In Speculoqu< - >is Saxonici et ejus glossatore multi sunt errores contra Historiam, ut Vio. Coler. in orat. de jur. Sax. orig. et progr. Heig. in quaes. illust. p. 1. n. 63 seqq. q. 8. n. 35. sqq. Ita privilegium Ottonis II. <juri> Saxonico praepositum videtur esse subdititium, fit mentio anno 999 tanquam anni secundi regiminis Ottonis II. qui tamen secundum F< - >ium in Chronol. incidit in ann. 975. Et in illo ipso privilegio et mentio constructionis civitatis <Ohngde>burgensis cui Imperita jus municipale condiderit ex consilio Martini papae et principum imperii cum tamen alii velint civitatis fundationem Ottoni I. deberi (+ imo est actione antiquior +) cujus tempore Martinus papa III. tantum vixerit Cranz. quoque in Sax. lib. 2. c. 21 notat temporum imperitos hos juris Saxonici autores fuisse.

984. Nomina eorum qui mortuo Ottone II. Henrico duci Bavarior<um> contradixere. Chr. Sax. 2da. p. 350[.]

Praepositi Poledam ex <scire> diplomatum collect< - > 1139 ad ann. 1523 <Damasus> V. pontif. Rom. < - > Polethae vid. <Pauvin.> Chronol. pontif. ad ann. 1045 sigillum dicit Polethe, dipomata Palithi.

Fundatio Ottonis I. exscribenda. Et Ottonis II. < - > et Rudolphi imp. confirma< - > 1290. ubi et signum[.]

<(12)> diploma Hattonis AEpi Mog. Ottonis fundationem confirmat.

De Ottonis M. pace in Roman. Theodericus de Niem. lib. de privilegiis et juribus imperii[.] Nic. Cusan. lib. 3. c. 2. de Concord. Cathol. Et reservationes [. . .] supremae Caesarum [. . .] Ott. I. [. . .] et Ott. II. [. . .] ad 962. licet tunc adhuc regis et ex ea Henricus I. 1014. add. Baron. 962. et Gold. T. 1. const. Et teste Frodoardo 965. Otto [. . .] rem [. . .] Romanam publicam [. . .] tanquam supremus princeps administravit. De his pluribus Schurzfleisch in Hist. Burgund. thes. 2.

[[Titelbl.]] Francisci Guillimanni [. . .] de vera origine et stemmate Conradi II. Imp. Salici syntagma . . Friburgi Brisgoiae apud Joh. Strasser. [. . .] 1609. 4#‘o

Wippo Conr. Salici, laudatissimi imperatoris <gesta -  regis> celebra<vit> stemma non aeque aperuit. Patrem avumque nominare contentus

Genealogische Skizze [[S. 4-6]]; daraus hier nur die Namen: Adelheid Burgund. 2da. || Otto I. Imp. || Editha Angla 1 || Otto II. Theufania || Luitholfus dux Alemanniae || Ita Hermanni Alemanniae ducis filia et haeres || Otto III Maria ||Otto Dux Allemanniae et Bojoariae || Juditha || Adelheid Egesheimensis || Henricus sive Hecelo || Bruno qui et Greg. V. pontif. || Guilelm. Epus Argentin. || Conradus dux Carinthiae || Mathilda || Gisela || Conradus Salicus || Juditha || Gebhardus Epus Ratisbonensis || Conradus dux Wormatiae sive Carinthiae daneben Distilleturzeichen || Bruno Episcopus Wirzeburg. || Agnes Pictaviensis uxor 2da darüber Distilleturzeichen || Henricus III Imp. || Cunelinda prima uxor || filia Abbatissa || Matthia darüber Distilleturzeichen || Berta uxor Eudonis comitis Blesensis || Beatrix uxor Bonifacii Marchionis mater Mathildis darüber Distilleturzeichen || Conradus dux Carinthiae || Henricus palatinus Lotharingiae || Marquardus dux Carinthiae || Praxedis Ruthena || Henricus IV. Imperator || Berta Montisferretensis || Conradus dux Bavariae || Sophia uxor Salomonis Ragis Hungariae aliis Juditha || Mathilda uxor Rudolfi comitis Rhinfelden, et ducis Allemanniae || Luitholdus dux Carinthiae et Marquardus Marchio Istriae || Ulricus Abas S. Galli Patriarcha Aquilegiae || Henricus V imp || Agnes, uxor 1mo Friderici ducis Sueviae, 2do Leopoldi I. Ducis Austriae || Clementia uxor Conradi II Comitis Lucenburgensis || N uxor Ptolemaei Romani consulis || Conradus Dux Lotharingiae Rex Italiae

