In nominum exempla apud Dominicum in vita Ansberti rediviva vide schedam excerptorum die gelegt bey Caroli M. et familiae ejus res.

Sceptra Impp. olim longa, ferulae, baculi, fere magnitudine hominis majoris[.] Tale Freherus nota<vit> in sigillo Ottonis III. Vide ejus philoponema de statura Caroli M. Tom. 2. script. Franc. DuChesn.

Man will, daß die Schlacht der Sachsen mit Hermanfrido konig in Thuringen Alvo und Bardo 2 bruder gewesen. Von dem Alvone sollen die Alvensleben von dem Bardone die Bartensleben hehrstammen[.] Von dem Alvone soll ein Alvo hehrkommen, so Frieslandischer <G.> den Caroli M. 797 zu Paderborn zur tauffe bracht, und zum graf zu Alvensleben gemacht von dem deducirt man die grafen zu Alvensleben biß auff 2 bruder Ditmar 1142 und Reichard so 1115 in der schlacht bey Welfsholz geblieben[.] Von dem sind die H. von Furstenberg entsprungen, ob sie gleich Paderbornensia Monumenta von der Oldenb. lin. hehrfuhren. Ditmari sohnes Sohn Albrecht graf zu Alvensleben wird 1253 im krieg <von> Marit grafen zu Brandenb. erschlagen von dero feinde Erzbischoll Rudolph zu Magdeb. die grafschafft eingenommen[.] Die Sohne haben bey verlust der guther auch den graf. nahmen fahrenlaßen; doch das wappen behalten. Diese waren Busso und Gebhard, von jenem stammen hehr alle ubrige des geschlchts der Alvensleben, von Gebhard auff Erxleben so 1317 gelebet, ist die alte Eyslebische und R< - >sche lini hehrgestammet, so 1553 ausgangen.

Haec ex literis Dni. Carl Augusti von Alvensleben an d. Conrad Barthold Berens zu Hildesheim[.]

Augustinus lib. 15. de C. D. c. 9. et 21. pro gigantibus <pugnat>. Ait se vidisse molaremhominis dentem centies majorem <uno> nostro.

< - lius> ipse de ver. relig. christ. putat nudatis sepulchris <firmari> Gigantum Historias.

Bochartus citat Faleg p. 364 et 616 citat Benjamini Tudelensis et Fazelli autoritatem[.]

Tudelensis qui ante annos 500 scripsit, se ait vidisse Damasci pendentem <ho - > 9 spithamas longam duas latam.

Phlegon Trallianus De mirabilibus c. 14 narrat talia <se> dentem pedalis magnitudinis ex cadavere detecto Tiberio missum[.]

Pausanias lib. 11 p. 66. Ajacis <gen - > vertebras disci magnitudinem aequasse[.]

Philostratos junior in Heroicis in Orontis ripa detectum Ar<y>adem 30 cubitorum Heroic p. 690 seq.

Plutarchus in Septorio, hunc expugnata Tingi urbe inspexisse Antaei ossa <cadaver> 60 cubitorum < - > in Creta repertum cadaverem 46 cubitorum, lib. 7. c. 16.

Solinus c. 5. repertum Cadaver 33. cubitorum C. Flaccum legatum et proconsulem ipsum < - etell - > <qui> impendio captos miraculo quod auditu refutarant oculis p< - >tos[.]

Alphonsus Tostatus ad Genes. 5 p. 118. c. 2 ex Helinando Historiographo refert Henrici III temporibus repetitum Romae cadaver Pallantis Evandri filii murorum urbis sumitatem superasse.

Talia et Vinc. Bellov. Th. Fazellus duobus seculis ante <su - > et talem in antro ad montis Ergeis radices repertam prodigio < - ae> magnitudinis <virum> sedentem cadaver lactu solutum, ( + quis credat de ossibus + ) Superfuisse tres dentes molares et anteriorem cranii partem, aliquot <modiorum siciliensum> capacem dentes servari[.]

< - lino> sua aetate 1516 apud Mazarem opidum cadaver repertum cubitorum 20. Molares solas dentes superfuisse; et sibi visos. Et illum inter Leonti< - > et Syracusis reperri sepulcra gigantum, quin caput < - licus> 10 pedum in circuitu

Gigas Helvetius cujus < - > decreto <patrum> Lucernensium in curia delineata 17 pedes 6 unciis alta juxta lineam a Kirch. < - press.> lib. 8 Mund. subt. < - > 2. c. 4. quae 42 sumtu aequat gigentem[.]

Septopedes perpetuum Epitheton Burgundionum apud < - > Apoll.

Gigantes ex geniis et mulieribus natos putant Athenag. Tatian. Justin. Tertull. <A - ob>. Firmian. Sulpic. Sever. <Ejus Tert.> lib. de cultu foem. patet opinionem hanc ex Enrichi Suppo fililio libro natam[.] Sed si gigantes tam magni, non bene in connubium cum corporibus foeminabus coiere[.] <Te - a> ingentia, magna copia alimenti opus.

Avibus rapacibus < - es> magnitudinis[.]

< - > Balenae viviparae <non> oviparae, et motus tardissimus, ne nimia caeteris < - na>. Macrob. lib. 1.

Sat. c. 20. Gigantes fuisse <impium> gentem, deos negantem, adeoque his bellare creditos

< - > lectu ferreus 9 cubitorum long. ladius et 4 latitudinis Deuteron. c. 3. v. 11[.]

Hodie lecti fere 2 pedibus longitudinem < - > excedunt. <F - t> circiter 7 cubitorum seu 10 pedum < - > semisse Becon. Orig. p. 17[.]

Et de Goliath. lib. 1. Samuel. c. 17. v. 4. 6 cubiti et spithama seu 9 pedes cum digitis 12

|| 92v || Helinandus sec. XII. scriptor Gallus frigidi montis Monachus scribit Romae inventum Pallantis cadaver anno III Henrici IIIt<ii> seculo integro post. <Nuspiam> Pallas veteribus gigas. < - - > ultra 4 pedes < - ans>.

< - idet> Octav. Ferrar. inscriptionem et < - et> quosdam habere[.] Morte sua jacet <h - - - >, nonnullos more, v. ejus diss. de lucernis sepulcral. p. 17.

Tum lucerna quae nec flatu nec liquore <extingui> poterat donec subtus foramen < - eret>. Ridicula in annalibus plerisque[.]

Putat Ryckius < - es> esse a <terr -  d -  pr - edes>[.] Caesalpin. lib. 2. de metall. c. 48. juxta S. Johannis opidum in <Arn - > valle ossea <lapidea> ingentis staturae quae a < - bis> labeantur pro ossibus elephantorum Hannibal<i>s vidit partem <inmersi> superiorem aut coxae, quam utraque ultra amplecti non poterat cum fragmentis crurum intus spongiosis extra solidis marmore porphyrelico nigrioribus, cujus et sonum < - ae sent - trint[.]

Adde Gorop. Orig. p. 292[.] Talis costa Tudelensis nisi forte ceti fuit. Nam costa Elephanti in Theatro Anatom. juxta exteriorem flexuram 8 pedes longa, ubi spississima <circuitus> est solum pes <unus> tribus unciis. <C - um> genera videntur deberi <ossa illa> inania quae Nord. < - li>, Mog. ostentantur <illuc> forte advecta[.]

Kircher, Mund. subt. 8. lib. sect. 2. c. 4 ingressus in specus de quibus Fazellus, multo minores deprehendit, <nec convenientes>, in uno multi dentes a Kirchero reperti diversae magnitudinis ea < - qua> maxillis inseruntur candidos unus 4 librarum.

Apud Antverpianos ossa unius Elephanti simul cum dente 4 digitorum mensuram superante dedere occasione fabulae de Barbone Gigante apud Scaldis ripam olim tempore Caesaris <Domician> Narratio de <L>ucernensi gigante suspecta quem non repertus integer nec ossibus cohaerentibus, physicus quidem dicitur pro humanis agnovisse[,] inde confecta Tabula. Ossa Elephanti < -  simil - > videntur et originem Valentiae similem dedisse <ab - ae> sceleti gigantei 15 cubitorum de quo <Sponius> lib. 1. <I - >. pr.

Ex pyramido grafia Joh. Graevii Angli relatione patet <marmorea> pyramidis maximae <Cand - lam ped - > 6 in <d - o> longam, latam duos <in> quadrante[.]

Herodotio cadaver 7 cubitorum lib. 1. c. 178 apud Tegeatas.

Artachaeen Achaemenides 5 regios cubitos digitis 4 minus altus a Xerxe funeratus lib. 7. cap. 117. <Regius> cubitus vulgari graeci 3 digitis erat major.

Plinius lib. 5. c. 16 de pusione et <sec - illo> 10 pedum et aliquot unciarum tempore Augusti.

Eleazar < - aeque> 3 cubitorum <Sosigro> lib. 18. ant.

Maximin Imp. 8 pedum cum 6 digitis Capitolano Maxim. c. 6. et Maxim. Jun. c. 2.

Caroli M. sex pedum <Rhenoland. cum> 3 unc. Freher. <Philoponus>

Nicolaus Kithemius Spernerwundae natus in Batavis 8 pedum Rhenoland. cum <6> unc. mensurae in parietinis templi Spernerwundani <notatae> extat, non procul Harlemo . . de eo et Harduinus < - > Batav. p. 38.

Weilen Henningesius derjenige ist, welcher sagt 1. Rudolphus Bischoff zu Lüttich seye des Keysers Friderici I. Schwester Sohn und 2. Godefridus hertzog in Braband von deßen Vaters Schwester gebohren gewesen. Dieser Autor aber (wie fleißig und belesen Er auch gewesen) viel aus unzulänglichen indiciis gesagt, und die Subsidia nicht gehabt, so anjetzo vorhanden, so habe ich diese puncta untersuchet, und beyde unrichtig befunden.

