Hugonem Marchionem Thusciae obiisse ante Ottonem III consentiunt Petrus Damiani et Chronicon vetus Pisanum apud Ughellum[.]

Hugonem Marchionem Thusciae fuisse Azonis et Obizzonis patrem confirmat Monumentum <T>iferii repertum apud Pignam < - - > eum vocant imperatorem Hetruriae principem[.] Errasse ergo oportet Sigonium et alios qui Hugonem scribunt <cum filiis> Azone et Obizzone in praelio pro Arduino contra Henricum sanctum stetisse, rectius Tristanus C<a>lchi (ni fallor nominat quidem Hugonem sed non ait patrem horum sed Sigonius cum aliunde co< - >isse Hugonemesse eorum patrem, putat Hugonem qui nominatum inter Arduino ass< - > eorum put< - > esse non credibile sit si Hugo Marchio vixisset ipsum potius quam Arduinum filium fuisse regem Italiae[.]

Superest ut probatur Azonem esse illum qui in Germania Cunigundem duxit, Equidem Azonem et Obizzonem fuisse Estenses dominos consentiunt omnes Ut forte in illa arce tunc sedem habuerunt, <et> Azonem fuisse Estensem ait Aventinus qui cum ante Pignam et similes scripserit, non potuit ab illis hausisse sed aliunde comperisse[.]

Mathildis Comitissa separata ab Azone suo < - - > ab consanguinitatem ita Pigna erat autem Azo, Estensis quem Pigna vocat VItum videndum qualis fuerat consanguinitas < - > ergo qui nupta esse potuit Guelfo si is etiam < - > Estensi stirpe < - > fuisse remotiorem[.]

Otto III. obiit circiter anno 1001. Hugo Marchio Thusciae paulo ante ipsum; Theobaldus Marchio Ferrariae avus Mathildis pater Bonifacii Marchionis Thusciae deserto Harduino secutus est partes Henrici sancti, (Ditmarus <de> et ex Florentino qui vitam Mathildis scripsit lib. 4. p. 11. Tessaurus regn. Ital. not. 553. p. 726. +) <Haec  - - > circa ann. 1013. si Azo dicitur a quibusdam Conjugem habuisse Juditham imperatoris filiam. At Sardi vult eum duxisse filiam Guiditae Conradi Imp. filiae atque <adeo> nepotem Conradi imperatoris quid minus probabile videtur[.]

Quaestio est quomodo probari possit, Hugonem Marchionem Thusciae qui vixit temporibus imperatoris Ottonis III fuisse patrem Azonis illius a quo descendunt Principes Serenissimae familiae Estensis. Pigna autor historiae Estensis et alii hoc quidem dicunt, sed non confirmant autoritate veterum scriptorum, < - - - > aliorumve monumentorum[.] Pigna quidem lib. I. ad ann. 1013. ait Hugonem ex Mari filia Tedaldi Estensis habuisse tres filios Azonem Obizzonem et Aldobrandinum; eosque patri erexisse Epitaphium repertum Tiferni sed neque ullos citat autores, neque Epitaphii illius verba formamque exhibet. Et sunt alii boni autores qui dicunt Hugonem illum obiisse sine liberis, quod Pignae genealogiam plane everteret. Vellem etiam discere unde probari queat, quod ait Pigna ad ann. 1007. Hugonem illum cum filiis Azone et Obizzone fuisse captum in praelio commisso inter Henricum II. imperatorem et Ardoinum qui se Regem Italiae ferebat; et intercessione Benedicti VIII. fuisse liberatum, Quia tamen credibile est Pignam habuisse autores probabiles hujus narrationis suae, neque ex libris tantum editis, sed etiam ex Manuscriptis Chronicis, Diplomatibus inscriptionibus, item ex Archivo item Ducali quaedam hausisse: et quia probationes illas pro parte saltem nunc quoque viris antiquitatis Estensis studiosis et in illis locis degentibus notas esse credibile est; et ista accurate constitui ad serenissimae familiae decus pertinet, idem spero in serenissimi Mutinae aula aut ditione reperiri posse virum doctum et officiosum, et in his rebus versatum, qui argumenta genealogiae serenissimi principis tenebit; mehique hos scrupulos eximere, et Pignae narrata supra dicta probationibus stabilire aut etiam in melius reformare poterit. Huic ego me valde devinctum profitebor, et vicissim operam meam spondeo quam utile erit ad illustrandum hanc Genealogiam si ostendatur, Comitissam Mathildem Azonis illius de cujus patro quaritur Estensiumque ita ut Pigna tradit, fuisse cognatam[.]

Otto III. Ecbertum convocavit negotem suum Anti[q.] Hildesh. p. 17[.]

De Bullis variis inter alia Ottonis III. ex Thulem. C  4. de Bull. Ist gelegt bey Ottones[.]

De sylva vel loco Sonthal ni fallor in Carolina Historia sed hanc sylvam reperio in Episcopatu Mindensi dipl. Ottonis III. 991. vid. Chron. Mindense Bussonis a Paulino editum. In eodem Chronico et pagis Merbomii est Liebotesgau. Forte a Lubecke non procul Visurgi, itidem in dioecesi Mindensi[.]

Villani lib. 4. cap. 2. con detto Otto il terzo venne in Italia il Marchese Ugo credo fosse Marchese di Brandiborgo. Ridiculae ejus narrationes de matre Mathildis quae fuerit filia Imperatoris Constantinopolitani quae abierit <cum Italo> quem amabat[.] Procedit ad 1348[,] sunt libri 12. editi Florent. 4^o. 1587. Istorie di Mattheo Villani che continua quelle di Giovanni suo fratello con aggiunto di filio suo figlionolo che ambano sino all anno 1364 libri sunt XI[.]

Bodo pag. 499.

Quod autem nonulli, ut ille qui rithmo de Ecclesiae Gandesianae constructione scripsit Teutonico hunc (Henricum II. Imp.) filium fuisse Ottonis III. veritate caret[.]

Fabula de combusta imperatrice Ottonis III conjuge refutata[.]

Baylius in dictionar[io] v. Otto III res illorum temporum adeo confusas censet, ut ibi nemo mentiri, id est falsa temere dicere possit.

991. Machtild soror Ottonis III. <nupsit> Hermanni Comitis palatini filio Ezoni. Chron. Sax. 2d. p. 373[.]

[Ottonis III.] filia Jutta ex Ratisbonensi parthenone a Bretislao Bohemiae rapta. Haec ex Dubrovnio lib. 6. Jonstonus Hist. sub Henrico sancto in Bohemicis p. 264[.]

Otto III. Imp. puer dictus ab <Pavidis>, Fabric. orig. Sax. lib. 2. fol. 203. quod scil. <aetate> adhuc puerili regno admotus[.]

Coburg et Salfeld a Regina Rikesa ceduntur Annoni AEpo Coloniensi[.] Eadem Salzam opidum cedit Episcopo Wurzburgensi v. vita Ezonis et Mathildae p. 322. T. 1. Utrumque videtur ejus mater Mathildis habuisse ex donatione Ottonis III.

Appendix IIItia Reinecii ad Helmoldi chronicon Slavorum est Hieronymi Falleti Genealogia Estensium, ibi: Hugo III Estensis Genuae, Mediolani et Hetruriae Marchio 995 Uxor Maria Theodati Marchionis Parmensis filia. Obiit 1014. Ex Villanio, Funecio, Petrucio et diplomat. Otthon. III[.] Ejus liberi Azo IV. Estensis Marchio 1014 uxor Cunegunda Guelfi II. Bavariae Ducis f. Elisabeth Marchionis Montferratensis f. et Juditha Conradi II. imperatoris filia obiit 1055[.] Ex Urspergens. (+ sub Lothario Saxone pag. 210 +) Aventino (+ lib. 5. p. 337. +) Lamberto [(]ad ann. 1070. pag. 479 +) Cranzio (+ locum non invenio +)[.]