Pater Conradi Salici. [[6]] Wipponi Hecel et Hezelo, [. . .] Henricus Hermanno Contracto ad ann [.] 1015, ut pro Conrado Cunz. Mater Adelheid [. . .] soror Gerhardi et Adelberti Comitum Egeshemensium Alsatiae superioris Wipp. stirpem alias dabimus [.] Frater Gebhardus teste Lambertus, [[7]] cum factum Clericum memorat, 1027. et Contractus ad 1036. cum factum Episcopum; (+ ait fratrem imperatoris ex matre Adelheide, an ergo non ex patre, an pater habuit plures uxores, an mater plures maritos[.]

Avus Otto. Nam Wippo <de> Conrado Salico, et Conrado duce Wormatiensi patruele duos Cunones [[7]] ex duobus fratribus nat<is> Hezel et Chunone, qui nati ab Ottone duce Francorum cum fratribus Brunone post papa et Wilh. Epo Argent. Et Contractus ad 1015 ait Conradum (post imp.) filium Henrici filii Ottonis ducis <p - > duxisse Gisalam viduam Ernusti ducis Allemanniae [[7]] in venatione ab Adelberone Comite occisi[.]

Proavus Luitholfus vel Luitoldus filius Ottonis I. dux Allemanniae. <Hoc probandum>. Is filium reliqui< - > Ottonem parvulum <cum> in Italia obisset [9]57 Ändert Hrsg. nach Vorlage sowie Leibniz' eigener Korrektur der nächsten Jahresangabe von 1054 zu 954. Contractus ibi. Natus Otto 954 teste Rheginonis continuatione. Ducatus paternus Burcardo commissus Burcardo mortuo ducatus ei restitutus [9]73. Ändert Hrsg. nach Vorlage Contract. [[9]] Chronicon Augustanum in eundem annum: [. . .] Burcardus dux obiit Leutolfi filius Otto regnavit in Suevia [.] Et Bavariae praefectus 978 est Contracto quem Otto II. Henrico duci Bav. rebelli substituit. Restituendum locus Contracti ex Mso sic: [[9]] Henricus dux Bavariae et alius dux Henricus Augustensis quoque Episcopus Henricus rebellantes p. Is Otto dux Bavariorum reprehendit imp. Ottonem II ad duellum quoddam remissum. Contract. lib. 3. Et postea memorat Imp. Ottonem II [[9]] cum [. . .] fratris filio Luitolfi Tarentum <m>inasse. Ibi periit Otto idibus julii [. . .] Lambertus [. . .] 982. Tertio idus julii proelium Graecis <commissum> teste Ditmaro[.] At antiquior Ditmarus scribit cum Imp. evasisse. Obiit tamen hoc anno Otto, nam Contractus ibi: [[10]] ipso anno Otto dux Suevorum et Noricorum obiit [. . .] Heinricusque ducatum Bojoariae recepit [.] Et idem Chron. Aug. eodem anno: Otto imperator apud Calabriam occiso exercitu suo a Graecis et Saracenis de navi exiliens aufugit et Otto dux obiit: Cunradus successit. Revocatum [. . .] ab exilio Henricum [. . .] Veronensi conventu testatur et Ditmarus [. . .] anno sequenti. Ex Wippone patet Brunonem < - > papam Greg esse patruum Salici. At Bruno hoc ipso duce Ottone generatus, nam Ditmarus lib. 4. de Ottone III. [[11]] nepotem suum Brunonem I. Ottonis filium ducis in locum Johannis papae . . . constituit, nepotis voce < - > utitur ut solent[,] et Contracto ad 997 [[11]] Bruno filius Ottonis ducis papa, nec alium Ottonem memoraverat. Petrus Dam. Ep. ad Cadaloum antipapam [[11]] Gregorium pontificem Ottonis III pontif. utique consanguinem[.] Ita [[11 f.]] et Glaber Rudolfus non aliunde ||Bl. 1 v || Dux ipse Otto in [. . .] fundatione Monasterii Grevenhuse in Vosago et dioecesi Spirensi tres nominat filios Guilelmum forte non idoneae ad consentiendum aetatis preteriit in his verbis: Noverit . . . qualiter ego Otto Dei gratia Dux . . . suadente Juditha conthorali mea cum adsensu trium filiorum meorum Henrici Brunonis Cunonis et hortante et annuente II Ottone Imp. pro amore summi regis et S. Lamperti martyris in loco qui vocatur Grevenhuse super litus fluvii Spirae in nemore Wasgen in pago Spirae oratorium construximus hac scilicet constitutione ut monasticae vitae institutio secundum regulam S. Benedicti ibidem stabilitate perpetua perseveret . . . qui provectior aetate in mea cognitione fuerit, is advocatus habeatur. [. . .] Facta est autem chartula hujus traditionis, anno incarnationis domini 977 ind. 6. imperante Ottone II. Stabilita vero sunt in publico malo qui dicitur Lintranus forst in praesentia Hugonis Comitis aliorumque tam nobilium quam aliorum boni testimonii hominum. Eadem propemodum serie utitur scriptor Genealogiae S. Arnulfi autor haud quaquam omnino recens et multo melior et accuratior quam nonnulli qui supra vulgum sapere videntur judicant. Utinam incorruptus et integer exstaret, egregiam multis illustribus familiis praeluceret facem. Caeterum ita scribit: Otto imperator frater Brunonis Coloniensis Epi et Heinrici ducis genuit Hudicam et Ottonem II imperatorem, fratres. Horum Hudica genuit Ottonem ducem. Otto Heinricum et Cunonem fratres. Horum Heinricus genuit Conradum Imperatorem. Hic genuit Henricum 3tium Imperatorem et Lidulphum fratres. (+ Huidam pro Luithulfo dixit nescio quo errore)

