Kritik, Wünsche und Fragen bitte an: luckscheiter(at)bbaw.de


Erklärung der Spalten
Id Id des Eintrags
Kat.-Nr. Katalog und Katalognummer
Signatur Signatur. Römische Zahlen werden als arabische wiedergegeben
Titel Titel
Incipit Incipit
ca. Angaben zur Datierung: w = wohl; A = Anfang; E = Ende; < = vor; > = nach; k = konjiziert; n = neu datiert; ~ = circa; H1 = 1. Hälfte; H2 = 2. Hälfte; Q1 = 1. Quartal; F = Frühjahr; S = Sommer; H = Herbst; W = Winter; -nn = von dem im Datierungsfeld angegebenen Datum bis nn; F- = Frühjahr bis zu dem im Datierungsfeld angegebenen Datum.
Datum Datum neuen, d.h. gregorianischen Stils, z.B. 23. Februar 1701 = 1701-02-23 (in Klammern Datum alten, d.h. julianischen Stils, sofern der Textzeuge diesem Stil gemäß von Leibniz oder einem Korrespondent datiert wurde).
Akademie Ausgabe Druckort in der Akademie-Ausgabe in der Form Reihe | Band.Nummer / Unternummer
Sigle Sigle des Textzeugens laut „Überlieferung“ in der Akademieausgabe
Absender Absender
Adressat Adressat
Absendeort Absendeort
Textart Textart: Abf. = Abfertigung; Abschr. = Abschrift; Anm. = Anmerkung; Aufzeichn. = Aufzeichnung; Ausz(z). = Auszug (Auszüge); Bemerkg(n) = Bemerkung(en); eigh. = eigenhändig (Leibniz oder Korrespondent); Erg. = Ergänzungen; ermitt. = ermittelt; Exz. = Exzerpt; Hd = Hand; Konz. = Konzept; Korr. = Korrekturen; MF = mitgeteilte Form; MFF = mitgeteilte Formen; Schr. = Schreiber; tlw. = teilweise; unbek. = unbekannt; zs. = zusammen; S = Seite(n); Z = Zeile(n).
Format und Umfang Format und Umfang
Exzerpierte Stelle Das Werk, aus dem Leibniz exzerpiert oder paraphrasiert.
Ordnungsvermerk Ordnungsvermerk von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum in vereinheitlicher Schreibung (in Klammern in diplomatischer Transkription)
Ordnungsnummer Ordnungsnummer von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum
Wortlaut Wortlaut
Drucke Drucke außerhalb der Akademieausgabe
Bemerkungen Vermischte kürzere Bemerkungen.
Längere Bemerkungen Vermischte längere Bemerkungen
Bezüge zu anderen Textzeugen Bezüge zu anderen Textzeugen desselben Stückes oder zu anderen Stücken.
Druckvorlage Die Zahl in diesem Feld ist die ID desjenigen Textzeugen, der Druckvorlage in der Akademie-Ausgabe war. Es wurden noch bei weitem nicht alle Druckvorlagen erfaßt.

11 Ergebnisse für die Suche:

select where (`Wortlaut` contains "p19323")
Id Kat.-Nr. Signatur Titel Incipit ca. Datum Akademie Ausgabe Sigle Absender Adressat Absendeort Textart Format und Umfang Exzerpierte Stelle Ordnungsvermerk Ordnungsnummer Wortlaut Drucke Bemerkungen Längere Bemerkungen Bezüge zu anderen Textzeugen Druckvorlage
63953 24041 Ms 23, 181, 1, 4 Bl. 23 [Exzerpt aus Agnello, Annali di Mantova] Judicatum (in Mantua) Bortae relictae 5 | 4364.023 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Agnello: Annali di Mantova, Tortona 1675 | S. 346 Origines Estenses ("Origin. Estens.")
Judicatum (in Mantua) Bertae relictae Marchionis Alberici, in dipl. Ottonis < - > 972. apud Agnell. Annal. Mant. p. 346.
Beschriebene Rückseite: eigh.; deutsch, Briefanfang fünf Zeilenfragmente Leibniz' Handexemplar von Sc._Agnello, Annali di Mantova, 1675, findet sich heute in Hannover NLB Gi-A 7002; weitere Exzerpte daraus hier. 63953
64038 27102 Ms 12, 713h Bl. 12 (alt: Nr. 19) Saxonicarum Rerum Historici Vita Altfridi Monasteriensis Episcopus 5 | 1150.008 L Aufz.; eigh.; unregelm.Zettel
Saxonicarum Rerum Historici

Altfridi Monasteriensis Episcopi vita S. Ludgeri. † 849.