In Tumulo Hugonis, nulla mentio libero<rum> ejus, nec in fundationibus[.] Apud Ughellum Ital. sac. Tom. 3. ArchiEp. Florentin. pag. 53 est Podonis Archi Episcopi instrumentum donationis ab Hugone Marchione factae, ubi fit mentio domini ducis Hugonis, et suae conjugis, et utriusque prolix vocatur ibi conjux ejus Judithae suspectum mihi illud diploma < - - - >[.] Ibidem diploma pag. 57 ubi Otto servus Apostolorum: datum est, anno 6to Imperii Ottonis, pro salute animae Hugonis. Quod si verum est, videtur imperator factus ejus haeres. Sed Pet. Damiani ait obiisse Ottonem anno uno post Hugonem. Haec omnia consentiunt quia imperator c<onat>us anno 996. mortuus anno 1002. Hugo anno 1001 ergo hoc diploma dedit paulo ante mortem.

Adeilzre<ut>erus in Bavaricis (ni fallor) puto quod conjux Azzonis plurimum in Monasterio Aldofino contulerit, nihil de eo Bucelinus in Germania. De Azone Estensi Adelzreuter parte I. lib. 16. n. 14. Aventinus < - > pag. 337. 343 Welphonem IV. postea I. vocat Lycati< - > filium Azonis vel Ecii tetrarchae Estensis[.]

Apud Pistorium Tom. III. pag. 637. Azonis Estensis conjugis Cunigundae stirps[.]

Tristanus in Hist. Mediolanensi lib. 6. pag. 121 Ugonem, Actinum, Adelbertum, et Obicum quatuor inclytos Marchiones quod cum Arduino sensissent exutos. Sigonius de regn. Ital. ann. 1003 nominat inter confoederatos Arduini (contra Henricum Ottonis III. successorem) Ugonem Estensem Marchionem Tuscanum, cum duobus filiis Azone et Obizzone ex eo Tessaurus pag. 703. de regn. Ital[.]

Idem Tessaurus ait pag. 728 falso < - > Sigonium lib. 8. quod Hugo Estensis cum liberis Azone et Obizone cecierit in pugna stans a partibus Arduini[.]

Historia d'Ugo prencipe della Toscana e Placido Puccinelli 1643 in Venet. 4.^o. <e>st in Catalogo Heinsiano.

Diploma Ottonis III. ubi dicitur . . . in pago Lainegha et < - > Comitatu Herrtaum < - uli> ducis filii et filii ejus Sigefredi Comitum DCCCCXCVII.

Constat hodie studium Genealogicum majore diligentia et serenitate tractari, quam olim fieri solebat, quemadmodum ex iis apparet, quae circa origines Domus Austriae aut Francicae, nostris temporibus memoriae prodita sunt, ubi opiniones receptae ex munumentis et scriptoribus veteribus partim correctae partim melius stabilitae sunt. Cum itaque serenissima Estensis familia plerique antiquitate palmam praeripiat, ita ut ad gloriam vetustatis tuendam falsis narrationibus opus non habeat ideo pretium pene erit quaedam dubia tollere quae in Johanne Baptista Pigna doctissimo alioqui historico restant quale illud est, quod statuit Hugonem illum celeberrimum Thusciae Marchionem qui temporibus Ottonis III imperatoris vixit fuisse familiae Estensis et ab eo hodiernos Estenses descendere. Cum tamen alii graves autores Hugonem illum ad alias plane famlias referant partim etiam eum sine liberis obiisse asserant. Cum vero non dubitem Pignam habuisse probabiles sententiae suae rationes, easque viris doctis in aula aut ditione serenissimi Mutinae ducis notas esse putem spero ab aliquo eorum obtineri posse, ut veritatem ad serenissimae familiae decus pertinentem illustret et stabiliat et scrupulumque istum mihi eximat, quod ego vicissim similibus officiis data occasione promerem studebo.

Fabula de Comite Mutinensi qui conjugi Ottonis III. amatus nam Thedaldus mar< - > fuit Comes Mutinae 989. Is vixit adhuc sub Henrico S. < - > probabile Comitatum amisisse[.]

I. N. S. I. T. Otto d. f. Cl. Rex . . . qualiter nos ob dilectionem et interventum fidelis nostri Hugonis Marchionis Tusciae ob devotum et frequens servitium quod saepius beatae memoriae Genitori et aequivoco nostro Ottoni Imperatori Augusto, et care Genitrici nostrae Theophanu imperatrici Augustae ac nobis pio animo exhibuit, desiderio et petitioni illius concessimus et dedimus infra curtem ac palatium nostrum Inglinheym vocatum locum unum habentem sexaginta duos pedes in longitudine juxta eum locum quem dedimus Argentinesis Ecclesiae Wideroldo Episcopo ejusdem mensurae, situm ut ibi faciat aedificia sibi congrua in quibus manere possit quotiescunque imperialis vel Regalis conventus paschali aut alio tempore ibi habeatur . . . etiam . . . in proprium ei dedimus mansum Berenhardi cum domo et aedificis . . . sigilli nostri impressione signare jussimus, manuque propria, ut infra videtur corroboravimus. [. . .] Hildebaldus Episcopus et Cancellarius vice Willigisi Archi< - - >vi. Datum X Kal. oct. Anno dominic. incarn. 994. ind. 7. Anno autem tertii Ottonis regnantis XI. Actum Solegon (+ quod huc an Salefeld +) feliciter Amen. Hunc mansum Bernhardi postea Otto III. rogatu Hugonis dedit Tammoni Comiti Ravennae 1001. ubi vide 994.

Otto III. 988. in Wigeldeshuse confirmat donationem Ecclesiae Bremensi factam in Ripesholt et Moren< - >esia, in pago Asterga in Comitatu Berenharti ducis. Extat in Archivo Cellensi vid. indivulsa[.]

Caesaris Ottonis III. soror Mathild nomine, Hermanni, Comitis Palatini, filio Ezoni nupsit, et hoc multis displicuit. Sed quia id non valuit emendari legaliter, tulit hoc unicus frater illius (Otto III) patienter, dans ei quam plurima, ne vilesceret innata sibi a Parentibus summis gloria. Ditm. L. 4. p. 90. Ad Historiam Ottonis III.

Notabilia

Ditm. l. 4. p. 44. meminit Mathildis sanctimonialis, filiae Thiedrici Marchionis, quae nupserit cuidam Slavo nomine Prebizlao. Tempore Ottonis III. Ditm. L. 4. p. 94. Ad Historiam[.]

I[n] N[omine] S[anctae] E[t] I[ndividuae] T[rinitatis]. Otto suprema fav. cl. Romanorum imp. et Augustus . . . quod nos . . . petitione Hugonis dilecti marchionis Tammoni Comiti dedimus mansum qui fuit Bernardi, quem antea datum habuimus praedicto Marchioni Hugoni in villa Inglinneim in Comitatu Emichonis Comitis in pago Nahggouue dicta, . . . atque eundem mansum cum . . . utensilibus . . . aedificiis terris . . . venationibus aquis aquarumque decursibus piscationibus Molendinis . . . sibi in proprium tradidimus . . . Et ut haec traditio firmior permaneat hanc paginam sigillari jussimus [in einem Kreis:] L. S. Signum Ottonis domni Caesaris invicti Herebertus cancellar. vice Willigisi AEpi recognovi. Data 4. <d.  - > idus Maji anno dom. inc. M^o. primo Ind. 14. Anno tertii Ottonis regni XVII imperii V. Actum Ravennae feliciter amen[.]