Ad 1. Aegidius aureae vallis monachus in Historia Episcoporum Leodiensium sagt von Rudolpho also: Post Alexandrum Rudolphus Vir secundum seculi dignitatem non infimus frater scilicet Bertholdi Turingiae (das ist Zaeringiae) ducis ac Conradi et Alberti adjuvantibus avunculo suo Henrico Comite Namuriensi et aliis cognatis suis viris nobilibus electus est Episcopus. Von seiner avaritia et Simonia erzehlet dieser autor viel particularitäten. Er setzt auch ein diploma, so Frid. I. Imp. ihm 1171 geben, darinn Er ihn blos dilectum nostrum Radulphum Leodiensem Episcopum nicht aber anverwandten nennet. Wer seine Mutter gewesen, sagt Guillimannus in Habsburgicis lib. 5. ad ann. 1152. pag. 208. Cunradus Dux Zeringensis reliquit ex Clementia Gotfridi Namurci et Lucemburgi Comitis filia ex stirpe et sanguine Caroli M. liberos quinque Berchtoldum IV Zeringiae ducem, Rudolphum Leodicensem Antistitem et Moguntiaci electum ArchiEpiscopum, Adelbertumque qui Nechargoviam tenuit et castrum Teccense, a quo duces postremi Teccenses, praeterea Hugonem Brisiacae et Mortnoviae Dominum qui sine haerede finiit et postremo filiam Clementiam Henrici Leonis Ducis Saxoniae et Bavariae uxorem cum qua A. D. N. MCLXII divortium fecit. Hieraus siehet man nun, daß Ludolfi Bischoffs zu Lüttich Mutter gewesen Clementia, Tochter Gottfrids Grafen zu Namur, und Schwester Heinrichs auch Grafens daselbst, so diesem seiner Schwester sohn zum Lüttischen Bistum geholffen, Und ist also dieser Radulphus Clementiae erster Gehamhlin Henrici Leonis Bruder und vermuuthlich wegen repudiation seiner Schwester ihm nicht gut gewesen.

2. Betreffend Gottfrid den Dritten hertzog in Braband, so gibt von seiner Mutter gründlichen Bericht P. Christoph Buthkens in seinen Trophaeis Brabantinis tom. 1. lib. 4. Nehmblich Gottfrid des andern hertzogs in Brabant oder zu Löwen (so 1142 gestorben) Gemahlin sey gewesen Lutgard Tochter und hernach Erbin Graff Alberts zu Dachsburg und Mouha und Schwester sowohl Graff Hugonis zu Dachsburg als der Kayserin Gertrud Gemahlin KayserConrads. Diese Lutgard hat ihrem Gemahl hertzog Gotfrieden dem II. gebohren –Gottfrieden den dritten (von dem die rede ist) und Albert (Grafen zu Dachsburg, so des Grosvatters von der Mutter Nahmen und Land bekommen) auch eine Tochter lutgard Theoderico Grafen zu Hostade und Dalem zur ehe gegeben worden, welcher Theodericus sambt seinem Bruder auch unter den Zeugen der Aureae Bullae Coloniensis sich befindet. Die Mutter der ersten Lutgardis und GroßMutter unsers Godefridi III ducis ist gewesen Ermesind gebohrne Gräfin zu Luxemburg, so nach ihres ersten Mannes Alberti Grafen zu Dachsburg todte beheyrathet Gottfriden Grafen zu Namur so des obgedachten Bischoff Rudolffs GroßVatter von der Mutter gewesen.

^=Genealogische Skizze^=

Und siehet man wie die kette aneinander gehenget, Alles läßet sich mit diesem Schemate iillustriren.

Es scheint ein Autor hab sagen wollen oder sollen Godefridus hertzog zu Brabant sey der Kayerin Schwester Sohn gewesen, habe aber aus irrthum oder nachläßigkeit die sach unrecht vorbracht, welches Henningesio zu irren Gelegenheit geben.

Ms. Antiquitates Germanicae sonderlich des Kreichgau. Excerpt. ex thesauro Mauritii Fes<s>leri Cancellarii Wurtenbergici, colle<c>tum durch Jacobum Beurlinum. Ist ein teutsch Ms. geheffte<t>, so oben lieget[.]

Ibi repero. Zu Ingelheim stunden 6 gegoßene Seulen die Carolus M. von Ravenna da hin gefuhret[.] Die selbe ließ Pfalzgraf Ludwig 1221 <von> dannen gehn Heidelberg fuhren in das schloß[.] Da stehen sie noch[.]

Ibid. Conrad zu Hohenstauffen Kayser Friedrichs bruder so sich mit Pfalzgraf Heinrichen des Heiligen tochterlein vermehlet[,] habe das schohne konigl. bergschloß zu Heidelberg zu bauen angefangen[,] die statt gewaltig gemehret[,] verwahrt und gezieret mit Mauren und thürmen befestiget, liegt zu Sch<ö>nau begraben[.]

<Caeter-> in excerptis plerique fabulosa. <Manhem> komme von Manno Tuisconis (von dem Deutsch bey Colln) Sohne. Brett<en> von B<ruto> einem Edelen Römer[.]

In posterioribus tamen habet <quaedam non contemnenda> ex Archivis[.]

Epistolae Leonardi Aretini ubi narrat quod a Pontifice <factus> secretarius, non sine difficultate, quod junior aetate videretur[.]

<Dionis> liber de regno a Gregorio Tipherino libri IV translati ad Nicolaum V. papam. Ad Maximilianum I. mittit hunc librum cum Epistola praefixa Franciscus <de> Piccolomin<aeis> Cardinalis[.] Quae Epistola data est ex Urbe Cal. Januar. M. CCCC. sexagesimo nono. Sed Ms. hoc non est integrum[.]

Praefatio sive argumentum Leonis protonotarii sacri palatii Briantey (+ sic lego an Byzantii) sub ^<Vatuchio^> principe (+ is est qui contra Latinos bellum gerebat Constantinos < - que se> imperatorem gerebat +) in librum Ovidii Nasonis de vetula. <Forte> hic ipse autor libri, nam praefatio ejus versa Hexametro. Constat valde consimili ei quo scriptus ipse liber. Ut forte hic ipse Leo eum finxerit[.]

Epistola Bernhardi Mornolen. ad Abbatem suum (Petrum Cluniacensem)[.] Videtur de poematibus quibusdam suis loqui, quae ei mittit[.]

Dieß alles ist in einem convolut[.]

Msa eines im vorigen Seculo circa 1580 <der> alles was er geredt, gehohrt, gedacht auffgeschrieben[,] alles an einandergehengt, Er sagt prid. Kal. Nov. habe ich den vers im traum gemacht. <Pl-s inte- riunt> Bacchus quam framea Martis[.] Er sagt an einem orth <Fugger> und Austriaci haben mir 3 pferde geraubt, und an deren stadt 30 geben. 1585 ritte ich mit 3 pferd, 1588 wils gott mit 30[.] Will dem kayser Tulingen abkauffen. Baro vult < - >. Puto fuisse Wolfium, vult Wulflingen emere propter nomen[.]

Joh. Reichardi Schaes< - >i <Dicaeopaedia in jurispruden - - > institutio 29, 38 <Greffel>.

<juris univers - > distributio Joh. Bodinus.

Epistola Melanchthonis ad Tiepolum legatum Venet<um> repertur in Mso lit. E. fol. cui inscript<io> Adiaforistici et alii tractatus[.]

Schobingerus imaginis Caroli M. spem Goldasto fecerat, ita scribens Ep. 58 Ed. Thulemarii Ea (effigies) ad exemplum genuinum quod Aquissextiis in Reip. Archivo asservatur depicta a Regnero Rulando J. C. amico meo singulari dono mihi nuper missa est[.]

Saepe miratus sum, saepe mirati sunt alii quoque quod Lotharius Saxo imperator se tertium vocat; cum non alius notus sit Lotharius Augustus ante ipsum quam Ludovici imp. filius Caroli M. nepos[.] Suspicatus sum in illorum temporum ignorantia Lotharium Regem Austrasiae imperatoris cognominis filium, etiam habitum pro Augusto[.] Suspicionem meam firmavit deinde qui Gesta Trevironum scripsit, seculo XII inenunte, id est ipso tempore Lotharii Saxonis; quem ab aliis aliquoties promissum ego demum edidi. Is eum cap. 41 Lotharium Regem Austrasiae vocat imperatorem[.]

Ex catalogo Bibl. Leid. Academ.

In Ms. Scaligeri Gr. Lat.

pag. 392. 11. Adalardus de doctrina Abaci maj. fol.

pag. 394. 53. Novus Computus Johannis de Saxonia, item Calendarium Petri de Dacia[.]

Libri Ms. Matini Bibliothecae

p. 401. 24. Origo Saxonum, videndum quid et cujus, inintium finis fol. in charta.

25. Alcuini vita Caroli M. quid. fol in membra.

31. Luponicis Heliandi Chronografia universalis fol.

p. 402. 3 Chronicon ab orbe condito ad ann. 1300. autore Balduini de Avenes fol. charta

54. Annales Leonis x. aridis de Grassis. in eodem codice sub fine disceptationes Consistoriales Pio duce Ferraris fol. in charta.

p. 403. 64 incerti autoris Chron. quod sic incipit: finibus seculorum qui in nos devenerunt, demensis etc. fol.

71. liber de regionibus incerto autore fol in ch.

72. vitae pontificum in membrana fol.

p. 405. 116 Regulae Canonocorum collectae ex Prospero Isidoro Hieronymo Atustino Gregorio fol. in mebr.

p. 406. 125. Hincmari Epistolae it. Eutropius in membrana

p. 407. 143. De origine Galliae et Austriae liber incerto autore 4^o

p. 408 163. libri de Musica Wibonis (puto Widonis) it. de similitudine virilis < - > foeminarumque ad authentas et plagas in mebr. 8^o

p. 409 183. A. chronicon chronicorum Gallice par Jaquevelle de Bourgogne

p. 410 Poemata medii aevi quae vulgo Leonina dicutnrue, in membrana it. alia quaedam in prosa. Membr. 12^o

Ex Ms Bonav. Vulcanii

p. 413 n. 12. Chronographiae Romanae ab erudito quodam viro conscripto duobus olim voluminibus, nunc unicum superest

p. 415. n. 37. liber Episcopalis in quo acta pontificum urbis Romae

p. 416. n. 42 Magistri Johannis Hamullensis poemata varia Mss. in pergameno

p. 417. n. 55. M. Velseri notae in Victoris Tunnunensis Chron. una cum textu Ms

p. 419. * liber Ms. Bernardi Morvalensis de contemtu mundi jam et in eod. catal. Leid. alio loco Morvalensis dicitur non ut alias Mortunensis[.]

Saxones olim ubi hi qui in Germania jam Franci. Francfordia Franconia haud dubie ab his Francis quos Caroli M. in locum Saxonum qui rebelles toties eo <transtulit>[.] Ant. Matth. nobil. lib. 1.  p. 90. Idem p. 99. putat Ostphalos habitasse ubi nunc Franconia[.]

Rangee des pierres im Dannenbergischen. Tumuli in menge. Zangen und andere instrumenten[.]

Ob das torff wachse.

Die < - >nöpfe zu Lüneburg gefunden, geng von Schnecken.

Im Lüneb. zwischen <Eb>storff und Lüneburg ein praecipitinum alda sie sagen, daß eine stadt versuncken[.]

Der so genante Carlstein im Lüneb. ist geborsten sie geben fur Caroli M. habe mit dem schwerd durchgehauen[.]