[[13]] Postremo Conradum Salicum et ejus filium [. . .] Henricum III. ex stirpe Ottonis I. oriundos < - > certum putavit et manifestum [. . .] Berno Augiae Abbas vir illustris et prosapia et eruditione, ut neque de ea re dicendum putet. Ita enim dedicationem suorum quae ad Imp. Henr. III misit operum auspicatur[.] [. . .] Domino meo regum invictissimo Henrico ac triumfatori gloriosissimo Bern licet vile Dei matris manicipium, debitae servitutis officium, et perennis vitae bravium sempiternum[.]

Ex avitis pro genitoribus [[13 f.]] tam religiosam quam nobilem genealogiae lineam ducitis < -  >, ut in veracibus annalium libris scriptum reperimus, Ansgisus filius S. Arnulfi Mettensis Episcopi, Beggam sororem S. Gertrudis virginis duxit uxorem, de qua genuit Pipinum ducem et seniorem avum videlicet Pippini regis qui fuit pater Caroli Magni regis et imperatoris. Ex quo per generationes generationum stemma pervenit ad quemdam Hludovicum regem nobilem Francorum qui pater extitit Lotharii regis et Caroli ducis. Cujus Hludovici filiam Chunradus rex Burgundionum duxit uxorem de qua genuit vestram aviam matrem videlicet Gisela divae memoriae imperatricis matris vestrae. De patris vestri Chunradi imperatoris prosapia non est adeo dicendum, cum pateat cunctis quatenus ex generoso Ottonis Caesaris germine genus ducitis.

< A - > (+ nondum edita <praeter> Guillimannus p. 14. [)]

<Erravit> ergo <erravit> ergo illum annalium scriptor qui in Ottone III genus Ottonum defecisse crederit. Erravisse magis, qui Conradi stirpem aliunde derivare sunt conati. Aventinus patrem et avum facit eosdem, proavum vero Conradum ducem Ottonis Magni generum Hunnico bello desiderat< - >. At <Ill.> Cuspinianus Salici patrem vult Hermannum Franconiae Comitem, avum Chunonem, proavum Ottonem Franconiae Comitem, abavum eundem quem diximus generem Ottonis M. Franconiae ducem. Quot nomina tot errores. [[15]] Chunrado illi Ottonis genero an liberi superstites fuerint invenire non potui, sunt qui tribuant Theodericum Alsatiae Comitem, a quo ipsorum opinione Egesheimenses. Chunradum hunc continuator Reginonis vocat Werneri filium[.]