Tempore Ottonis III monasterium in Hillesleva a Slavis combustum est. Ditm. L. 4. p. 87. Ad Histor[.]

Temporibus Ottonis III. Conradus, Suevorum ductor egregius, ac ejusdem frater Heriberus Comes, nec non Hodo inclytus Marchio, [. . .] morte momentanea depressi sunt[.] Ditm. L. 4. p. 92. Ad historiam Ottonis III[.]

<In Epistolis Gerberti < - > Tom. 2. Hist. Franc.

Fuit Bobiensis Abbas < - -  Columbae>

vid. Ep. 5 <lib.> 12. c. 14

< - > 17. Otto comes filius Tetbaldi < -  an  -  quem  - - - > Abbas comitem vocatis uxorem duxerit[.]

Ep. < - > Mathildis Comitissa <uxor Godefridi.

De Henrico Bavaro <A - e> Ottonis III. ita ep. <2>7: qui duos Ottones. < - > est extinguere < - - - isse>. Et ep. 29. Henricus reip. hostis dictus

Ibidem:

Henricus < - - - - > enim cum Francorum regulum tulisse

De < - ere inter> Ottonem et Francos quod Otto moribus <desideraverit> ep. 41 per filium Godefridi

Ab hier scheint Text für einige Zeilen geteilt in Spalten; zunächst linke Spalte: <It.  - - - ndo:> ep. 4<7>. 49 et alibi ep. 41.

Lotharius rex Franc. [. . .] solo nomine Hugo re ep. 48[.]

< - > Henricu<s> < - > ep. 55. conventu om <D - >ibid.

< - - - - > Dux Hugo dux Carolus

Comes <Rech - >legati Henrici ep. 81.

<Epi - - - > ep. 77.

Text rechte Spalte: Godefridus a Gallis captus. Credo et alius ejus Fridericus simul ep. 50

Ep. 51 ad Sigefredum comitem Godefridi cognatum. Nam ep. 52 ad Theofan<u> imperatricem se allocutum 11 Cal. April. captos comites [. . .] Godefridum et patruum ejus Sigefridum[.]

Godefridus comes Virduniens. filius credo <Episcopi> Adalbero ep. 103

Text wieder durchgehend: < - - - > ep. 79 (< - - > Calend. Xbris) ep. 60. <Re - us> volebat sane < - - - > ep. 84a ut < - -  orum> ep. 85. ubi: < - - - - - - - - - - > ubi 46: urbes munitissimas < - >

ep. 94 Dux Cuno pro suo Ottone insidias molitur[.]

Ep. 51 Dux Carolus dux Henricus regina Imma < - - - > est Hugonis regis < - > Marchioni, <vicinuo A - io> nobis potius parere quam <Henric - - > regina < - - > Ep. 115

Ep. 147. conventus < - > ducis Otto papae Gerberto Hugonem Tuscanum <votis> per omnia < - >

S. comitem < - > et Carolum <ejus> praefectum

Aliae Eptae [. . .] Gerberti nunc primum (a Duchesnio) editi ex Codice Sirmondi.

In Ep. 55. Arnulfo [. . .] Remensi <dum annulo> Episcopatum confirmat vel restituit[.]

Consulantur et Epistolae anteriores pontificum ad reges Francorum alioque, <ubi> multorum Comitum et aliorum p[rinci]pum mentio[.]

[[Titelbl.]] Francisci Guillimanni [. . .] de vera origine et stemmate Conradi II. Imp. Salici syntagma . . Friburgi Brisgoiae apud Joh. Strasser. [. . .] 1609. 4#‘o

Wippo Conr. Salici, laudatissimi imperatoris <gesta -  regis> celebra<vit> stemma non aeque aperuit. Patrem avumque nominare contentus

Genealogische Skizze [[S. 4-6]]; daraus hier nur die Namen: Adelheid Burgund. 2da. || Otto I. Imp. || Editha Angla 1 || Otto II. Theufania || Luitholfus dux Alemanniae || Ita Hermanni Alemanniae ducis filia et haeres || Otto III Maria ||Otto Dux Allemanniae et Bojoariae || Juditha || Adelheid Egesheimensis || Henricus sive Hecelo || Bruno qui et Greg. V. pontif. || Guilelm. Epus Argentin. || Conradus dux Carinthiae || Mathilda || Gisela || Conradus Salicus || Juditha || Gebhardus Epus Ratisbonensis || Conradus dux Wormatiae sive Carinthiae daneben Distilleturzeichen || Bruno Episcopus Wirzeburg. || Agnes Pictaviensis uxor 2da darüber Distilleturzeichen || Henricus III Imp. || Cunelinda prima uxor || filia Abbatissa || Matthia darüber Distilleturzeichen || Berta uxor Eudonis comitis Blesensis || Beatrix uxor Bonifacii Marchionis mater Mathildis darüber Distilleturzeichen || Conradus dux Carinthiae || Henricus palatinus Lotharingiae || Marquardus dux Carinthiae || Praxedis Ruthena || Henricus IV. Imperator || Berta Montisferretensis || Conradus dux Bavariae || Sophia uxor Salomonis Ragis Hungariae aliis Juditha || Mathilda uxor Rudolfi comitis Rhinfelden, et ducis Allemanniae || Luitholdus dux Carinthiae et Marquardus Marchio Istriae || Ulricus Abas S. Galli Patriarcha Aquilegiae || Henricus V imp || Agnes, uxor 1mo Friderici ducis Sueviae, 2do Leopoldi I. Ducis Austriae || Clementia uxor Conradi II Comitis Lucenburgensis || N uxor Ptolemaei Romani consulis || Conradus Dux Lotharingiae Rex Italiae

Pater Conradi Salici. [[6]] Wipponi Hecel et Hezelo, [. . .] Henricus Hermanno Contracto ad ann [.] 1015, ut pro Conrado Cunz. Mater Adelheid [. . .] soror Gerhardi et Adelberti Comitum Egeshemensium Alsatiae superioris Wipp. stirpem alias dabimus [.] Frater Gebhardus teste Lambertus, [[7]] cum factum Clericum memorat, 1027. et Contractus ad 1036. cum factum Episcopum; (+ ait fratrem imperatoris ex matre Adelheide, an ergo non ex patre, an pater habuit plures uxores, an mater plures maritos[.]

Avus Otto. Nam Wippo <de> Conrado Salico, et Conrado duce Wormatiensi patruele duos Cunones [[7]] ex duobus fratribus nat<is> Hezel et Chunone, qui nati ab Ottone duce Francorum cum fratribus Brunone post papa et Wilh. Epo Argent. Et Contractus ad 1015 ait Conradum (post imp.) filium Henrici filii Ottonis ducis <p - > duxisse Gisalam viduam Ernusti ducis Allemanniae [[7]] in venatione ab Adelberone Comite occisi[.]