Im Danneberg. haben die wendischen leute im gebrauch gehabt noch vor wenig jahren daß sie die sarge <todten> ehe sie sie begraben wirder geofnet und den toden alle angesehen.

Gold wird bey <gartan> gefunden im waßer[.]

In Sachsen Lauenburg mogen erst Wuithoes gewohnet haben tempore Caroli M. meinet Regino imperatoris filium Carolum transmisso Alb< - - > Hlinones et Smeldingos . . . < - > sequenteTrasco princeps Obotritorum auxilio Saxonum < - > caput Smeldingorum apud eundem Reg. Hlinones < - > videri apud Helmoldum lib. 1. c. 36 ihre hauptstadtLenzen oder Linzen an der Elbe iezo in der marck Br. weil nun der < - > sehr bekand und der Schweldinger ihre nachbarn und der Obotriten werden sie in Lauenb. gewohnt haben in Razeburg ist noch ein orth Smeloco < - > herzog < - > die Wenden geschlagen Helmold l. 35 nomen Smeldursorum evanuit et dicti Polabi, Polabingi, nec Smeldingorum mentio apud Adamum aut Helmondum. Polabi quasi ad Albim < - > Pomerani < - > mare. Polabos etiam < -  rex> Daniae sibi < - >bat. Arnold lib. 3. c. 20. Cranzius in Vandalia Polabium principatum cum < - - > Henricus superbus et Albertus ursus inter Henricum de Bade< - > et com. Adolphum lis de Wagria, recomposita Gertrudis viduaHenrici magis favebat locum < - > consilium < - - - - ->

Antiquus habitus Francorum apud Anonymum Monachum Sangallensem lib. I. de gestis Caroli M. apud Canis. T. I. ant. lect.

Ricobaldi in vitis imperatorum nam ejus < - > Ravennatensis Ecclae habeo

Chronicon s. Prosperi

Diploma a quo Obizo M. investitur 1276 nullus autor quo de Rinaldo in Hist. Frid. I.

Caroli M. privileg. quo Henrico Estensi dat <ea  - >onem dat in <Tarvisii> profecturus Placentiae Kal. Maji < - > Etherii 775[.] Falet

Ludovicus Aquisgrani 954 dat Comacchiu Othoni Estensi

Hugonis regis Italiae privileg. dat Ferrarae 6. Id. Mart. quo Almericum filium Obizzonis cum uxore Atoperga sub Hertionem recipit[.] Falet[.]

Henrici imp. privileg. MCXI id. April ubi Albertus Azo dicitur filius Azonis[.] Falet[.]

Estenses in Italia studio Henrici superbi Rhodanum adepti. Falet[.]

Faletus dicit nullum scriptorem Rinaldum memorare praeter superiones Mediolanenses et Rocericum citat[.]

Joh. Cremonensem, Leonem, < - > de origine, Ricardum cui < - > conficiendorum annalium cum demandata ideo dicit Faletus se de Rinaldo recuta velle a< - >ffere[.]

Berengarius Sigisfridum Ubertum et Amizium (Obizonem) in possessione Lucae Parmae et Atestis firmasse 916 Eademque libertate erga Almericum Amizii et Albertum Uberta filios usum.

Addit [bricht ab.]

Carolus M. hat die [. . .] weltbeschreibung [. . .] auff ein [. . .] silbern tisch blat [. . .] stechen laßen und andere Mathematische instrumente gehabt vide Aventin[.]

Chronicon breve Tilianum. Est apud Duchesne T. III. p. 356. continetque brevem Regum Francorum successionem; finit in Henrico Roberti filio.

Chronicon breve Thuaneum ab initio Regni Francorum usque ad an. 1137. procedit et ex Bibl. Thuana ad DuChesne devenit. v. T. III. p. 357.

Chronicon breve S. Galli ab an. 748. ad an. 926. ap. DuChesne T. III. p. 466. diversum est Chronico Hepidanni, majorem illo fidem meretur ob antiquitatem.

Hepidanni Chronicon est in T. I. Rer. Aleman. Goldasti. et in duChesne T. III. p. 471. Incipit an. 709. explicit an 1044.

Chronicon Hildeshemense apud DuChesnium T. III. p. 507. incipit an. 714. explicit an. 1137. Et videtur a diversis autoribus coaetaneis rebus quas annotaverunt, congestum.

Annales Francorum ab anno DCCXIV. usque ad DCCCIII in Codice Bibliothecae Caesareae ipso Caroli M. tempore scripto, si credimus Lambecio qui edidit lib. 2. bibliothecae Caesareae c. 9. totos sui operi inseruit Chronographus Moissiacensis, qui subinde interpolavit. Id Lambecio non animadversum (+ alioqui forsan editione abstinuisset +)[.]

Carmen de origine gentis Francorum Carolinae quod [. . .] Thomas Aquinas a S. Josepho Carmelita excalceatus edidit a. d. 1644. [. . .] Chifletius inseruit suae diss. de matrimonio Ansberti et Blithildis quae est Appendix luminum vid. p. 431 autor scripsit ad Carolum Calvum natum post mortem Ludovici pii. Secutus prosa< - > ipsius Caroli Calvi[.]

Spoletinorum dux primus Fervaldus ab Alboino rege constitutus 571. Ariulphus obiit 603. Theudolapus Ariulphi frater Tosus Transmundus. comes Capuae successit Theodolapo anno 662. Grimoaldi Longob. regis favore. Fervaldus et Walchilla Germani fratres 712. Transmundus 728. Hildericus Luitprandi Regis nepos 738. Asprandus 742. anno vero sequenti victo ac superato. Desiderio ultimo rege Longobardorum Caroli M. ducatum hunc pontifici donavit. Post hoc pontifices duces Spoletinos constituere. quorum primus Hildebrandus cui successit 799. Winigisus generosus vir qui relicta temporali dignitate monachum induit 822. Suppo deinde Brixiae comes dux declaratus est eodem anno, paulo post Adelardum excepit post hunc Maringus, Wido, et deinde Albertus post hunc Vuido ejus filius 876 qui fuit Italiae Rex a Stephano VIII. coronatus. Lambertus Widonis filius ducatum tenuit cum Romanorum imperio. Bonifacius successit Lamberto 922. Theobaldus 933. Ascanius Sanlionus, Gothfredus demum Magnae Comitissae vir. Hunc Ughellus qui haec in Spoletanorum Episcoporum <initio> refert pag. 162. Tom. 1. putat fuisse ultimum Spoletanorum ducem < - > S.  Sabini martyris. Epi. Spoletani memorant ducem Spoleti Ariulphum recognita in Ecclesia est memorie in < - - > ab hoc sancto servatam fidem < - > amplexus est.

Duo testamenta Caroli Magni Unum prius 806 habent autor annal. Francorum. Adelmus Benedictinus Monachus <- inensis> in vita Caroli M. iisdem verbis. Integrum apud Petrum Pithoem qui vitae variae ab <- inensi> scriptae subjecit p. 283. Quod et apud Goldastum in Const. Imp. T. 1 ad 806. Alterum reperitur apud Eginhardum c. 33. Sed pleraque ejus loca interpungenda, <admiret> Codex Vindobonensis apud Lambecum Bibl. lib. 2. c. 8.

Hugo Grot. Jus Caroli M. in Romanos fuisse Electionem personalem in Carolum [. . .] et quosdam ejus successores l. B. p. lib. 2. c. 9. 11.

Decimas Lipsius repetit ab antiquissima Germania ex loco Tacit. de nom. Germ. c. 15. sed nihil ibi de decimis quas Caroli M. dicitur Ecclesiis, <d^edisse in Saxonia, add. Frid. II. constitut. Sicul. lib. 1. tit. 6. Haec ad Carolina[.]

Carolus M. geboren IV. Non. April. Mabill. T. 2 dipl. aus einem Calender Closters Laurisham. Monachus S. Galli in Canisio editus lib. 2 c. 30. <nennet> genitale solum Caroli Aquisgranum lib. 2. c. 30. H. Schmink ad Eginh. p. 35 will es vor ganz Teutschland verstehen.

Mabillon affert ein diploma Closters S. Arnulfi zu Mez darin steht Data Kal. Majas Anno XV et IX ann. regni nostri ab incarnatione autem Domini nostri Jesus Christi anno septingentesimo octogesimo 3tio in die ascensionis dominicae in cujus vigilia ipsa dulcissima conjux nostra obiit in anno XII conjugationis nostrae [. . .] Actum Theodonis villa palatio nostro. Indict. VI. (<dubitans nondum ind.>)

Alter ab undecimo rursus se sustulit <annus>, id est XIImus matrimonii[.]

Carolum M. Ingelheimii prope Moguntinam natum habet Theodericus de Niem. Imo jam ante eum Gotefrid. Viterb. In Thuringia conceptum habet Monumentum Fuldense quod integrum nactus sum[.]

Godefr. Viterb. part. 17.

Consurgit Carolus acer

Natus in Ingelenheim[.]

Videndum an Pipinus eo tempore quo conceptus Carolus videri esse potuerit in Germania monachus S. Galli [. . .] cap. 30. Carolum in Genitali solo Basilicam antiquis Romanorum operibus praestantiorem fabricare aggressum sed [. . .] genitate solum potest esse patria[.]

Egregium struxit palatium in Ingelheim. Poeta Saxo: Ingylenheim dictus locus est ubi condidit aulam

Aetas cui vidit nostra parem minime (+ hoc confirmat ibi natus +) et ipse Eginhardus cap. 17. inchoavit et palatia operis egregii unum haud longe a Moguntiaco juxta villam cui vocabulum est Ingilenheim, alterum Nordomagi[.]

Locus originis Caroli M. apud Unstrut ex traditione Fuldensi apud Browerum lib. 3. c. 2. Einhardus ipse, sibi rem exploratam[.]

Reines. lib. 2. c. 16. p. 256 (opus. var. Lec.) gloriatur se invenisse nativitatis Caroli locum per 8 seculi ignoratum in terra ni fallor Unstrut, sed est locus conceptionis[.]

Caroli M. conceptus in terra circa Unstrut. Non in <traditione>, quam produxit Broverus dicit terram conceptionis nostrae seu totam p< - >ram circa flumen Unstrut sed baptizatus est apud Parisios Stephano III. papa illic sponsore jus est Christianarum Gentium, ut primus pontifex seu sacri ordinis vir primus consecret Regem[.] Schurzfl. Ms.

Caroli M. decessit 814. 3. Cal. febr. 87 aet. ann. <Theganus> et Eginhardus c. 7 corrigendi pro X pone V.

Ludovicus Germanicus

- d. 15. Cal. Sept. d. 18 regni Lud. Pii 6. Indict. Ratisb. p. 224. Tom. I p. 224.