Witekindus Corbejensis † 973 misit opus suum ad Mathildem filiam Ottonis I.

Roswita monialis sub Ottone II. obiit sub Ottone III[.] Trithemius refert ad ann. 980[.]

Tangmarus de vita S. Berwardi fl[.] 993 † 1020[.] Fuit Hildesheimensis presbyter editus a Browero[.]

Roswita monialis sub Ott. II. † sub Ott. III[.] Trithemius refert ad ann. 980 in chron. Hirs. Opera ejus edidit Conradus Colles Norrib[.] 1501. Panegyricus Ottonis in Germania cum aliis rerum Sax. scriptoribus recusus cura Justi Reuberi[.]

Ditmarus Mersep. Ep. scripsit 1017 † 1018.

Arnoldus de vita S. Godehardi Epi Hild. † 1038. ed. a Surio sed mutatus sed suis verbis Lipsiae 1618 integrius a Browero[.]

Hermannus contractus obiit ann. 1054 Chronicon auctius edidit Urstisius, adhuc plenius Camisius Tom. 1. scil. ob supplementa aliorum totum Chron. Beda exscripsit[.]

Scriptor vitae S. Meinwerci. 1073 ed. Browerus. Nuper denuo editus. Meinwercus vixit temporibus Henrici S.

Bruno de bello Saxonico incipit 1073 finit 1082. Vixit illo tempore[.]

Lambertus Schafnaburgensis, finit in ann. 1077. Continuavit eum Monachus Erford. ad ann. 1472[.]

Anonymus scripsit ann. 1075. interfuit Comitatui Henrici IV. Eum inter autores pro Henr. IV. edidit Goldastus.

Adamus Bremensis canonicus Hist. Eccl. illarum regionum a Carolo M. ad Henr. IV[.]

Walramus Numb. Ep. vixit 1109. ed a Schardio. Vide Tom. 1. Canis. in Append. † puto 1112[.]

Venericus Vercellensis † 1077. Ed. a Schardio et a Frehero.

Conradus Ultrajectinus † 1098. <Hi> tres iidem putantur (+ ita H. )[.]

Bertholdus Constantiensis vixit temporibus Henrici IV. † circa 1100[.]

Scriptor vitae Henrici IV. apud Urstis[ium] vixit sub obitum hujus Caesaris ann. 1106[.]

Helmoldus Lubecensis sub Ott. IV. circa 1218.

Conradus Abbas Ursp. † 1240[.]

Alb. Stadensis scripsit Chronicon usque ad ann. 1256. Ed. Reineccius Helmstad. ex Abb. Stadensi factus minorita ann. 1240. Factus est demum ordinis generalis Alb. <lib.> 2. lign. vit. c. 62. putat fuisse Germanum[.]

Vetus Chronicon Rythmicum Gobleri finit 1252[.]

Vetus chron. Maderi finit 1289[.]

Vet. chron. Sax. Moguntiae editum finit 1489.

Alb. Cranzius † 1517[.]

Pet. Albinus 1580[.]

Poeta Saxo Arnulfo imp. contemporaneus a Reineccio editus[.] Primi Saxonicarum rerum Historici sunt qui vitam S. Lutgeri scripsere[.] Ludgerus erat Frisius[.]

Uffingus vel Ustingus scripsit vitam S. Idae 4 Sept. editam a Aurio. Idem scripsit vitam S. Ludgeri, sed quae non extat. Scripsit et versus Hexamtros in laudem S. Ludgeri non contemnendos. Vixit Ottonis II. et III. temporibus[.]