Liberi Conradi Salici filius Henricus filia Beatrix. Hos ipse memorat in [[16]] diplomate quo Affalterbach Wethariae pagum Ecclesiae [Wormatiensi] tradidit: [[16 ff.]] Conradus divina fav. Clem. Rom. Imp. . . . . qualiter nos per amorem Dei et sempiternan memoriam nostri et dilectae conjugis nostrae Gisilae Imperatricis, imo etiam pro remedio parentum nostrorum avunculi nostri ducis Conradi ejusque conjugis dignae memoriae Mathildis sororis etiam nostrae Judithae S. Petro in Wormatia per voluntatem et assiduam servitudinem Azzechonis ejusdem sedis Espiscopi venerabilis donavimus et delegavimus praedium quoddam situm in pago Wettereiba in comitatu Ottonis Comitis . . . . Datum III. Cal. Feb. ind. 2. anno domin. incarn. 1034. anno autem Domini Conradi 2di regnantis X, imperantis IX actum Wormatiae feliciter [.] Avunculum vocat qui patruus ut Gallie oncle[.] Juditham sororem quidam volunt [[18]] <traditam> [. . .] Richardo Gerhardo I. Egesheimensis Com. filio. Sed consobrini fuissent, et licet aliqui scriptores Gerhardum 2. Richardi filium Conradi Salici nepotem vocent, tamen ea vox < - te> usurpat quae Juditha sepulta Wormatiae aede S. Petri ante fratrem. Beatrix filia Bonifacio Thusciae Marchioni nuptui data vixit ad ann. 1076. (<dubitant> quidam, an ista Beatrix). [[18]] Aliam meminit Salici filiam Mathildam Wippo [. . .] Henrico Galliarum regi promissam, sed quae vitam ante nuptias exudit. Addit Joh [.] Tilius 3tiam Berchtam quae in conjugium Eudonis Blesensis Comitis venerit [.]

|| Bl. 2 r ||[[18]] Narrat et magni Chronici Belgici collector de Heinrici III. sorore sanctimoniali lepidam Historiam si veram, nam idem facinus Caroli M. filiae et Einhardo alii attribuunt [.] Luitulfi alterius Conr. Sal. filii solus quod sciam Genealogiae S. Arnulfi Autor meminit [.]

Salici cognomen recens, Wipponi, Bernoni, Glabr., aequalibus ignotum[.] Volunt esse ex Salzburgo arce ad Salam Franconiae, ubi genitus sit et plerumque habitarit. Arx hodie Ganerbica[.] Henrici III duae conjuges. [[19]] Chunilinda al. Chunigunda Cnutonis Angliae Daniae Sueciae regis filia [. . .] duxit [. . .] 1033. amisit in Italia peste [. . .] 1038. Linburgi monasterio a patre condito sepelitur, unius filiae mater, quam pater sanctimonialibus antistitam praefecit[.] Ex Agnete Gulielmi Pictavorum Ducis filia Guilielmi sorore 2da conjuge natus Henricus IV [. . .] 1050 Contracto teste sive qui ad ejus chronica addidit. Et Conradus qui ejusdem testimonio in lucem venit 1052, et dux Bavariae obiit eodem quo pater anno. Henricus a patre Caesar factus et Aquisgrani an. 1054 unctus (+ hic forte annus ordinaris cujus in diplomata meminere.[)] Filiae Henrici III [[19]] Mathilda [. . .] matrimonio conjuncta Rudolpho Comiti Reinfeldensi qui ex eo matrimonio Dux Allemanniae [. . .] 1059 obiit sequenti. Sophia quae nupsit Salomoni Hungariae regi Andreae filio, alii Juditham vocant dubito an rectius. Recensentur a nonnullis et Adelheid atque Gisela sanctimoniales, de quibus nihil habeo affirmare [.] Henrici IV. conjuges [[19]] Praxedis 2da Russorum regis filia, vidua Udonis Marchionis, non peperit, sed immanibus injuriis affecta in patriam aufug<i>t tandem, ubi in monasterium ingressa sanctimonialibus praefuit. Berchta prima filia Ottonis Marchionis Montisferrati genuit Conradum [. . .] 1071. 2. Feb.: qui Caesar a patre renunciatus ante ipsum vita migravit, Florentiae sepultus [. . .] 1101. De quo [. . .] [[19 f.]] Monachus Schwarzahensis coaevus [. . .] in brachio corporis exanimi crucis signum subito exortum, et exequias ejusdem quibusdam miraculis honorificatas fuisse. Henricus V natus 1081, ultimus stirpis nec uxor Mathilda filia Henrici I. Angliae regis ipsi peperit, sicut fecit marito 2do Gotfrido Andegavensi Comiti. Sorores Henrici V Agnes [[20]] a patre Friderico Comiti a Stauffe, postea [. . .] duci Sueviae collocata, et postea vidua Leopoldo Austriaco nupta. Alia [[20]] teste Petro Cassinensi nupta Ptolemaeo Comiti Thusculano Ptolemaei Romanicos F. Greg. nepoti.