- d, 14, Kal. Maii, regno 3. Indict. 14. p. 347. Tom. II

- Halb. d. 15. Cal. Sept. a. 7. R. Ind. 4 p. 11

- Rat. d. 8. Id. Mart. a. 14. R. Ind. 12 p. 12

- 16. d. prid. Non. Oct. a. 17 Ind. 9. NB. NB. p. 13

- 16. d. 11. Kal. Apr. a. 19. R. Ind. 14 p. 13.

- Potami d. 11. Kal. Maii. a. 25. R. Ind. 5 p. 14.

- Rat. d. 10. Kal. Mart. a. 28. R. Ind. 8. p. 15

- Osterm. d. 16. Kal. Jul. a. 31. R. Ind. 10. p. 17

- Rat. d. 15. Kal. Sept. a. 25. R. Ind. 5. p. 16.

- Altah. d. 15. Cal. Jan. a. 33. R. Ind. 12. p. 17. NB.

- Rat. Imp. patri 18 et sui 6. Ind. 9. p. 364

- Ib. Imp. patr. 19 et sui 7. Ind. 2. p. 365.

- Ib. Imp. sui a[nn]o 2. Ind. 7. p. 365.

- Ib. d. 5. Kal. Aug. a[nn]o Imp. 2. Ind. 7. p. 365.

- Ib. d. 15. Kal. Febr. a[nn]o Imp. 20. Ind. 5. p. 365.

- Ib.  Imp. patr. 19 et sui 7. Ind. 2. p. 365.

- d. 8 Idus Jan. a[nn]o 4. R. Ind. 15. p. 501. dub. Tom. III

- Rat. Ind. II. regni 7. (a. 831) p. 1.

Ludovicus Infans

Tom. I.

J. N. S. E. J. T. L. d. f. c. R. dat Holzkircha d. 8 Id. Junii*

a. 806. Metr. T. I. p. 127.

- dat. Ratisb. d. 4. Non. Oct. 892. p. 230.

- Forchh. d. 16. Kal. Mart. a. 903. p. 249* (Conf. T. II. p. 366)

- Otting. d. 2. Id. Aug. a. 903.p. 350.* (Tom. II. p. 366)

- Rat. d. 14. Kal. Febr. 900. regni 1. 351.

- Otting. d. 2. Id. Aug. a. 903. p. 352

- Holzchrib. d. 13. Kal. Febr. a. 909. p. 498.

- Ragisb. d. 17. Kal. Mart. a. 905. p. 20.

- Ib. d. 3. Kal. Maii a. 905. p. 20.

Tom. III

- Otting. d. 7. 16. Aug. a. 901. p. 63.

Caroli M. et Lud. Pii dipl. quaed. et Tom. I. p. 9 seq.

Carolomannus Rex Bav.

- <Kantestorpf> d. 3. Non. dec. Regn. 3. a[nn]o Tom. II. p. 365. Avent. lib. 4. fol. 446.

- d. 6. Kal. Mart. Ind. 9. (a. 876) a[nn]o 1. p. 60.

- d. 5. Id. Sept. (a. 875) Ind. II. p. 61 NB. Sign.

Carolus Crassus

- dat. Rotuile a. 886. d. 14. Kal. Mart. perge Tom. I. p. 245. (T. 3 p. 112)

- Ib. d. 4. Non. Apr. a. 883. p. 18. Tom. II. Sed error in n.

- d. 8. Cal. Sept. a. 885. Ind. 3 p. 62.

Arnulfus Rex et Imp.

Metr. Tom. I.

I. n. s. e. i. T. A. d. f. c. Imp. Aug. dat. Id. dec. a. 898 p. 128.

2) A. a. f. c. R. d. 12 Kal. Aug. 891. p. 128.

3) - d. 4. Non. Oct. a. 892. p. 129.

4) - d. 12. Kal. Aug. a. 892 p. 129.

- S. C. D. p. 225 (Conf. Tom. II. p. 365. 366)

- Ratisb. d. 6. Febr. a. 887 p. 247. (Tom. II p. 366.)

- d. 12. Kal. April. 890. p. 247.

- Ratisb. d. 15. Kal. Junii a. 898. p. 248.

- Ibid. d. Idus Decembr. 893 p. 348.

- Ib. d. 5. Id. Sept. 898. p. 349.

- Rabensdorff d. 14. Kal. Sept. a. 898 p. 350.

Tom. II.

- Ratisb. d. 7. Kal. Maii a. 890. p. 19.

- Ib. d. <12.> Kal. Dec. a. 896. p. 153.

- Ib. d. 4. Kal. Jul. a. 891. p. 235.

a. 889 - - - p. 366.

- d. 3. Kal. Aug. a. 895. p. 504.

- Ratisb. d. 6. Non. Octobr. a. 896. p. 505.

Ib. d. 28. Febr. 888. p. 587.

- Ibid. d. 16. Kal. Nov. 898 p. 63 T. III (an conf. p. 200[)]

Carlmanni filius Pipinus Filia an Imma?

Carolus junior seu < - > est Crassus apud Marianum Scotum[.]

Paulus Diaconus exhibet Epitafia filiarum Caroli junioris. Indici possit intelligere filiam Carolo M. sed nuspiam de ejus conjugio. Et filiae videntur Caroli M. non opposuit Carolo Martello[.]

Lupus Casconum dux qui testibus Annalibus a Nuenario editis et a Pithoeo ad Ann. 819. de perfidia accusatus [. . .] exilio multatus est[,] non videtur esse idem cum eo cui Caroli M. initio regni Hunoldem perfugam extorsit, sed filius ejus[.]

Stephanus papa Himeltrudem primam Caroli M. conjugem <dicat> legitimam. Ep. 5. et 40. < - tamen> Eginhardus non dubitavit scribens <concip -  ejus filiam> Concubina nat<am itaque Caroli M. non habuit proprie concubinas. Ita et defendit Mendo<z - - > uxores < - res>[.]

Caroli M. Ludovicum filium suum < - - - Italiae regnum> Bernardo < - - > concessit[.]

Guillim. lib. 3. c. 7. Habspurg compendiose de Caroli M. posteris[.]

In Caroli M. obitum Chronicon Andegavense apud Labbaeum T. 1. p. 284.

Tutor opum, vindex scelerum, largitor honorum Carolus orbis honor, orbis et ipse dolor.

Berta mater Caroli M. fuit Cariberti [. . .] Comitis filia. Ann. Bertin. ad 749. Obiit 783.

Filia Desiderii ducta a Carolo dicta Hermingarda Aventino lib. 4. de Hermingardis a Paschasio Ratberto [. . .] in vita Adelhardi[.] Ita Besselius ad Eginhard cap. 18. Errat Besselius id nomen in vita Adelberti non reperitur notante Schminckio[.]

Videndum an Desideratae nomen locum habeat, an nomen Desiderii retulit filia? An allusio est scriptoris?

Annales apud Lambec. lib. 2. [. . .] <bibl.> Caesar. c. 26. Karlus in Saxoniam pergens Saxones obtinuit et tertium de iis hominem in Franciam educens conlocavit et cap. 29 Karlus in Saxoniam Francos collocat Saxones inde educens cum uxoribus et liberis, id est tertium hominem. Eginhard de vita Caroli M. decem hominum millia ex iis qui utrasque ripas Albis fluminis colebant cum uxoribus et liberis sublatos trantulit et huc atque illuc per Galliam et Germaniam multimoda divisione dispersit <et> Francis unati unus cum iis populus efficerentur. Trithemius in polygraf. lib. 6. [. . .] c. 3 [. . .] triginta millia trans Rheunum locavit in Galliam cum filiis et uxoribus [. . .] in quorum locum ex Gallis triginta millia similiter in Saxoniam transtuli ( Carolus potius < - > Obotritis dedit) quos ad aliorum differentiam Westgallos vulgariter autem Westwalen nuncupavit qui hodie corrupto vocabulo sed mendose Westphali vocantur.

Nugae. Non erant ex Westphalia translati, et nomen antiqu< - >[.]

Hervadiensis comes Volderus generis ultimus tradidit Ludovico Augusto < - > ut monasterio quod condere desiderabat paliorum quaereret. Originem Hervordiensis < - > ad Caroli M. tempora refert. Chron. Mind. et Meibom ad 790 refert sed res suspecta[.] Meibom in not ad Gobelini probat sententiam Mindensis Chronici in Chronico est <annus fundationis> 789. ad Meibom ad Gobelin 790 et in notis ad Witich. est etiam 789. Idem Chronicon tradit Monasterium hoc a barbaris in vastitatem redactam a Ludovico pro anno < - > 6to fuisse restaurantum sed verba Regis Hludovici piae memoriae genitor noster Ludovicus imperator ambo hoc Monasteria (Coiberae et Herisfordiae) extrui jussit . . . Cobbonis Comitis soror praesul Monasterio ejus in gratiam omnia fecit comes qu< - > ad ornandum Monasterium pertinebant eo facilius quos tunc <taleret> Epus imperatore offenso ita prodis cum censibus Osnabrugae subtracta inde causa di< - > inter Epos et < - - > Episcopis rursus multa Comiti< - - > vid. < - > a Meibom ed. < - - > Teclenburgiis dubitat < - > cum Cranz8o.

Schurzfleisch.eos refutat diss. Hervord. < - > XI. Knipschildium et Anton. Furstenavium qui putant urbem Monasterio antiquiorem[.]

De Testamento Caroli M. Eginhardus c. 33. Testamenta ejus tarde inchoata perfici non poterant[.] Haec ille. Et tamen arcum feruntur quatuor ejus testamenta secundum Goldastum, ex quibus duo pro legitimis habentur, unum quo de rebus nobilibus disponit, alterum quo regnum distribuit inter filios cujus exemplar apud Monach<um> Angolifinensem n. 268 vid. Limn. Capitulat. Caroli V. p. <11>0[.]

Eginhardus fecerit Carlum M. <di> 7 pedes. Marq. Freherus hat in der Churpfalz Kunstkammer Burgundiae apud Sido< - > ein von Eisen und staht geschmiedeten Stabgen funden darauf die Schrifft in silber. Karlus imper. jussit cubitum istum facere suis < - > mensuram < - >[.]

814. Epitaphium Caroli M. Chr. Sax. 2.

Nigrinus de Rom. < - > hat bewiesen das die Imma nicht Caroli M. Tochter sondern Henrici III. Schwester.

Baronius in dubium vocat Historiam de Eginhardo de Imma, Caroli M. filia. <Selingstadii  - > vetustissima est Eginhardi et Immae. Est ibi sepulcrum Eginhardi indubium ipse <in> Epistolis soror. < - >issima antea < - > Imma. Boeclerus Baronium hoc non recte refutat in vita Caroli M. (+ elegans Boecleri carmen de Eginharo et Imma +)[.]