64038
64041 27105 Ms 12, 713h Bl. 59,5 [d] (alt: Nr. 184) [Sur des oeuvres concernant l'histoire de la Saxe] sed Speculo quis Saxonici et eius glossatore multi sunt 5 | 1150.164 L Aufz.; eigh.; Zettel
In Speculoqu< - >is Saxonici et ejus glossatore multi sunt errores contra Historiam, ut Vio. Coler. in orat. de jur. Sax. orig. et progr. Heig. in quaes. illust. p. 1. n. 63 seqq. q. 8. n. 35. sqq. Ita privilegium Ottonis II. <juri> Saxonico praepositum videtur esse subdititium, fit mentio anno 999 tanquam anni secundi regiminis Ottonis II. qui tamen secundum F< - >ium in Chronol. incidit in ann. 975. Et in illo ipso privilegio et mentio constructionis civitatis <Ohngde>burgensis cui Imperita jus municipale condiderit ex consilio Martini papae et principum imperii cum tamen alii velint civitatis fundationem Ottoni I. deberi (+ imo est actione antiquior +) cujus tempore Martinus papa III. tantum vixerit Cranz. quoque in Sax. lib. 2. c. 21 notat temporum imperitos hos juris Saxonici autores fuisse.
64041
64696 27099 Ms 12, 713h Bl. 32 (alt: Nr. 90) [Exzerpt aus Fabricius, Res Germaniae magnae] Georgii Fabritii Memorabilium Voll. 2. 5 | 1150.038 L Aufz.; eigh.; Zettel Fabricius: Res Germaniae magnae et Saxoniae universae memorabiles mirabilesque, Bd. 1-2, Wittenberg 1609 Scriptores nostri ("Scriptores nostri")
Georgii Fabritii Memorabilium Voll. 2[.] Priore sunt quasi annales Saxoniae universae a Christo nato continuavit filius Jacob Fabritius usque ad 1608. Posterius volumen res Misnicae[.] In 2do isto volumine duces suos Saxoniae incipit a <principibus> Luneburgiis; intelligit duces Saxoniae ad Albin, unde transit ad Lotharium[,] Henricum superb[um,] Henricum leonem. Ab hoc ad Ascanios[.] <Rar>o citat autores[.] Ait alicubi se dissentientem a Cranzio et Brotufio [. . .] sepulchrorum inscriptiones secutum. p. 18. Inde transit ad landgravios Thuringiae et Marchiones Misniae factos Saxoniae duces[.] Hoc absoluto tractatu de Saxoniae ducibus agit de illustribus Misniae Marchionibus inde a Thimone idque versibus subjiciuntur et Albini versus in Marchiones Misniae[.] Item Lotichii[.] Inde sequuntur annales urbis Misnae[.] Producit Ottonis fundationem Ecclesiae Misnensis[.] Sifridi [. . .] Misnensis presbyteri [. . .] Epitomes libri 2. incipiunt p. 145. Incipit a Martiano imp. Ait Fabritius (anno 1569) vixisse autorem ante annos 260. Pervenit haec Epitome Historica usque ad ann. 1307. cum Dicemannus Marchio Lipsiae occideretur. Ait G. Fabricius praef[atione] esse et alia Chronica Misnensia [. . .] unum quod in Clade Austiana desinit nondum [. . .] editum scriptum lingua vernacula, alterum quod est Veterocellense quod solum hoc nomen [. . .] nunc obtinet estque e Conrado presbytero Lauterburgico magnam partem desumtum (+ an forte ex Chronico Montis Sereni[ +)] de quibus inquit aliquando erit [. . .] dicendi locus.

Subjicitur Reineri Reineccii scriptum de Mysenorum origine [. . .] ex Germanico < - sum> ab Elia Reusnero < - > petit a Mysis. Item oratio Phil. Mel. [. . .] de [gente et regione] Mysorum. Et p. 228 oratio de [. . .] origine Saxonum[.] Ibi p. 240 citatur quaedam Henricus Bassaeus Monachus Ballenstedens[is] et Annales quidam Brunsvicenses[,] Georgi Rixeneri Caduceatoris Bava<ri> catalogus Torneament<orum> vid. oratio de Saxonicis familiis celebribus illa pagina 240.a 240.b etc. et p. 244.b. citat Hamelae lapidem sepulchralem[.] Multa ibi de Witikindo et ducibus Angriae[.]