Proavus Luitholfus vel Luitoldus filius Ottonis I. dux Allemanniae. <Hoc probandum>. Is filium reliqui< - > Ottonem parvulum <cum> in Italia obisset [9]57 Ändert Hrsg. nach Vorlage sowie Leibniz' eigener Korrektur der nächsten Jahresangabe von 1054 zu 954. Contractus ibi. Natus Otto 954 teste Rheginonis continuatione. Ducatus paternus Burcardo commissus Burcardo mortuo ducatus ei restitutus [9]73. Ändert Hrsg. nach Vorlage Contract. [[9]] Chronicon Augustanum in eundem annum: [. . .] Burcardus dux obiit Leutolfi filius Otto regnavit in Suevia [.] Et Bavariae praefectus 978 est Contracto quem Otto II. Henrico duci Bav. rebelli substituit. Restituendum locus Contracti ex Mso sic: [[9]] Henricus dux Bavariae et alius dux Henricus Augustensis quoque Episcopus Henricus rebellantes p. Is Otto dux Bavariorum reprehendit imp. Ottonem II ad duellum quoddam remissum. Contract. lib. 3. Et postea memorat Imp. Ottonem II [[9]] cum [. . .] fratris filio Luitolfi Tarentum <m>inasse. Ibi periit Otto idibus julii [. . .] Lambertus [. . .] 982. Tertio idus julii proelium Graecis <commissum> teste Ditmaro[.] At antiquior Ditmarus scribit cum Imp. evasisse. Obiit tamen hoc anno Otto, nam Contractus ibi: [[10]] ipso anno Otto dux Suevorum et Noricorum obiit [. . .] Heinricusque ducatum Bojoariae recepit [.] Et idem Chron. Aug. eodem anno: Otto imperator apud Calabriam occiso exercitu suo a Graecis et Saracenis de navi exiliens aufugit et Otto dux obiit: Cunradus successit. Revocatum [. . .] ab exilio Henricum [. . .] Veronensi conventu testatur et Ditmarus [. . .] anno sequenti. Ex Wippone patet Brunonem < - > papam Greg esse patruum Salici. At Bruno hoc ipso duce Ottone generatus, nam Ditmarus lib. 4. de Ottone III. [[11]] nepotem suum Brunonem I. Ottonis filium ducis in locum Johannis papae . . . constituit, nepotis voce < - > utitur ut solent[,] et Contracto ad 997 [[11]] Bruno filius Ottonis ducis papa, nec alium Ottonem memoraverat. Petrus Dam. Ep. ad Cadaloum antipapam [[11]] Gregorium pontificem Ottonis III pontif. utique consanguinem[.] Ita [[11 f.]] et Glaber Rudolfus non aliunde ||Bl. 1 v || Dux ipse Otto in [. . .] fundatione Monasterii Grevenhuse in Vosago et dioecesi Spirensi tres nominat filios Guilelmum forte non idoneae ad consentiendum aetatis preteriit in his verbis: Noverit . . . qualiter ego Otto Dei gratia Dux . . . suadente Juditha conthorali mea cum adsensu trium filiorum meorum Henrici Brunonis Cunonis et hortante et annuente II Ottone Imp. pro amore summi regis et S. Lamperti martyris in loco qui vocatur Grevenhuse super litus fluvii Spirae in nemore Wasgen in pago Spirae oratorium construximus hac scilicet constitutione ut monasticae vitae institutio secundum regulam S. Benedicti ibidem stabilitate perpetua perseveret . . . qui provectior aetate in mea cognitione fuerit, is advocatus habeatur. [. . .] Facta est autem chartula hujus traditionis, anno incarnationis domini 977 ind. 6. imperante Ottone II. Stabilita vero sunt in publico malo qui dicitur Lintranus forst in praesentia Hugonis Comitis aliorumque tam nobilium quam aliorum boni testimonii hominum. Eadem propemodum serie utitur scriptor Genealogiae S. Arnulfi autor haud quaquam omnino recens et multo melior et accuratior quam nonnulli qui supra vulgum sapere videntur judicant. Utinam incorruptus et integer exstaret, egregiam multis illustribus familiis praeluceret facem. Caeterum ita scribit: Otto imperator frater Brunonis Coloniensis Epi et Heinrici ducis genuit Hudicam et Ottonem II imperatorem, fratres. Horum Hudica genuit Ottonem ducem. Otto Heinricum et Cunonem fratres. Horum Heinricus genuit Conradum Imperatorem. Hic genuit Henricum 3tium Imperatorem et Lidulphum fratres. (+ Huidam pro Luithulfo dixit nescio quo errore)

[[13]] Postremo Conradum Salicum et ejus filium [. . .] Henricum III. ex stirpe Ottonis I. oriundos < - > certum putavit et manifestum [. . .] Berno Augiae Abbas vir illustris et prosapia et eruditione, ut neque de ea re dicendum putet. Ita enim dedicationem suorum quae ad Imp. Henr. III misit operum auspicatur[.] [. . .] Domino meo regum invictissimo Henrico ac triumfatori gloriosissimo Bern licet vile Dei matris manicipium, debitae servitutis officium, et perennis vitae bravium sempiternum[.]

Ex avitis pro genitoribus [[13 f.]] tam religiosam quam nobilem genealogiae lineam ducitis < -  >, ut in veracibus annalium libris scriptum reperimus, Ansgisus filius S. Arnulfi Mettensis Episcopi, Beggam sororem S. Gertrudis virginis duxit uxorem, de qua genuit Pipinum ducem et seniorem avum videlicet Pippini regis qui fuit pater Caroli Magni regis et imperatoris. Ex quo per generationes generationum stemma pervenit ad quemdam Hludovicum regem nobilem Francorum qui pater extitit Lotharii regis et Caroli ducis. Cujus Hludovici filiam Chunradus rex Burgundionum duxit uxorem de qua genuit vestram aviam matrem videlicet Gisela divae memoriae imperatricis matris vestrae. De patris vestri Chunradi imperatoris prosapia non est adeo dicendum, cum pateat cunctis quatenus ex generoso Ottonis Caesaris germine genus ducitis.

< A - > (+ nondum edita <praeter> Guillimannus p. 14. [)]

<Erravit> ergo <erravit> ergo illum annalium scriptor qui in Ottone III genus Ottonum defecisse crederit. Erravisse magis, qui Conradi stirpem aliunde derivare sunt conati. Aventinus patrem et avum facit eosdem, proavum vero Conradum ducem Ottonis Magni generum Hunnico bello desiderat< - >. At <Ill.> Cuspinianus Salici patrem vult Hermannum Franconiae Comitem, avum Chunonem, proavum Ottonem Franconiae Comitem, abavum eundem quem diximus generem Ottonis M. Franconiae ducem. Quot nomina tot errores. [[15]] Chunrado illi Ottonis genero an liberi superstites fuerint invenire non potui, sunt qui tribuant Theodericum Alsatiae Comitem, a quo ipsorum opinione Egesheimenses. Chunradum hunc continuator Reginonis vocat Werneri filium[.]

Liberi Conradi Salici filius Henricus filia Beatrix. Hos ipse memorat in [[16]] diplomate quo Affalterbach Wethariae pagum Ecclesiae [Wormatiensi] tradidit: [[16 ff.]] Conradus divina fav. Clem. Rom. Imp. . . . . qualiter nos per amorem Dei et sempiternan memoriam nostri et dilectae conjugis nostrae Gisilae Imperatricis, imo etiam pro remedio parentum nostrorum avunculi nostri ducis Conradi ejusque conjugis dignae memoriae Mathildis sororis etiam nostrae Judithae S. Petro in Wormatia per voluntatem et assiduam servitudinem Azzechonis ejusdem sedis Espiscopi venerabilis donavimus et delegavimus praedium quoddam situm in pago Wettereiba in comitatu Ottonis Comitis . . . . Datum III. Cal. Feb. ind. 2. anno domin. incarn. 1034. anno autem Domini Conradi 2di regnantis X, imperantis IX actum Wormatiae feliciter [.] Avunculum vocat qui patruus ut Gallie oncle[.] Juditham sororem quidam volunt [[18]] <traditam> [. . .] Richardo Gerhardo I. Egesheimensis Com. filio. Sed consobrini fuissent, et licet aliqui scriptores Gerhardum 2. Richardi filium Conradi Salici nepotem vocent, tamen ea vox < - te> usurpat quae Juditha sepulta Wormatiae aede S. Petri ante fratrem. Beatrix filia Bonifacio Thusciae Marchioni nuptui data vixit ad ann. 1076. (<dubitant> quidam, an ista Beatrix). [[18]] Aliam meminit Salici filiam Mathildam Wippo [. . .] Henrico Galliarum regi promissam, sed quae vitam ante nuptias exudit. Addit Joh [.] Tilius 3tiam Berchtam quae in conjugium Eudonis Blesensis Comitis venerit [.]

|| Bl. 2 r ||[[18]] Narrat et magni Chronici Belgici collector de Heinrici III. sorore sanctimoniali lepidam Historiam si veram, nam idem facinus Caroli M. filiae et Einhardo alii attribuunt [.] Luitulfi alterius Conr. Sal. filii solus quod sciam Genealogiae S. Arnulfi Autor meminit [.]