Utrum Caroli M. potestas absoluta an cum proceribus communicata tractat Kulpis ad Monz. Vid. exerpta in obs. jur. publ.

Conventus Magnus seu gratis singulis Caroli M. annis Boecler Hist. Caroli M. p. 14.

De stemmate Caroli M. majores Sigeberti autoritatem secutus recensui. Sciopp. Stem. in Austrias addito Consilio regio.

Isenbardus filius Warini Carolo M. in periculosa venatione auxilio fuit. Videatur Vita Caroli M. Anonymi Sangallensis apud Canis. p. 404. Ejus uxorem volunt esse Irmentrud sororem Hildegardis Uxoris Caroli M. Ita Bucelinus, et alii, hanc Irmentrud volunt esse matrem XII. Guelforum, monachus vetus in Altenmunster, facit ducem Noricorum, et fuisse coenobii Altenmunster liberatissimum dotatorem[.]

R. Hildegardis uxor Caroli M. Act. Sanct. Antverp. 30 april.

Siagrius [. . .] Episcopus Niciensis (Nice en Provence ou Piemont) ex stirpe Caroli M. si creditur Chronologiae Lerinensi ex Ms monumentis coenobii S. Pontii Nicensis v. Ughelli Ep. Niciensibus T. 4. p. 1546[.]

De transactione inter Carolo M. et Nicessorum Otto Frising. Chron. Lib. 5. c. 31. 32. Alberti Stadens. Chron. F. 85.

Lossae comitatus in agro et dioecesi Leodensi . . . < - > autem Losae Comitum repetendam a Caroli M. temporibus et praesertim ab Ogerio Dano qui omnium primus Lossensium Comes fuit demonstratum est alibi[.] Pontanus Hist. Gelr. lib. 6. ad ann. 1205.

Alcuinus apud Lecointe 798, n. 17 < - >dit Carolo M. ne jugum decimarum Hunnis noviter conversis adhuc imponat[.]

Petri Josephi Cantelii Historia Metropolitanarum urbium Carolus M. Saxoniam obtulit S. Petro ex diplom. et si credimus Cantelio Hist. urb. Metr[-][.]

Carolus M. dat Ecclae Halb. privilegium ejusque terminos designavit < - > imp. Saxones antiqua libertate donat et tributo solvit decimas tantum Christo dare jussit scilicet ut alii[.] Chr. Sax. 2.

Miscellis Arg. Editis add. Capitulare de partibus Saxonia Caroli M. et catalogus superstitionum Saxonicarum.

De rebus a Carolo Magno gestis in Saxonia legendus liber 2dus Werneri Rolevinkii de situ et moribus Westphalorum, nam quaedam habere videtur non alibi obvia; quanquam aliqua apocrypha. Usum se ait Henrico de Herfordia. Ait lib. 2. c. 6 Carolum an. 775 venisse in <Bruntvich> ad Anacrum fluv. ibique Austrelindos in ditionem accepisse.

Est in Bibliotheca domus < - > Soc. Jesu Viennae codex grandis Ms. plenis Genealogiarum autore Joh. Lud. Konig <J. V. O.> in quo Witikindi <Majoris> conjux Suatalla filia Itzi Czechonis Principis fuisse dicitur. Scil. Czechi sunt Bohemi qui se < - > vocat. Reusnerus vero in Basil. in stirpe Widich. sicut <Czechi Itzi Czecho in> in Boh. < - - > recte. Hermannus Contr. 880: occiso Czechone ad I. Reg. juvenem Bohemiae Regulo in <bello> contra juniorem Carolum filium Caroli M. <et> dicitur, < - > esse <Milodach> dux Bohemorum, unde et < - > Fabricius lib. 4° orig. Sax. (ad ducem Sabaud.) < - > facit <nuptias> Witikindi primam Geva, Silvardi regis Daniae sororem, alteram Svadallam Lechi ducis Bohemi filiam (ex hac prodisse Widuchindi juniorem autorem < - > enim obtinuisse ditiones < -iorum> seu Budseciorum et < - > (lib. 15) inter Salam et Albim.

Sollinga est ex suspicione Conringii Soling Herculi sacram apud Tacitum < - > atque Nimia prope Visurgium apud Bursfeldam. Quaecum Nimidae essent sacrae in sylvis: in capite Caroli M. Romae editis: De sacris sylvarum quae Nimidas vocant.

Petrus de Andlo Carolum magnum dicit natum non procul a Moguntina in villa Ingelheim Browerus 3 ant. Fuld. 12. affert < - > diploma Caroli Fuldensibus datum ubi circa [. . .] Unstrut regionem vocat terram conceptionis suae. De Carolo M. Eginhartus [. . .] mensibus [. . .] juxta patriam linguam nomina imposuit cum ante id tempus apud Francos partim Latinis partim barbaris nominibus apellarentur[.]

Caroli M. Mater Berta vel destrada filia Cariberti < - > laudunensis ex annalibus Bertianis[.]

Praeceptum Caroli M. ad Trutmannum multis visum supposititium Baluz. capitular. Tom. 1. p. 250. Joh. And. Crus. notis illustravit[.]

Candidus in Aquileg. exhibet diploma Caroli M. Paulo Grammatico (id est Diacono) aliquod praedium donantis.

Oihenart Notita utriusque Vasconiae p. 397. ex Mso Joh. Cordesii Canonici Lemovicensis celebris exhibet praefationem Gaufredi prioris Vosiensis, unde apparet ex Hispania paulo ante allatam[.] Vossius notat ex Thom. Jamesii Carolum papam historiam illam declarasse authenticam Carolum (+ videndum quis papa Carolum M. canonizaverat? +)

Bollandi vita Caroli M. Vita S. Hildegardis[.]

Carolus duces Venetiarum cum donis recepit 806. Annal. Bertinian.

Ex pace Canon. Cum Johannes patriarcha Gradensis tempore Caroli M. apud Stephanum papam quereretur de Longobardis respondet papa pacto inter Romanos, Francos et Longobardos stabilitum esse ut provincia Istria Venetae sit annexa[.]

De Caroli M. aula et quomodo ducti Graecorum oratores per multa conclavia vid. autorem S. Galli, quem credo Canis edidit, et du Chesnius repetit.

Integer de Ottonis IV. morte incorrupti aevi testis Joh. Stadtweg cujus Chronicon Latino-Germanicum Ms. asservatur in curia inclytae Reip. Hildes. sibique communicatum ait Meibom. in Apolog. Ottonis IV[.]

Hermanni Corneri Lubecensis dominicani Chronicon msale Ms. citat Meib. Xron. Bardev. init. et in vindic. Billing. ait extare in Bibliotheca [. . .] Senatus Lunenburgensis, affirmanteque Henningesio ait Historiam produxisse ad ann. [. . .] 1435.

Autor Ms. de vita Caroli M. citatus Meibom. Irmens. c. 1. Idem c. 12 ait extare in Monasterio S. Gothardi in inclyta Hildesia[.]

Joh. Crawsii canonici Argentinensis Chronicon ineditum Autographum ab orbe cond. ad ann. [. . .] 1458 se habere ait Maderus praef. eorum quae edidit de splendore ser<mi>. domus Br. Lun.

Alter Xron. Ms. Hamelense rythmicum citat Erichius in Exodo Hamelensi[.]

Egehardus Vragiensis Abbas ad Egbertum Corbejensem Abbatem scripsit breve Chronicon de Episcopis Hildesheimensibus a temporibus Caroli M. usque ad annum millesimum ducentesimum nonagesimum aut circiter quod [. . .] edidit Browerus [. . .] Moguntiae [. . .] cum vita Godehardi Hildesheimensis Episcopi[.]

Aubertus Miraeus Auctar[ium] de scriptor[ibus] Eccles[iasticis] cap. 403[.]

Germorius rejicit Caroli M. diploma datum in Carisiaco 16 Junii 775, quia in eo Regalis serenitas qua tamen formula tempore Justiniani Magni jam usus est Facundus Hermianensis in defensione trium Capitulorum et Venantius Fortunatus[.] Negat etiam Carolum M. tunc ibi egisse etsi concedat affuisse 26 Martii. Sed Fontaninus in defensione cap. XI. p. 218 ostendit Carolum M. toto vere in eo loco egisse meditantem bellum Saxonicum, quod post Junium demum est <aggre>[.]

Diploma Grimalid principis Beneventi datum 795. editum a Fontanino in defns. diplomatum p. 263[.]

Fontaninus p. 216. tuetur eundem habere duo nomina. Id sane rarum, sed aliquando tamen locum habet. Citat vero exempla quae non quadrant. V. g. quod Aribo Episcopus Frisingensis dictus est Haeres, et Cirius. Sed < - > ut esse tantum versiones Latinas nominis Germanici quod Alericus etiam dictus Albinus nominis veri corruptio est Arnone Archiepiscopum Salisburgensem dicit dictum Aquilam sed haere< - > versio est tantum. Male eum facit fratrem Alcuini[.]

Distinguendi sunt Ainwinus Monachus S. Germani qui vixit seculo IX Aimoinus Monachus Ferriacensis seculi XI, et Anonymus ejus interpolator[.]

H von Plettenberg DomScholaster zu Hildesheim hat Msa multa defuncti principis Ferdinandi ipatrui. Unter andern Mallincrotiana multa; seine scripta novissima nennet er P. O. partum Ottensteinianum, als er zu Ottenstein in arrest gewesen[.] H. von Plettenberg hat Mallincrotium de ArchiCancellariis imperii augiret. Er hat einen Catalogum Mallincrotianorum.

Ferdinandus Roma multa attulit adhuc inedita, superest adhuc quiddam And. Mariae Gratinani edendum. Multae Epistolae Holstenii et Allatii. Quaedam Barthodi Nihusii[.]

Capitulare Caroli M. de partibus Saxoniae meretur Com.

Monumenta Padebornensia auxerat Episcopus 3tiamque editionem parabat[.]

(+ Ni fallor dictum mihi <Epum> Jesuitis Padebornesibus dedisse Bibliothecam inque ea plurima acta publica seu libros editos de controversis principum +)[.]

H. von Plettenberg correspondiret mit H. Meybom dieser gedencket seiner in Historiae Saxonicae introductione[.]

Caroli M. diploma supposititium in AE. Mediol. exhibet Ughell. Ital. sac. Tom. 4. p. 97. Nempe in dipl. Caroli M. <si> diis <placet> vocat AEpum Petrum Oldradum[.] Datque anno incarnationis [. . .] 810.