Leibniz' Handexemplar des exzerpierten Werkes konnte noch nicht gefunden werden. 64696
65312 Ms 23, 197 Bl. 39 [Exzerpt aus Agnello, Annali di Mantova] Quantum ad originem Marchionum Montisferrati 5 | 1100.037 L Aufz.; eigh.; Streifen ca. 20cm × 7cm Agnello: Annali di Mantova, Tortona 1675 | S. 367-370
Quantum ad <originem> Marchionum Montisferrati, Fr. Giacomo d'Acqui nella sua Cronica Latina, Filippo da Bergamo nel supplemento, Sabellico, Volaterrano, Biondo e Giorgio Merula citati e referiti da Benevenuto S. Giorgio nella Cronia del Monferrato; talem Historam narrant che principalmente si puo raccogliere da frate Giacomo d'Acqui. Antequam Otto contra Bereng. appellaretur no<bi>lissimus quidem Germanus cum uxore devotionis causa Romam tendens venit in locum dioeceseos d'Acqui, quod hodie est civitas Montisferrati, detto allora Sezadio, uxor filium <parit> <Sil>chemium baptisatur vocatur Aleramus. Hunc cum muliere ibi relinquunt, et iter prosequuntur. Sed Romae oberant ambo, et ipsa apud puerum <nutri>x. At Aleramus annis simul et virtute crescens Ottonem VI ita loquitur autor bellum ad Bresciam gerentem sequitur fit coppiere[.] Amat Alasiam (+ Adeled) filiam imperatoris et ab ea amatur fugiunt mutato habitu cum duobus equis albo et rosso all' Alpi d'Albenga tunc Genuensis territorii, urbs vicina Savonae. Ibi in sylvis abditis habuere filios Ottonem B<onifatium> Gulielmum. Cum < - > Ottone intervenit praelio Ottonis apud Brixiam contra nescio quas hostes, et mirabilia prostat Episcopus Abbignae rem ab eo expiscatur, aperit imperatori jus nepoti <condonat> quae filia peccaverat. Dat rex altam < - > et < - >, cum Montferrato, Benevenutus de S. Gregorio vir doctus refutat fablam <erat> cavalier Ierosolymitano e presidente sotto Guglielmo VIII del senato des Monterrato < - - - > silent autores graves sed quod potissimum est Benevenutus affert privilegium integrum Ugonis et Lotharii regum Italiae 938 octavo regni Hugonis Papiae dato ubi verba Aledramo Comiti etc. cui conceditur curtis quaedam nel contado d'Acqui [. . .] tra 'l fiume e 'l fiume Bormida et aliud instrumenti anni 951 tempore Berengarii et Adelberi ubi < - - - > et Aychisae vel Aicae comitissae quae Monasterio S. Victoris et Coronae aedificatio in loco Grazzano quodem praedia, reditus, et molendium in aqua Emporii dederant Creditur autem < - > fuisse ex origine ducum Saxoniae et Beneventus notat Franc. Iren. descript. Germ. et omnes annales consentire in originem Saxonicam, et marchiones Montisferrati habuisse arma Saxon< - > quae ex Benevenuti descriptione sint cinque bastoni o bande nere in un scudo d'oro, con altretante liste d'oro o nere, che sono in tutto dicei e che tutte queste liste [. . .] sono tramezzate da una Ghirlanda di Ruta inserita nell' arma d'un principe di Sassonia alla compiacenza della sua Inamorata. [. . .] Sopra il timbro o cimiero una corona d'oro Della quali escono due corna di cervo, e tra esse come un braccio, vestito di manica purpurea, foderata die pelle di viaio con la spada stretta in pugno. Henninges < - > filium Widikindin nepotem Walberti abneptonem Widikindi < - >. <Sed tanta> ultima stirpem in palologos transtitit, unde per Margaritam ultimam Mantuani. Otto I. donat Alerami Marchioni bona quaedam in comitatiubs d'Acqui, Savona, Asti, Monferrato, Torino, Vercelli, Parma, Cremona et Bergamo. Item a flumine Tanari usque ad flumen Orbam, et ad litus maris. [. . .] X Kal. Ap. [. . .] 967. Imp. [. . .] Ottonis [. . .] VI. ind. V. Actum Ravennae. Ad haec non < - > Marchionatus qui Te< - > a fonte suo Apennini Montis et a fonte Tanarisino a Basiguanum ubi confluit et ibi nascitur mons qui < - > usque ad < - > ubi in < - - - > potius < - - > quam Mons ferri[.] Volateranus et Benevenutus volunt mortem Gib. < - > duxisse 986 Adelasiam filiam Ottonis II., < - > matrimonio < - > Bonifacium et Guilielmum <(+> sed erat aetate gravior +)[.]
Leibniz' Handexemplar von Sc._Agnello, Annali di Mantova, 1675, findet sich heute in Hannover NLB Gi-A 7002; weitere Exzerpte daraus hier. Ein Verweis auf unser Stück findet sich in dem Konvolut Hannover NLB Ms XIII 877 ("Ottones"), hier Bl. 22. 65312
65857 Ms 23, 835 Bl. 2 [aufgeklebt a] [Das Kloster Poelde betr.] Praepositi Poledam ex 5 | 1880.001 L Aufz.; eigh.; Streifen Seculum X. ("Sec. X.")
Praepositi Poledam ex <scire> diplomatum collect< - > 1139 ad ann. 1523 <Damasus> V. pontif. Rom. < - > Polethae vid. <Pauvin.> Chronol. pontif. ad ann. 1045 sigillum dicit Polethe, dipomata Palithi.