Salici cognomen recens, Wipponi, Bernoni, Glabr., aequalibus ignotum[.] Volunt esse ex Salzburgo arce ad Salam Franconiae, ubi genitus sit et plerumque habitarit. Arx hodie Ganerbica[.] Henrici III duae conjuges. [[19]] Chunilinda al. Chunigunda Cnutonis Angliae Daniae Sueciae regis filia [. . .] duxit [. . .] 1033. amisit in Italia peste [. . .] 1038. Linburgi monasterio a patre condito sepelitur, unius filiae mater, quam pater sanctimonialibus antistitam praefecit[.] Ex Agnete Gulielmi Pictavorum Ducis filia Guilielmi sorore 2da conjuge natus Henricus IV [. . .] 1050 Contracto teste sive qui ad ejus chronica addidit. Et Conradus qui ejusdem testimonio in lucem venit 1052, et dux Bavariae obiit eodem quo pater anno. Henricus a patre Caesar factus et Aquisgrani an. 1054 unctus (+ hic forte annus ordinaris cujus in diplomata meminere.[)] Filiae Henrici III [[19]] Mathilda [. . .] matrimonio conjuncta Rudolpho Comiti Reinfeldensi qui ex eo matrimonio Dux Allemanniae [. . .] 1059 obiit sequenti. Sophia quae nupsit Salomoni Hungariae regi Andreae filio, alii Juditham vocant dubito an rectius. Recensentur a nonnullis et Adelheid atque Gisela sanctimoniales, de quibus nihil habeo affirmare [.] Henrici IV. conjuges [[19]] Praxedis 2da Russorum regis filia, vidua Udonis Marchionis, non peperit, sed immanibus injuriis affecta in patriam aufug<i>t tandem, ubi in monasterium ingressa sanctimonialibus praefuit. Berchta prima filia Ottonis Marchionis Montisferrati genuit Conradum [. . .] 1071. 2. Feb.: qui Caesar a patre renunciatus ante ipsum vita migravit, Florentiae sepultus [. . .] 1101. De quo [. . .] [[19 f.]] Monachus Schwarzahensis coaevus [. . .] in brachio corporis exanimi crucis signum subito exortum, et exequias ejusdem quibusdam miraculis honorificatas fuisse. Henricus V natus 1081, ultimus stirpis nec uxor Mathilda filia Henrici I. Angliae regis ipsi peperit, sicut fecit marito 2do Gotfrido Andegavensi Comiti. Sorores Henrici V Agnes [[20]] a patre Friderico Comiti a Stauffe, postea [. . .] duci Sueviae collocata, et postea vidua Leopoldo Austriaco nupta. Alia [[20]] teste Petro Cassinensi nupta Ptolemaeo Comiti Thusculano Ptolemaei Romanicos F. Greg. nepoti.

Conradus Dux Carinthiae Salici patruus Wipponi et in Grevenhusana fundatione fratri Chuno, Chunradus Contracto obiit 1012. et quia filius minor aetate, ducatus datus Adalberoni Comiti ab Henrico II testis Contractus ad 1012. Uxor Mathilda ex Wippone et ex Conradi [[20]] supra [. . .] exposito documento neptis ex filia Conradi Burgundiae regis. Sed ex qua? non[.] Tres habuit Conradus ille rex Gerbirgam, Brechtam et Gisilam [.] [[21]] Prima nupsit Hermanno Allemanniae Duci et peperit fili [u]m patri cognominem et in ducatu successorem, denique Gisilam Conradi Salici uxorem et duas alias filias. Berchtam Otto Campaniae sive Carnutum Comes duxit, ex qua Otto junior qui cum Salico pro Burgundiae regno Bellum gessit[.] Demique Gisila Henrico 2. Bavariae Duci filio conjuncta, mater S. Henrici Bav. Duc. et 1. imp. et Arnulphi Epi Ravennatis[,] Brunonis, Episcopi Augustani, Giselae Stephani regis Hungariae uxoris et tres alias ex quibus una elocata Hermanno Comiti teste Ditmaro aliis aliae, quorum maritos idem Ditmarus usurpative Imperatoris Henrici generos vocat. [. . .] Ex harum, Bavaricarum, [. . .] una [. . .] [[21]] Mathildam natam potius crediderim, nam Campaniae Comite[m] ex Berchta praeter filium [. . .] nihil sustulisse autor est scriptor Genealogiae S. Arnulfi qui alias et in recensione foeminarum super opinionem diligens et frequens cui adsentit [Rudolfus] Ändert Hrsg. nach Vorlage Glaber, et si ex Hermanni Allemanniae Ducis conjuge nata fuisset, [. . .] Gisilae Salici uxoris soror extitisset, quod nec ignoravisset Wippo nec tacuisset. Nupta Mathilda 2do Friderico Lotharingiae Duci testimonio Wipponis sepulta Wormatiae cum priore marito aede S. Petri ante altare S. Crucis familiae monumento

[[21]]Genuit Mathilda ex Duce Conrado Brunonem Wurzeburgensem Epum et Conradum quem Wippo Cunonem nominat et vulgus juniorem ad discrimen Salici patruelis [. . .] aetate provectioris mansitque inter eos concordia dum opes aequales et junior <etiam> senioris auxilio praelio vicit [[21 f.]] Adalberonem qui paternum Carentanum ducatum retineba<t> ut Et Contractus [. . .] 1019. Sed ubi Salicus pr<o> ipso imperium obtinuit, junxit se rebellibus Ernesto Allemannico duci et Welfoni Comiti [[22]] cum sponte deditionem fecisset in exilium nihilominus missus est et Contractus [. . .] 1027. et ut ait Wippo [[22]] liberis custodiis aliquantulum castigatus, sed brevi in gratiam receptus et honoribus redditus teste eodem Wippone. [[22]] Postremo [. . .] paternum Carinthiae ducatum recepit, cum Adalbero Majestatis damnatus excidisset [Contractus] Ändert Hrsg. nach Vorlage] [. . .] 1036. Vocat [[22] Wippo ducem Wormatiensem cum sit Comitatus sed quia a patre erat Dux (+ Videtur fuisse Dux Franconiae)[.] Nam Wormatia ut jura comitatus testantur Ottoni diplomata . . . . Ut [[22 f.]] Ottonis II ad D. Maximini datum, ubi abbati Thietfrido S.  Maximini reddit quicquid habet in Comitatu Nahgove et in pago et comitatu Wormatiensi et in pago et comitatu Spirensi [. . .] Willigisus cancellarius vice Rotberti ArchiCapellan. [. . .] 6. Kal. Sept. Anno regni [. . .] 13. Imperii 6. [. . .] Franconovort. Repetit iisdem vere verbis Otto III. [. . .] 992

Obiit Chunradus teste Contracto 1039. eodem quo Salicus. Liberos an reliquerit incerti. Videtur tamen Cunradus quem Henr. IV Carinthiae ducatum donavit [[23]] 1057 et cognatum Caesaris vocat Lambertus ejus filius esse sed excessit 1060. et < - > de eo supplemen<ti> Contract. autor, [[23]] Conradus qui Carentanis solo nomine ducis praefuit moriens locum dedit

|| Bl. 2 v|| [[23]] Accepit vero tunc Carinthiam Berchtoldus Comes Zeringiae cognomento Barbatus et ex ea quoque Ducis titulum, quem solum ad posteros transmisit cum neque ipse neque isti alias in Carinthia dominium obtinuerint. Sed et eundem ducatum eidem Zeringio abstulit idem Henricus IV. et Marquardo propinquo suo dedit ut Lambertus tradidit, forte <ejusdem> Conradi qui ante Zeringium praefuit <filium>. [[23 f.]] Fratres quoque ei scribuntur Luitoldus Marchio Istriae, et Uldaricus quem [. . .] Henricus IV. S. Galli Abbatem creavit, et deinde Aquilejae patriarcham[.]