Goldastus Tom. 2. Reichshandlungen pag. 2. exhibet diploma supposititium ex libro <F[rankof[or]ti edito tit[ulo] privilegia oder freyheiten welche Rom. kayser. den untern obrigkeiten geben ut ipse de re judicat Caroli M. concessum domus Frisiae[.] Multa ibi inepta, ut quod Lutgerus dux Saxoniae noluerit dare tributum ab Augusto Caesare impositum et quod pugnaverant pro Caesare contra Lutgerum ducem[.] Liberantur a ducum jure. Papae Gregorii quasi tunc viventis fit mentio. Testes sunt Wenceslaus rex Bohemiae[,] Bernardus dux Bav[ariae,] Ludolph dux Morav[iensis] (an Meran.)[,] Henricus dux Austriae, Conradus March. Misniae. Herboldus Landgrav [. . .] During[en] inepta. datum Romae 802[.]

Adelheidem Conradi majoris conjugem filiam (Hugonis Abbatis matrem), filiam Hugonis Abbatis, Caroli M. ex concubina nati facit Chifletius, in Vindiciis pag. 18 Blondellus negat Hugonem Abbatem Caroli M. filium potuisse nisi ex incesto concubita filiam habere, et vult Adelheidem esse filiam Ludovici I. qui eam Conrado isti (Welfi filio conjugis suae Juditae fratri) dederit. Sed Henricus Monachus S. Germani Antissiodorensis in opusculo de miraculis ejus sancti cap. 1. Conradum vocat collegam regum, inter priviales aulicos Melytam conjugem vero Adelheid primorum et ipsam natalium titulis gloriosam, et avita antiquorum procerum oriundam propagine. < - > Monachus conscripserit illo ipso temproe, vivente adhuc Hugone Abbatae (quem Conradi et Adelheidis filium Blondellus et Chiflet. agnoscunt) profecto si filium Ludovici pii agnoscisset Adelheidem aliter fuisset locutus.

Pour Arnoul (à quo Caroli M.) quelques uns le font descendre d'une fille de Clotaire premier, et d'un Ansbert, mais outre que toutes les choses qu'ils prennent pour fondement de cette Genealogie ne conviennent ny entre elles ny avec d'autres qui sont veritables, il est certain que les plus anciens Historiens ne nomment point son pere ils disent seulement, qu'il estoit d'une maison illustre, il fut domestique de Theodebert roy d'Austrasie, [. . .] eut deux fils Clodulfe et [. . .] Ansegisile le second eut pour femme Begga fille de Pepin. V. vita S. Clodulfi[.]

Add. vita S. Pepini ducis. Haec Cordemoy Hist. de France ad 624[.]

Genealogia Caroli M. vid. Carolina ubi excerpta ex M. Antonio Dominico[.]

Rogerus de Hoveden Anglus in Richardo fol. 776. Defuncto imperatore Archiepiscopos Episcopos Abbates Duces Comites et caeteros magnates Alamanniae Conventu habito < - > duodecim viros eligere communiter, eosque praesentare Archiepiscopis Coloniensi et [. . .] Moguntino [. . .] Duci de Saxonia et [. . .] Palatino Rheni et quemcunque illi quatuor elegerint ex praedictis XII hunc in regem Alemannorum evadere et co[r]onandum <e - > apud Hajis (Aquis) capellam ubi Caroli M. sepultus requiescit[.]

Dn. Jüncker 8 Martii 1712 Gymnasio Eisenacensi dissertationem habuit in qua praecipua doctrinae Christinae capita thesibus sunt comprehensa. Ibi subjecta sunt corollaria quaedam in quibus tertium est: Serenissimi Electores ducesque Saxoniae nostri aevi non derivant genus suum a Witikindo, quem Caroli M. imperator vicit. 4tum, iste Witekindus nec Rex Saxoniae fuit nec Saxonum. 5. Fabula esse dicitur in insignibus ejusdem Witekindi equum nigrum mutatum fuisse a Carolo M. in album[.]

Caroli M. Icona quae in auro expressa imposita in thesauro Regio S. Dionysii asservatur, et Regibus Francorum loco sceptri cui imposita videtur in manus datur[.] Tristanus exhibet in libro inscripto traité du Lis unde Schminckio communicavit Cuperus[.]

Alcuinum scripsisse res Caroli M. Quercetanus ex Ms. Moissiacensi notavit in fine libri Moissiacensis. Ubi de Alcuino[.]

Carolomanni (fratris Caroli M.) uxor Gerberga Annal. Met.

Buccetius in Hist. Geneal. Reg. Franc. Carolomanni filium [. . .] vocat Siagrium, [. . .] monachus Novatiecensem postea Ep. Niecensem[.]

Fabulosae Francorum originis a Trojanis jam meminit Paulus Diac. in carm. ad Carolum M. tanquam prologo homiliarum, ubi Dardanidaeque gloria gentis Caroli M. appellatur[.]

Joh. de Leidis Carmelita Harlemensis in Annal. Ab. Egmond ab Ant. Matthaeo editis cap. 24. Anno domini millesimo centesimo quadrigesimo obiit Joh. de antiquis temporibus, qui fuit Pincerna et filius Caroli M. et habebat annos 361 ubi annotat. Anton. Matthaei, humanam acredit fidem et tamen multi crediderunt[.] Autor lib. de Castro Ambas. apud Dacher. to. 10 spicileg. cap. 5. n. 10. Mart. Polon. ad ann. 1138. Bodin de Rep. lib. 4. c. 2. < - > sylv. nupt. lib. 2. num III. Paulus Aeil. lib. 5. Historiae ait fuisse ei nomen Joh. a Stampis, quem per errorem a temporibus multi vocabant ob diuturnam vitam: plus trecentis annis vixisse eum faciunt sub Carolo M. meminisse Ludovico Crassi filio decessisse. Cum interea nulla > - - > motibus mentio ejus facta fuerit, nec <lateri> ignorarive potuisset virtus quae specimen sui < - > inde a clarissimi imperatoris aetate praebuisset. Libentius crediderim eum meruisse sub Carolo simplicis nepote, quem Capetus cepit, et centum circiter et sexaginta annorum ei vitam cortigisse, id quod etiam consenescente mundo magnum et memorabile sit[.]

Centum anni aliis longissimum vitae spatium l. 56. d. de usufr. 1. 8. D. de usu et usufr. leg. centum et viginti si <audiamus> Mathematicos[.] Nam ita Trebillius Pollio in Claudio, doctissimi Mathematici homini centum et viginti annos ad vivendum datos indicant < - >que amplius cuiquam jact< - >ant esse concessum. Nonaginta sex si audiamus Auson. < - > 18.

Terbinos decisque nocvem super exit in annos justa sene< - >centum quos implet vita virorum pauci supergressi. Paucos phlegon Trallianus < - >bet, qui de Longaevis librum scripsit. Pauci < - - > nonagesimo aetatis anno adhuc filium procreavit. Vixisse dicitur S. < - > annos 120, prope totidem Zosimus hujus memin< - > Justinianus Novell. 6. c. 2. S. Machutes annos < - >tum triginta tres vide epitam ejus ut et s. Samsonis in Bibliotheca < - >riacensi[.] Fuit etiam hoc seculo Londini Thomas quidam Parrus, qui annos natos centumquinquaginta decessit Be< - >emans. var. lect. c. 50. sed id rarum et inauditum. Et Zelandi vix credituri apud quos ut ait Everhardus cons. 132. n. 7. vix unus de mille ant< - >agit annum quinquagesimum. Quod autem autor hic Johannem < - > et < - > et filium Caroli M. adhuc facit, credat Judaeus Apella.

Haec Ant. Matth. ad dictum locum. Jungatur Meibomii libellus de longaevis.

Rochefortius vult Americanos quosdam ad 300 annos pervenisse et fuisse suo temproe, qui adventus Hispanorum meminissent. Vix credo[.]

Circa 756. [. . .] Abbo Gallus patritius Romanus citra et ultra Alpes potentissimus primus Secusiae Marchio [. . .] Abbatiam Novalicensem restituit. Ughell. in Ep. Taurin. T. 4. p[. 1427.] Habet p. 1427 privilegium Caro[li] quod est suspectum incipit: Ego Caroli M. divina illustrante Clementia honore [Regni] et Romanorum patritius praedignus . . . propter petitionem Donni consanguinei no[stri] Frodini Novalicensis Abbatis et Hugonis filii nostri ei coenobii monachi . . . per praecepta ipsius Abbonis patritii et patris nostri Pipini pertinere videntur cor[roborr]amus. [. . .] Signum [. . .] Caroli Magni gloriosissimi regis . . . Benedictus VIII papa Abbatiae eidem dedit privilegi 1014 . . . quatenus (inquit) ad ipsum Monasterium quod p[rius] ad DEi honorem ac s. Patri Apostolum ppis tempore regis Theoderici ab Abbone patritio fui[t] prope Alpes in loco Novalesio nuncupato aedificatum, et postmodum imminente Saracenorum persecutione studio Adalberti deo devotis Marchionis (eporediae) translatum est collecta congregatione fractum regularium ad opidum quod Bremetum dicitur . . . mense febr. indict. 12 anno propitio pontificatus domini Benedicti summi pontificis et universalis Octavi papae in sacratissima sede B. [. . .] Apostoli secundo. Imperante d. Henrico a deo coronto magno imperatore Anno primo . . . Memoratur et < - > eo: quae Oddo Marchio pro remedio animae suae matris eidem monasterio cum [. . .] conjuge sua . . . concessit . . . Cavallarium etiam . . . sicut ab Arduino Marchione pro remedio [animae] suae matris eidem coenobio largitum est[.]

Anno [. . .] 590 Walfarim Tarusii ducem ab Authari Longob. rege ad legem Francorum [. . .] Childebertum defecisse proditum est Ughell. T. 5. p. 10. Caroli M. [. . .] Dalmatiam supra imare appellavit, quod nomen in sacro Codice Fisci Apostolici adhuc retinet, an < - - > Tarvisina < - > obest.

Goerardus Dux circa Regium in dipl. Caroli M. dato Ecclae Regiensi apud Ughell. in Append. T. 5. p. 1565. (+ quid si Everhardus +)[.]

Sigefredus Comes palatii Ludovici regis 900. in dipl. dato Regiensi Ecclae in Append. Tom. 5. Ughell. p. 1579[.]