Fundatio Ottonis I. exscribenda. Et Ottonis II. < - > et Rudolphi imp. confirma< - > 1290. ubi et signum[.]

<(12)> diploma Hattonis AEpi Mog. Ottonis fundationem confirmat.

65857
66535 Ms 23, 181, 2, 10i Bl. 70 [Verweis auf Mathild] Hildegardem uxorem Adelberti seu Attonis Canusini Henninges et alii 5 | 4388.068 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen
Hildegardem uxorem Adelberti seu Attonis Canusini Henninges et alii faciunt Ottonis Imp. ex fratre nepotem de quo plura in rebus Mathildis[.]
66535
66698 Ms 23, 554 Bl. 2 Gandersheimensibus rebus in Roswitham 5 | 1825.001 L Aufz.; eigh.; Streifen Monasteria Brunsvicensia ("Monasteria")
Gandersheimensibus rebus in Roswitham quaedam subjicuntur sagt Wil< - > et Roswitham complura diplomata Ottonis M. idem erectu ArchiEpiscopatus Magdeb. per < - - >[.] Inde <p>onitur Chronicon Corbejensi[.]
66698
66940 Ms 23, 181, 2, 10e Bl. 2r [Exzerpt aus Agnello, Annali di Mantova] Otto divina favente Clementia Imp. > 1693-07 5 | 4384.001 L Aufz.; eigh.; hoher Streifen Agnello: Annali di Mantova, Tortona 1675 | S. 346 Beschriebene Rückseite: Deutsch; eigh. Briefende

alt:Komplex "L an X", 93(?); neu:L an Limbach, 93-nach_07-04

Leibniz' Handexemplar von Sc._Agnello, Annali di Mantova, 1675, findet sich heute in Hannover NLB Gi-A 7002; weitere Exzerpte daraus hier. 66940
67513 Ms 13, 869, 5 Bl. 12 [4. Notiz] [Exzerpt aus Schurzfleisch, Disputationes historicae civiles] De Ottonis M. pace in Roman. Theodericus >= 1699 5 | 4100.284 / 4 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Schurzfleisch: Disputationes historicae civiles, Leipzig 1699 | disp. 10, S. 6-7 Otto I. ("Ottonis M.")
De Ottonis M. pace in Roman. Theodericus de Niem. lib. de privilegiis et juribus imperii[.] Nic. Cusan. lib. 3. c. 2. de Concord. Cathol. Et reservationes [. . .] supremae Caesarum [. . .] Ott. I. [. . .] et Ott. II. [. . .] ad 962. licet tunc adhuc regis et ex ea Henricus I. 1014. add. Baron. 962. et Gold. T. 1. const. Et teste Frodoardo 965. Otto [. . .] rem [. . .] Romanam publicam [. . .] tanquam supremus princeps administravit. De his pluribus Schurzfleisch in Hist. Burgund. thes. 2.
Leibniz' Handexemplar des exzerpierten Werkes findet sich heute in Hannover NLB Gc-A 644; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 67513
67922 Ms 13, 877 Bl. 22 [Verweis auf Materia praefationis] Ottonis M. filiae fabulosae, data Altoni cuidam ve 5 | 4200.019 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen
Ottonis M. filiae fabulosae, data Attoni cuidam vel Canusino vel nostro; item data Alreamo autori Montisferratensium, hanc fabulam refutata habe ad praefat. geleget.
Leibniz verweist in unserem Stück auf ein Exzerpt, das sich heute findet in Hannover NLB Ms XXIII 197 Bl. 39. 67922