Subjicitur [[25]] Conradi II Imperatoris Salici Constitutio de Beneficiis, quam [[26]] vulgavit et libro feudorum 5to principem posuit Cujacius, sed paulo aliter locis <aliquam multis> exprimunt.

In notis Guillimannis Feoda derivat a Veden bello. Praefert diploma sub Conrado Salico factum in quo jam Feodi vox 1029

Valvasores putat esse Volweser, qui [[28]] plenam <habeant> potestatem <etiam> alienandi[.]

Alodium - ledig

[[31]] Gisilae Augustae Cunradi Salici conjugis Genealogia

Genealogische Skizze; daraus hier nur die Namen:

Carolus M[.] || Hildegardis Sueva || Ludovicus Pius || Juditha 2da conjux Bavara || Carolus II Imp. Galliae vulgo Calvus || Hermenlinda || Ludovicus II rex Franciae Balbus || Adelheid || Carolus III rex Franciae Simplex || Oginia Angla || Ludovicus III. rex Franciae Transmarinus || Gerbirga Saxona || Mathilda soror Conradi regis Franciae penultimi || Conradus rex Burgundiae || Gerbirga soros Rudolphi regis Burgundiae ultimus || Henricus dux Alemanniae || Gisila || Conradus Salicus maritus secundus || Henricus III[.] Imp.

Historiola de comite della Molla accusato ab Imperatrice conjuge Ottonis III. apud <comentatorem Facii de Ubertis in cant. 23>.

Henricus DEi gratia Rex servus servorum DEi confirmat Bergamensi Ecclesiae jura. non. April. 1041. ind. 11. anno regni 2. ordinationis 23. Act. Moguntiae.

Otto III se vocat servum Apostolorum[.]

Epistola 12. Sylvestri papae est ad Hugonem Hetruriae Marchionem vocat Bzovius Hugonem Borellum Marchionem. in Sylvestri II. papae vita[.]

Idem pag. 104 narrat Hugonis Etruriae Marchionis Hugonis Italiae Regis Nepotis uxorem fuisse Juditham Othonis imp. III. nepotem et Sylvestri pontificis affinem < - -  Gemmario Hierosolymis veniente> accepit tanquam < - - > quo Maria virgini digitum Jospeph < - - - > oppignorarit[.]

Arnulphus comes [. . .] scriptor ejus temporis memoratur Bzovio p. 117. in vita papae Sylvestri II. Otto III. Roma discedens epist. 158. discedent< - > se relinquere et < - > Hugonem Thuscium vobis < - - > Sigfridum comitem Spoletanis et Came< - > praefectoris < - > ibi Bzovius notanda de Hugonis prosapia < - > Joh. Bapt. Laur< - > de < - - - >[.]

Plumbeam bullam Caroli imp. servat gezophylacium regis Galliarum quam descripsit Stephanus Baluzius V. Cl. in not. ad capitularia Regum Galliae p. 1284. [. . .] Canonicorum regularium S. Genovefae Paris. Gazophylacium possidet referente incomparabili Cangeo d. l. <dist. de  -  impp. const -  n. 29> Etiam bullam plumbeam in cujus antica efficta principis imberbis et laureati lusca protome, cum hac inscriptione KAROLVS IMP. AGS. in postica in medio circulo leguntur characteres RENO-VATIO-REGNI-FRANCOR. [. . .] Testatur Vadianus se diploma vidisse cum plumbeo sigilo in quo apparebat imp. laureatus his additis verbis: Caroli M. Augustus. Esse Caroli [. . .] Crassi [. . .] temporum series anni imp. et indiction. ascripti et < - > indicat data enim erat Non. octob. anno Chr. DCCCLXXXIII id. II anno [. . .] imperii ejus in Italia III. Fracnia II. Sed Carolica ipsius bulla plumbea in renovatione chartae fundationis monasterii Novaliensis < - > lib. 1. c. 17. ubi in fine [. . .] super plumbum sigillari jussimus [. . .] Ughellus T. 6. p. 1310. Alia invenitur Lud. II. imp. de [. . .] 875 pro Monasterio S. Clementis insulae Piscariae quae plumbeae bullae impressione sigiliata dicitur[.  . . .] Ottonis III. constitutio anno 998. de jure ac potestate imperii donatione Constanini et Caroli M. legitur in Baronii 12 Tom. annnal. Eccles. ad [. . .] 1191. Lehm. Chron. Spir. lib. 5. c. 15 et Gold. Tom. un. const. imp. p. [. . .] 226 seqq. cujus autographo bulla plumbea appensa [. . .] in cujus una parte videntur haec verba: Oddo imperator Romanorum in altera est caput hominis cum pilis crispis spatulis et inscriptione: aurea Roma[.]

Thulemar de Bull. c. 4. (+ Haec Ottonis III bulla prorsus gemina illi est quam ex Hildesiensis Ecclesiae Tabulario delineari curavi[.] +)

Adelsheidis imperatricis donatio facta monasterio S. Frucuosi in Jannensi territorio 986. qui fuit 3tius Ottonis III. Ego Adelagia imperatrix Augusta filia b. m. domini Rudolphi Regis Burg. et relicta b. m. domini Ottonis imperatoris, quae professa sum ex natione mea lege vivere salica . . . dono et offero [. . .] Monasterio S. Fructuosi pro anima praedicti q. domini Ottonis imperatoris viri mei [. . .] et pro fomento filii mei Karoli quem Dominus Deus et salvator noster Jesus Christus reddidit mihi de fluctibus mari turbidi vivum et sospitem per merita beatissimi Fructuosi p.

Historiola de Ottonis III conjuge est apud Godefridum Viterbiensem <ligato> sermone[.]

Baronum constitutionem ab Hardriano I. <factam> ad 774 (ord. <A - > et Duschen. ad hunc annum) accusat suspecti: Et ideo et concessionem imperii . . Ottoni factam a Leone factam 964. Et Sigebertum qui < - > accusat ut schismaticum Sigeberto consentit Monachus Reichersbergensis quod diserte satis pacta cum papis <Et> Ottoni M.

Nangii nulla autoritas est qui comminiscitur Ottonem M Lotharingios a Lothario Galliae rege beneficiario jure obtinuisse

Otto M. in extremo Belgii limine profectum <constrictus> et < - > constituit, Gandavi ad Scaldim, item ad <Vahatim>, ut alibi ad Alb<im>. ord. David Lindanus scriptor apud ipsos Belgas rarus (puto ad Teneramonda c. 3 + ) Aub. Miraeus

Arcem Gandav. exstruxit. Is ergo imperii < - > Galliae. Comitem ibi Saxonem constituit, nempe Wicmannum. Ejus diploma. Ego gratia Dei comes, fuit frater Hermanni Ducis, non tamen Otto M. ex Saxoniae regibus ortus ut dixit Gudanus[.]