Ex Gamurrino Tom. 1. Geneal. fol. 58 seqq. de Estensibus ex Actiis Aretinique si diis placet

Attalberti possidebant Marchionatum Tusciae ad tempora Caroli M. qui ut ajunt autores investivit de eo Attalbertum dictum postea magnum. Natus ei filius Guido, que[m] Lotharius fecit ducem Spolet. vid. Hist. di Perugia del P. Ciatti, lib. part. 4. in nelle antichità di Tadino Ms., da Leone Ost[iense] lib. 1 c. 25 [. . .] Sigon. lib. 5 [[S. 60]]

<Regni Ital.> Guido<ni> successit Adalbertus missus cum figliuolo et Adel<elmo> [[Name vgl. S. 60]] a Rep. Aretina ad Ludovicum Imp., diploma <cit[atum]> dedi <in> Historia Aretina. Ugo rex Attabertis ad<emit> Tusciam et dedit fratri Bosoni sed hoc male gubernante redintegravit eos et Obertum fecit March. Tusciae[,] <hic> est alias et Sigifredus qui erat 901 ad Ludov. imperatorem[.] [[vgl. S. 60 f.]]

Ex instrumentis Abbatiae Aretinae. Ubertum fecisse non solum pa<tr>em Ugonis et Waldradae sed et Alberti, Attalberti et Azonis. Alberto et Attalbert furono Marchesi [[S. 61]] Tusciae ad ann[um] 996. <quibus> successit Hugo[.]

Sigonius: multos nobiles Romanorum more Longobardorum attonsos rex Luitprandus ad se attraxit [[S. 61]][.] Vult Obertum vixisse primi lege Longobardica mox Salica <ob beneficium> [a] Francis [[vgl. S. 62, Z. 1]] (male)[.]

Le P. Du Bois dans son Histoire de l'Eglise de Paris met en doute ce qu'on dit que les Français avant que de deposer Chilperic consulterent le pape Zacharie. Il pretend que c'est un fait inventé du temps de Charles Magne et sur ce que les auteurs varient. Voyez Journal des scavants 1690 n. 29[.]

Miraeus Carolomannum Caroli M. fratrem [. . .] Regem Burgundiae vocat Annal. Belg. [. . .] 768[.]

< - > et alii putat Magdeburgam ab Editha conjuge Ottonis M. nomen obtinuisse sed jam nominatur in Capitularibus Caroli M. Magadoburg, ubi et Erpisfut et Bardenwich et Schesla Caput III. anni 805 tit. 7.

Catalogus E[isco]porum Halberstadensium ubi insertae [. . .] praecipuae historiae [. . .] a temporibus Caroli M. [. . .] usque ad ann. 1585. autore Melchiore Neofannio Ecclesiae Petrinae apud Brunsvicenses pastore[.] Servestae 4^o. 1586[.] Est carmen[.]

Plumbeam bullam Caroli imp. servat gezophylacium regis Galliarum quam descripsit Stephanus Baluzius V. Cl. in not. ad capitularia Regum Galliae p. 1284. [. . .] Canonicorum regularium S. Genovefae Paris. Gazophylacium possidet referente incomparabili Cangeo d. l. <dist. de  -  impp. const -  n. 29> Etiam bullam plumbeam in cujus antica efficta principis imberbis et laureati lusca protome, cum hac inscriptione KAROLVS IMP. AGS. in postica in medio circulo leguntur characteres RENO-VATIO-REGNI-FRANCOR. [. . .] Testatur Vadianus se diploma vidisse cum plumbeo sigilo in quo apparebat imp. laureatus his additis verbis: Caroli M. Augustus. Esse Caroli [. . .] Crassi [. . .] temporum series anni imp. et indiction. ascripti et < - > indicat data enim erat Non. octob. anno Chr. DCCCLXXXIII id. II anno [. . .] imperii ejus in Italia III. Fracnia II. Sed Carolica ipsius bulla plumbea in renovatione chartae fundationis monasterii Novaliensis < - > lib. 1. c. 17. ubi in fine [. . .] super plumbum sigillari jussimus [. . .] Ughellus T. 6. p. 1310. Alia invenitur Lud. II. imp. de [. . .] 875 pro Monasterio S. Clementis insulae Piscariae quae plumbeae bullae impressione sigiliata dicitur[.  . . .] Ottonis III. constitutio anno 998. de jure ac potestate imperii donatione Constanini et Caroli M. legitur in Baronii 12 Tom. annnal. Eccles. ad [. . .] 1191. Lehm. Chron. Spir. lib. 5. c. 15 et Gold. Tom. un. const. imp. p. [. . .] 226 seqq. cujus autographo bulla plumbea appensa [. . .] in cujus una parte videntur haec verba: Oddo imperator Romanorum in altera est caput hominis cum pilis crispis spatulis et inscriptione: aurea Roma[.]

Thulemar de Bull. c. 4. (+ Haec Ottonis III bulla prorsus gemina illi est quam ex Hildesiensis Ecclesiae Tabulario delineari curavi[.] +)

Adelboldus in vita Henrici II. [. . .] haereditarium [. . .] (solium[)] diximus, quia ut ab his qui Genealogias computare noverant audivimus a Carolo M. ex parte patris decimam septimam et parte matris decimam sextam lineam propagationis tenebat. Blondellus praef. Apol. LXXII. * 2. b. pro decimam legit descendens[.] Nam per patrem fuit septimus a Carolo Magno.

Carol. M. --- Lud. Pius --- Lud. Germ. --- Hadwid uxor Ottonis --- Henricus [. . .] Auc. --- Henr. [. . .] Bav. --- Henricus Bav. II --- Henricus imp.

(+ sed error est +)[.]

Caroli mater Berta vel Bertrada filia Cariberti [. . .] Comitis Laudunensis ex annalibus Bertinianis[.]

Missus regius zu Magdeburg vid. Capitula Caroli M. ad lig. Tal. tit. 3. c. 5. apud Lindenbrog in Cod. LL. Antiquar. p. 354. Adde Capitula ejusd. lib. 3. c. 6. ibid.

Wie die burgrafliche < - > zu Magdeburg an Sachsen kommen Spenerus in insignibus adde Hortleder p. 28[.]

In diesem seculo abgestorben: Julius Pommern, linea p< - >stea in Schlesien Teschimsche lini in Schlesien 1617 an herzog Fridrich < - >. Grafliche Helstensteinische 1627. < -  mit> < - > 1631 Barbische 1659 . . . Linien; < - > herzog Fridr. Ulricus 1634 Oldenburg. 1667 Sonderburg 1685. Allenburg 1602[.] Superiore seculo de e< - >is Hamelmannus[.]

Joh. Ferrariensis ordinis minorum < - logi> clarissimi ex annalium libris Illustriss. familie Marchionum Estensium excerpta regnante Borsio Mutinae regii Duce III. marchione Estensi, Rodigigieque comite feliciter. Scribit ad ipsum Ducem Ricobaldum vocat conterranem suum

Ait duas fuisse primarias familias Ferrariae Adelardos et Tauzellos[.] Ad marginem notatum ibi Guilielmus Marchesella monitur < - >46 n 1° Kal. 7b. Obizo marchio accersitur Ferrariam.

<N - > Italiae imperio regn< - > dissolutum nobilibus suis ab imperatoria Majestate (Caroli M.) impertitum est . . . sicque in agro <calavino> praesertim Castell<um> Estense < - > illustris familia donata est. <Primus> fama < -   -   -  notum marchio> Albertus A< - >o in mill.° LXXXXV°. Is Comitissam <Sansoginae  -   - > Fulconem Ugonemque procreavit. Is Estense castellum ac porticum curandum conjugi ac liberis tradidit quo pacto e vita migravit[.] Ea fere tempestate obtigit ut atque < - es> omnem familiam <Comitum> Sansonge absumeret . . ex communi primorum omnium sententia decretum est, comitissam cum liberis suis ad patriae tutelam evocandam . . . <orant>, obsecrantque Fulconem natum majorem. Ugo <in Italia> Azonem reliquit haeredem <Is> 1188 <Fraltam> coepit quam construxerat Gulielmus.

Subjicit diploma papae Innocentii

Innocentius Epus servus servorum Dei dilecto filio nobili viro Azoni Marchioni Estensi salutem et A<posto>licam benedictionem – Sinceritas devotionis et fidei quam ad nos et Romanam Ecclesiam debere dignosceris, promeretur ut ad <tuum> honorem et < - > efficaciter intendamus[.] Cum per tuae <discretionis prudentis> et strenuitatis virtutem magna ei <com  - nda> jam provenerunt, et major sperentur in < -   -  demum> proventurae. <Ut> ergo < -  ejus> obsequium fortius abstringamus, de communi fratrum ^ < - > consilio Marchiam Anconitanam in <rectum> tibi feudum concedimus, in qua istae sunt civitates cum comitatibus et diocesibus sunt, Ancona, Asculum, Humana, Firmum, Cambrinum, Auxianum, Hesis, Senogallia, Fanum, <Pesa -   - llis> et forum <Linphrienus> quae omnia sicut praedictum et cum < -  districtu> honore nec dominatu et aliis ad nos temporaliter pertinentibus investimus tibi feudum concedimus < -   -   - > centum librarum peruciensis monetae, sed Apostolicae persolvendo ita quod tu nobis et Ecclesia Romana de ipsa Marchia fidelitatis praestito corporaliter juramento quandocunque et ubicunque totum ipsum <Ecclesiae spatium  - > a mari usque ad mare et a <ridilotano> usque ad Ceperanum <requisitus f - s> serves nobis cum centum militibus < - ibus> tuis uno integro mense per annum tempore veniendi et recedendi minime computato[.] Namque Marchiam a sede dumtaxat Apostolica recognisces, cujus juris et proprietatis exstat et de illa contra omnem mortalem pacem <facies> guerram et id mandatu ipsius <ne> igitur <haec  - < concessio in dubio revocetur sed debitam potius obtineat firmitatem eam per privilegii paginam confirmamus, statuentes ut nulli <omnium> hominum liceat hanc paginam nostrae concessionis et confirmationis infringere vel ei ausu temerario contraire. Si quis autem hoc attemptare praesumserit, indignationem omnipotentis Dei et beatorum Petri et Pauli apostolorum <ejus> se noverit incursum[.] Datum Volterrani per manus Johannis sanctae Mariae in Cosmedin diaconis <ordinalis> sanctae Rom. Ecc. Cancellarii VI Idus Maji Indict. XV. Incarnationis dominicae anno M°CCXIII pontificatus vero Dni. Innoc. pp. III. anno XV

Azo ex Comitissa <Celani> conjuge <habuit> Aldrovand<inum> et Azonem (+ novellum +). Aldrovandinus obiit anno <aetatis> duo de quadragesimo; pergit usque ad Borsum Ducem ab imp. factum[.]

Margarita vox est origine Celtica seu Germanica, nam in Glossario L<antino> Teotisco Florentino Unio meriz griez, id est glurea marina; seu lapilli exigui mari allati, est enim gries glarea; mer, mare itaque Germanis Margaritae dictae non solum de unionibus, sed et de variis lapillis elegantibus in Fragmento Capitularis Caroli M. de villis, quod est in Bibliotheca Julia habetur de Ecclesia S. Michaelis in insula Staphinsere, corona argentea super altare, ubi per gyrum pendent ordines margaritarum (id est Vapillorum) diversis coloribus[.]