Aliquando se scripsit Lotharingiae regem[.)

Duae incorruptae Ottonis M. constitutiones <cum> Reginone editae sunt et lib. ejus de diplomata Ecclae subjunctae.

Falluntur plerique recentiores atque < - os - -us> qui dicunt Ottonem III. Stephano Regium Hungariae insigne dedisse: repugnat scriptori pervetusto, qui scripsit vitam Stephani[.] Misit hoc insigne Romanus pontifex[.]

Inter Urstisianos scriptores fragmentum est in quo tit. mirabiliu[m] mundi Ottoni II. tribuitur, quod omnes scriptores tribuunt 3tio[.]

De Maria Aragonia Ottonis III. conjuge adultera Gobelinus et ex eo Monachus <Nussiensis>, item Chron. Hildes. Et recentiores Lehm. chron. lib. 5. c. 14 < - > fabulae qui Historiae propius, ut judicat Lipsius. Primus <etiam> Godefridus Viterbiensis part. 17. chron. p. 481[.]

Tradit Lamb. Schafnaburgensis Theophanu matrem Ottonis III. filio nondum adulto <nec> Romae inaugurato omnia jura imperii in urbe Roma exercisse[.] <Errat> ergo Glaber Radulphus a Frehero editus[.]

Cum fabula donationis Constantini M. vulgaretur[.] De donatione ab Ottone III. facta sedi Rom. et Sylvestri papae <scripsit> libellum Marq. Freherus nomine non <praemio> edita typis Vagetianis. Idem apud eundem extat in < - lis> ad Bebenb. p. 36. 37 inde descripsit Lehmann lib. 5. c. 15 [,] neutro fil. <ibi> donationis Const. quam Otto III ait <eo> figment urbem Romam vocat regiam urbem Carolus a Carolo meliore fugatus, fuit Carolus Calvus fugato a Carlomanno <error> quod Dn. Schurtzfleisch Hugonem Brandeburgiam vocat, qui Ottoni III <astitit>[.]

Sagttitar[.] Hist. Salfeld. lib. 1. c. 8. De Comite palatino Ezone cujus fuit Salfeld et de ejus conjug. filia Ottonis II. eorumque liberis

Der Pfalzgraf <heist> Hezel. Ist 1035 zu Salfeld gestorben, <von> dannen nach Brauweiler gebracht und im Closter daselbst begraben worden. Hoc debemus autori fundationis Monasterii Brauweiler prope Coloniam apud <Papebrock> in Actis sanctorum Maji cap. 2 qui decimo post obitum conjugis anno id factum dicit, 80 annos aetatis habens[.] Von ihr ist <des reichs> Stifft zu Salfeld auf seine tochter Rixam, und von ihr an das Erzstifft Colln in Annonis AEpi person komen[.] A Ditmaro Hezil dicitur ut et Ezo[.] Es ist kein zweifel daß es < - - - > Ditmaro lib. 4 zu Quedlinburg < - > 985. Ottoni III <er> da Ostersonntag als Erzschenck gedienet HECIL ad Cellarium (+  ergo valde dubito quia Ditmarus dicit quatuor ministrabant duces, iste non fuit dux neque illo tempore Comites palatini ducibus confundebantur <v> Marquardus Freher. in Orig. pal. p. 1. c. 15. berufft sich auf Andreae <Witicii> ind. Genealogi<arum> Saxonicam p. 1. c. 13 et 15, qui dicit: < - > affuisse herzog Heinrich von Beyern des Reichs truchseß, Conrad von Schwaben Erzkämmerer, Enzelinus Pfalzgraf bey Rhein des Reichs schencke, Benno herzog zu Sachsen und Luneb. ReichsMarschall[.] Sed alius judicat Sagittarius, putat fuisse palatinum Com. Bavar. quia < - - - > titulus Comitis palatini ad Rhenum. Mir komt am glaublichsten <vor sagt> H. Sagittarius, ) er sey Pfalzgraf in Francken gewesen (+ sed <tres> ipsi erant Comites pal. ad Rhenum  +) welches Goldasto nicht < - > Reg. Bohem. lib. 2. c. 4[.] Dem H. Georg Schubartus zu folge scheinet tr. de Com. pal. Caes. p. 174 woher es aber komme daß dieser Pfalzgraf dieß amt <vertreten> so doch < - > seiniger Meynung < - > dem herzog in Bohmen zu komen kann man lesen was H. Wagenseil <erinnert> De sacri Rom. Imp. summis officialibus et eorum subofficialibus c. 17. p. 274. Wobey doch aber zu erweisen daß schohn dieses Pfalz grafen vater Hermannus bey konig Ottonis I. kronung dieses gethan. Herimannus Franco schreibt Witichindus Corb<i>. Annal. lib. 2. pincernis praeerat. Fuisse patrem nostri indicat Ditmarus lib. 4. Caesaris ejusdem soror (+  Ottonis III) Mathild nomine Hermanni Comitis palatini filio Ezoni (in Madero legitur Ezonis) nupsit et hoc multis displicuit[.] < - quia> id non valuit emendam legaliter, < -  hic  -  frater>. < - > patienter dans ei quamplurima <revilescerit> innata sibi a parentibus < - >. Hab. <Tho -   - > Com. de palatinorum origine facit fratrem S. Cunigundis, sed hujus pater fuit Sigfridus Comes Palatinus. <Unter dem> damit Machtild beschencket wird Salfeld gewesen seyn (+  habuerat Henricus f[r]ater Ottonis I. et Ludolphus frater Ottonis II. nec mirum ergo quod habuit soror Ottonis III.) Cum Conjuge fundavit Brauweiler. Vid. autorem fundationis. Filii tres Hermannus Otto, Ludolphus; filiae septem, <quas> etiam <nominat> autor fundationis. Hermannus factus AEp<c> Col. 1036. De eo Herm. Contractus. Lamb. Schafna. Marianus Scot. Abb. Ursperg. vel anno 1037. ait Sigeb. Gembl. et Monachus zu Neuß autor chronici Magni[.] Iste autor chronici M. nominat fratres, et ait ex hujus (< - gis>) < - > discendisse Lotharium ducem Saxonum qui fuit Imperator tempore tempore Innocentii II papae. <Daher> Nobilis dicitur a Levoldo a Northof in Chron. AEp. Col. und in der alten <Collnischen> Chronick[.] Diese Chronick meldet daß er die kirche zu <Swerin< erneüert. De morte ejus ad ann[.] 1055. Marian. et 1056 Herm. Contr. < - b>. Autor Chronicae Augustensis und fundationis Brauweilerianae scriptor. De alteri filio Ludolpho <vid.  - beus>. Otto ab Henrico. III. factus Dux Sueviae. Ist <im 3ten> jahr hernach gestorben. De eo < - > Brauweilerianus autor. Imperator majoris dignitatis <glori -   - - -  accept<o> ab eo insula S. Svitberti atque Duysburg munificentiae <gratia> Suevorum ei committat ducatum, Henrico ejus <patrui> filio in palatii officium substituit, . . obiit tertio <du - > anno in castro Conabs (+  forte Honalb hohen alpus.)

Item constat 1045. < - > com. palatinus Dux Alemanniae apud <Goslare> constituitur. De morte ejus Contractus 1047. et idem 1048, Ottonem de Suinfurt marchionem successisse.

Adde Papebroch. es Gamansio ad 21. Maji, et quae scripsit Tolneriis Ffti mittente Ludolpho

||57 1|| In quomodo Salfeld data AEpo Annoni Col. a Regina Richsa, Gelenius edidit diploma, quod repet<ivit> Papebroch. 1057. In eo diplomate memoratur Stavethare quidam vir < - gentus> et Comes miles ipsius reginae (+  Starkater nomen septentrionals vid. Saxonem Gram. - < - > dubitat Sagittar. in Hist. Salfeld. an fuerit Sorabus < - > non puto  +) Fuit Regina Poloniarum.

Vita Annonis in der Gothischen Bibliothec <latine>

Autor eines teutschen liedes de vita S. Annonis b. Opitio ed. Dantisc[.] 1639[.] Add[.] Schafnab. 1075. Marianus 1077[.]

Lambertus van der Burch in Hist. Sabaud initio in Beraldo narrat vel fingit Beraldum ex Hugone Ottonis II. fratre natum confodisse Mariam Aragoniam Ottonis III. uxorem cum adultero. Sed ideo bello petitum a Renaldo Montensi Comite Mariae propinquo, vel ut quidam velut patre Germania excedere coactum[.]

Temporibus Sichelmi Episcopi Florentini Willa Comiti<ssa> marchionis Bonifaci<i> filia mater Hugonis march. Etruriae, [. . .] coenobium Flor. <S.> Mariae [. . .] ord. Bened. [. . .] a fundamentis [. . .] erexit [. . .] 989 [. . .] paulo ante quam Hugo ejus filius Bonsolatii Abbatiam decimo ab [. . .] urbe milliario coepisset aedificare quae haud procul a Montesenario hodie post Benedictinos Cisterciensis ordinis <est>, ubi cum solutissimis moribus esset Hugo terribili [. . .] visu justitiae divinae admonitus puriorem vitam instituit, et in loco illo monasterium aedificavit. Narrat ibi Ughellus[.]

Cum tempore Hugonis March. Thusciae Luctarius ex Comitibus Albertis famosam Abbatiam S. Salvatoris de septim<o> quinto ab urbe Flor. miliaro ditissimo censu dotatam construxit. Et Comes Guilielmus invidiosis opibus auxit. Ut habet noster Baccetius in Septimiana Historia[.] Ughell. in AEp. Flor. T. 3. p. 45[.] Id est Hist. monasterii S. Salvatoris de septimo[.]

Willa Comitissa lege vivente salica filia domini Bonifacii qui fuit Marchio. < - dat> Mon. S. Mariae[.]

Ibid. p. 59. Hugo march. fil. Alberti (legendum Uberti) <qui et Moro> quod [[52]] genitrix [. . .] fundamentis extruxit quaedam donat Hug. March.

Idem p. 52. Dicitur fil. [. . .] Uberti. Ex dipl. <Ufham> apparet locum dictum fuisse septimus: in loco qui vocatur septimus. Et recte ibi Ughellus: septimo lapide. p. 54

p. 55. Est diploma Podionis Epi qui recenset marchionem Hugonem occasione lectionis scripturae in mensa assidente Epo ab eo persuasum et a consorte Juditha Abbatiolam S. Andreae dedisse Ecclae Flor.

Dipl. Ottonis III. 1002. ubi pro salute animae Hugonis <m> . . . p. 57. Ibidem Ughellus refutat Baronium Monachos S. Mariae incusantem. quod male habuerint monumentum fundationis[.]

Joh. Bapt. Modena decanus Ecclae cathedralis <Vercellis in> Mso dell' origine della casa di Savoia narrat Arnulphum Imp. 894 adduxisse secum Ottonem ducem Sax. et dedisse Comitatum Mediolani Manfredo filio ejus vel Nepoti. Is Manfredus habuit filios Hugonem Com. et Aymonem Comitem. Aimon (fil. Manfredi -) comes[.] Ott. I. 962 rogatu Adelaidis uxoris dedit quaedam in Pedemontio. Aemon genuit Manfredum II com. cui Imp. Otto III. 988. rogatu Theofaniae confirmavit donationem 962. Manfredus judicio Guichenonii (lib. <1.> p. 161) <fuerit> Marchio Secusiae (de Suze) quia Genealogistae Manfredo March. de Suse dant fratrem Annonem[.] Porro Oddo Marchio Italiae <(>a Joh. Bapt. Modena dicitur fuisse filius Manfredi hujus II. Sed fuit < - > gener judicio Guichenonis: Ut ad Hugonem priorem Manfredi I. filium redeamus is genuit Humbertum Com. (qui cum Gisela uxore Ecclae di Pavie fecit donationem) qui genuit Hugonem Marchionem Italiae qui multa dedit . . Ecclesiae S. Eusebii Vercell<ae> et cujus rogatu Otto III dedit Com. Vercell[.] eidem Ecclesiae <q. q. q.>

Secundum vetus Chronico Pisanum quod Ughellus habet Tom. III. fol. 858. dicitur Ugonem Marchionem de Tuscia obiisse anno 1001. eodem anno obiisse et Ottonem III.

Amirato hist. Flor. lib. 1. Sotto il suo pontificato (Joh. XVIII) appare [. . .] l'anno 1006 a 21 di Dicembre essersi morto in Pistoia senza figliuoli il marchese Ugo (+ sed revera Hugo obiis ante Ottonem III, cujus mortem tamen Ammiratus morti Hugonis praeponat +) Fu successore di Ugo nel marchesato di Toscana il marchese over duca Bonifacio o per me dire il marchese e duca Bonifacio ilquale qual parentado s'havesse col gia detto Ugo, o in qual altro modo o per auql'altra ragione a cotanta altessa fosse stato et esaltato confesso liberamente per molta diligenza che da me vi sia stata impiegata non saperlo ancorche alcuni come di [cosa] notissima e manifesta con riposato e sicuro animo frachissimamente se ne sian passati[.] Anzi e non sarebbe gran fatto, che tra Ugo e Bonifacio altro marchese fosse stato in Toscana[.]

Villani lib. 4,2 con detto Otto il terzo venne in Italia l Marchese Ugo credo fosse Marchese di Brandenburgo.

Acceperat olim Ottonis III. imp. dono Arnulphus sive Arnoldus nonus Episcopus Halberstadensis Ilsenburgum urbem, uti Winnistadius ex Andrea Monacho tradit, situm in comitatu Wernigerode ad radices septentrionales Meliloci montis ubi condidit insigne Monasterium Benedictini instituti quod tamen pagani hostes ipso adhuc vivente una cum urbe penitus everterunt. Quae Arnoldus ob id <morerore> confectus successori Burcardo, quem Annales Bucconem vocant, illud < - > reliquit in hoc monasterio magnae sodalibus erant simultates cum Roehmanno ejusdem loci Monacho, quibus Romam de< - >s Henricus III. pontifex Abbati et priori pegaviensibus et Brandenburgensi praeposito negotiam commisit, sed cum Pegaviensis Abbas ante confectum negotium fato functus esset ejusque successor cum priore de suo <e - sae> cognitionem in se susciperat inconsulto Brandeburgensi Ilsenburgenses denuo pontificem interpellantes obtinuerunt, ut rejectis prioibus delegatis totum negotium Henrico Abbato Walkenredensi, et ejus priori ac praetera praepotito Northusano comittentur quorum cura et dextritate concordia in sotalitio Ilsenburgensi restituta est. Bulla Honorii III data est Laterani XII. Kal. Xbris VIII. pontificatus ejus anno (+ forte Roemannus Monachus fuit ille ipse Roccus Ilseneburgensis, cujus fragmentum vitae S. Haymonis extat. +)

Miseco senex obiit Anno [. . .] 992. anno octavo Ottonis III. [. . .] relinquens regnum suum plurimis dividendum. Ditm. L. 4. p. 91. 92. Ad Histor.

Hugonem Marchionem Thusciae jussu Ottonis III. Capuam obsedisse et Capuanos quod principem suum Landenulphum occiderant punisse habet < - > Chron. Casin. lib. 2. cap. 10.