Inter eos qui cognationem spiritualem quam vocant contraxere, nulla esse matrimonia aut etiam prohibenda novam doctrinam esse statuit Cointius Annal. Franc. 755. § 161. ubi fabulam esse contendit, quod Audovera regina a Chilperico repudiata sit quia a Fredegunda persuasa, filiam de sacro fonte suscepit; et haec illi in thoro successit uti narravit Anonymus de Gestis Francorum quem Aimoinus est secutus. Ait Cointius ex Greg. Turon. pendit Galiswindam filiam regis Wisigothorum Brunehildis sororem super inductam Audoverae lib. 4 c. 28. Praeterea Chilperici avo hoc jus nondum fuisse in usu. Lex Augustini Epistola 23 ad Bonifatium Episcopum apparere parentibus licuisse liberos suos e baptismate suscipere. Serius Synodus Moguntina 813 sub Carolo M. canone 55. constituit: nullus proprium filium vel filiam de fonte baptismatis suscipiat, nec filiolam nec commatrem ducat uxorem, nec illam cuius filium et filiam ad confirmationem duxerit. Ubi autem factum fuerit separentur. Idem canon est in capitularibus centesimus libri 5ti. Citatur ab Yvone (parte 9. c. 83) ex concilio Triburiensi, sed in marginali notatiuncula secundo Moguntinae restituitur. Alius est apud Gratianum c. 30. q  1. < - > ex posteriore Concilio Moguntiacensi quod praesente Ludovico Imp. Caroli M. filio ipso Lothario Augustis 828 est celebratum in claustro S. Albani cuius alias canones non extant. ubi <mutatur> quod est in Carolina synodo et habetur cap. 10. his verbis: Si unus aut alter ex industria fecerint ut filium suum de fonte suscipiant, ut dissidium fiat . . . tale consilium damus, si innupti manere voluerint bonum est, sin autem, gravis poenitentia insidiatori injungatur, et simul manentibus et si supervixerit praevaricator conjugii, acerrima poenitentia mulctetur, et sine spe conjugii maneat. Anterior tamen synodis Compendiensis sub Pipino Rege, in qua statutum, [. . .] ut si quis filiastrum aut filiastram ante Episcopum ad confirmationem tenuerit, separatur ab uxore sua et alteram non accipiat.

In Epistola Leonis papae ad Rusticum Narbonensem Episcopum cap. 5. Ancillam a toro abjicere et uxorem certae ingenuitatis accipere non duplicatio conjugii sed profectus est honestatis. Hoc responsum Monasterio Britanniaco dedit Stephanus papa (+ puto II.) cum ad Pipinum Regem venisset in Franciam 754. (+ Ego hinc colligo errare eos qui putant Carolum magnum non nisi defuncta uxore inferioris gradus seu concubina duxisse legitimam +)[.]

Ludovicus pius patri suo Carolo cognomentum Magni tribuit in Epistola ad Hilduinum Abbatem S. Dionysii apud Sur. 9 octobr. et Sirmond T. 2. Concil. Gall. ubi ait Pipinus . . . ad altare S. Dionysii a papa Stephano dedicatum (Pipino) intra sacra missarum solemnia una cum duobus filiis Karlomanno videlicet et divae memoriae domino et genitore nostro Karolo jure praenominato Magno ab eodem Apostolico papa in regem Francorum unctus superni muneris benectionem accepit.

Pseudomarcellinus ait: defunctus est sanctissimus Swibertus Werdensis Episcopus anno aetatis suae 69. Pro Abbate dixit Episcopum, sed hinc error eorum qui Swibertum faciunt Episcopum Werdensem ad Alleram qui Episcopatus demum a Carolo M. est funda[tus.] Werda ubi Swibertus est insula Rheni hodie Werd Caesarea. Errant ergo Bucelinus et Bruschius. vid. Cointius 713. n. 8. is duo facit Swibertos unum seniorem qui obiit in Werdensi monasterio alterum juniorem qui primus Ep[iscop]us ad Aleram constitutus a Carolo M., celebraturque in variis martyrologiis pridie Kal. Maji. Sed Swibertus senior secundum Annales Petavianos obiit mense Martio. Pseudomarcellinus <Cat.> Cal. Martii feria 6ta sed hoc anno Christi 717 non consonat, ubi litera dominicalis C adeoque Kal. Mart. feria <2da>[.]

<Francia> trans Ligerim duobus constabat <ducatibus> Aquitaniae et Vasconiae[.] ducatus Aquitaniae continebat Aquitaniam primam et 2dam. Ducatus Vascoviae Novempopulaneam. In Vita Ludovici Pii [. . .] Aquitania per Garumnara a Vasconia separatur. nam ibi [. . .] dicitur Carolus M. [. . .] transiisse Garonnam fluvium Aquitanorum et Vasconorum conterminem quam regionem <atque  - alensis> trans Garonnam Aquitaniae < - nsitur>.

Epistolae pontificum ad Carolum Martellum et liberos ac nepotes, collectae jussu Caroli editae a Gretsero ex Bibliotheca Caesarea, deinde a Franc. Duchesnio, insertae Hist. Franc. a Duboucheto [. . .] probationibus Originis domus Francicae.

Diem nativitatis Caroli M. nemo annotavit annum autor Annalium Petavianorum 747 Karolomannus migravit Romam et eo ipso anno natus fuit Carolus Rex. Obstant Eginhardus et Theganus qui Carolum anno Christi octigentesimo decimo quarto aetatis suae 72 mense Januario denatum scribunt. Sed Cointius 747 n. 14. putat X positum pro V. in chronico Novaliciense dicitur Carolus ex hac vita migrasse 5. Kal. Febr. postquam LXXVII annis vixerat in seculo. Hic putat Cointius delendam unam X et legendum LXVI absolvit nempe annos 66 obiit < - >. Aventinus vult Carolum natum in Carloburgo tribus miliaribus a Monachio, quidem in arce ad Moinum, similis nominis quae Carolostadio e regione opponuntur. quidam ad Mosam Leodii, plerique Ingelheim Eginhardus ignorabat. quis hodie <novit> (+ Ego hinc suspicor Eginhardum non fuisse familiare in palatio). (+ Ex loco, quem produxit Browerus de conceptione credibile est natum ex quo Pipinus factus Major domus etiam Austrasiae +)[.] Serarius ipse quod de Ingelheimio plerique dicunt assservare non audet.

Berta Caroli mater fuit Franca. Hinc Stephanus II scripsit Carolo et Carolomanno Regibus eorum patrem avum proavum non ex alia quam Francorum gente uxores duxisse. falso ergo Berta fingitur a Joh. Joach. Franzio, in vita Caroli, filiam Heraclii imp. Quod nec tempus patitur. Ex Annalibus Bertinianis Duchesnius ad 749 Du Bouchetus ad 740 haec publicarunt. Pippinus conjugem duxit Bertradam cognomine Bertam (+ quasi non idem) Cariberti Laudunensis comitis filiam. Chronicon Constant. in Ernfrido Episcopo memorato et Rhenan. lib. 3 eam completasse Eccl[es]iam Constentiensem sed Ernfridus obiit a. 758. <Carolomannus frater Caroli M.> Carolum in 751 Annal. Petav.

Rhotaidis et Adelaidis sororum Caroli M. Epitaphia ejus jussu scripsit Paul. Diaconus in libro suo de Metensibus Ep[iscop]is inseruit. Cointius 751. n. 42. natae sunt medio tempore inter Carolum M. et Carlomannum.

Annalista Loiselianus suam aetatem ad ann. Ch. 808 manifestavit. Tilianus longe posterior et huic tot naevi, ut Carolum a Leone Augustum appellatum vult 808. Coint. 752 n. 3.

Manifestus error Eginhardi Stephani papae jussu Pipinum interregnasse. Errores Eginhardi? [ - ] <Franciam> ait inter Carolum et Carolomannum divisam ut olim inter Carolomannum et Pipinum. Ego puto (+ Eginhardum non fuisse Aulicum Caroli, Alioqui non potuisset ignorare locum nativitatis +). Autorem annalium a 741 ad 829 tribuunt Eginhardo, sed Cointius ad 774. probat diversas eorum sententias.

Annalista Petavianus 754 papa Stephanus venit ab urbe Romana in Franciam, et Karolomannus post eum, et filii ejus tonsi sunt (+ vix crediderim id Pipini ausum vivo fratre +), Stephanus et Pipinum et filios ejus unxit. Theophanes et Anastasius ex eo agunt a perjurio absolutum a Stephano Pipinum. primum etiam et filios Stephanus patritios Romanorum dixit, eisque postea ita scripsit +) videtur et Carolum et Carolomannum ex sacro fonte levasse, nam eos scribit spirituales filios, Pipinum spiritualem compatrem. Bertradam spritualem commatrem.

Annalista Loiselianus 757 Rex Pipinus tenuit placitum suum in Compendio cum Francis, ibique Tassilo venit dux Bajoariorum in vassatico se commendans. per manus: sacramenta juravit multa et innumerabilia, reliquiis sanctorum martyrum manus imponens et fidelitatem promisit Regi Pipino et supradictis filiis ejus domno Carlo et Carolomanno sicut vassus recta mente et firma denotione per justitiam vassus domino suo esse deberet. Sic confirmavit supra dictus Tassilo super corpus sanctorum Dionisii Rustici et Eleutherii nec non et S. Germani seu S. Martini ut omnibus diebus vitae suae sic [conservaret.] Sicut sacramentis constrictus promiserat. sic et [. . .] homines eius, [. . .] majores natu, qui erant cum eo firmaverunt, sicut dictum est in locis superius nominatis et in aliis multis. (+ Vide <commen - > jurasse super reliquios < - - > alibi <tactis> reliquiis supra ment. ut firmasse).

Pipinus praetextu sumto quod Waifarius Ecclesias opprimeret in Aquitaniam contra Waifarium profectus est 760. et eum adegit ut omnes justitias in placito facere promittere[t.] Ita Historia Nebelingi jussu scripta et Annalista Tilianus Loiselianus. Coint. n. 21 760. et 762. 763. Carolo bellum annis sequente.

Adelboldus schreibt die Genealogisten rechneten von Carolo M. auff Henricum S. nach dieses vater 17 lineas generationis, nach der mutter 16; das kann nun nicht seyn, und durffen seyn 7 oder 6 generationes. Bitte deswegen nachzusehen, und solche wie etwa thunlich seyn möchte zu entwerffen.