Conradus Dux Carinthiae Salici patruus Wipponi et in Grevenhusana fundatione fratri Chuno, Chunradus Contracto obiit 1012. et quia filius minor aetate, ducatus datus Adalberoni Comiti ab Henrico II testis Contractus ad 1012. Uxor Mathilda ex Wippone et ex Conradi [[20]] supra [. . .] exposito documento neptis ex filia Conradi Burgundiae regis. Sed ex qua? non[.] Tres habuit Conradus ille rex Gerbirgam, Brechtam et Gisilam [.] [[21]] Prima nupsit Hermanno Allemanniae Duci et peperit fili [u]m patri cognominem et in ducatu successorem, denique Gisilam Conradi Salici uxorem et duas alias filias. Berchtam Otto Campaniae sive Carnutum Comes duxit, ex qua Otto junior qui cum Salico pro Burgundiae regno Bellum gessit[.] Demique Gisila Henrico 2. Bavariae Duci filio conjuncta, mater S. Henrici Bav. Duc. et 1. imp. et Arnulphi Epi Ravennatis[,] Brunonis, Episcopi Augustani, Giselae Stephani regis Hungariae uxoris et tres alias ex quibus una elocata Hermanno Comiti teste Ditmaro aliis aliae, quorum maritos idem Ditmarus usurpative Imperatoris Henrici generos vocat. [. . .] Ex harum, Bavaricarum, [. . .] una [. . .] [[21]] Mathildam natam potius crediderim, nam Campaniae Comite[m] ex Berchta praeter filium [. . .] nihil sustulisse autor est scriptor Genealogiae S. Arnulfi qui alias et in recensione foeminarum super opinionem diligens et frequens cui adsentit [Rudolfus] Ändert Hrsg. nach Vorlage Glaber, et si ex Hermanni Allemanniae Ducis conjuge nata fuisset, [. . .] Gisilae Salici uxoris soror extitisset, quod nec ignoravisset Wippo nec tacuisset. Nupta Mathilda 2do Friderico Lotharingiae Duci testimonio Wipponis sepulta Wormatiae cum priore marito aede S. Petri ante altare S. Crucis familiae monumento

[[21]]Genuit Mathilda ex Duce Conrado Brunonem Wurzeburgensem Epum et Conradum quem Wippo Cunonem nominat et vulgus juniorem ad discrimen Salici patruelis [. . .] aetate provectioris mansitque inter eos concordia dum opes aequales et junior <etiam> senioris auxilio praelio vicit [[21 f.]] Adalberonem qui paternum Carentanum ducatum retineba<t> ut Et Contractus [. . .] 1019. Sed ubi Salicus pr<o> ipso imperium obtinuit, junxit se rebellibus Ernesto Allemannico duci et Welfoni Comiti [[22]] cum sponte deditionem fecisset in exilium nihilominus missus est et Contractus [. . .] 1027. et ut ait Wippo [[22]] liberis custodiis aliquantulum castigatus, sed brevi in gratiam receptus et honoribus redditus teste eodem Wippone. [[22]] Postremo [. . .] paternum Carinthiae ducatum recepit, cum Adalbero Majestatis damnatus excidisset [Contractus] Ändert Hrsg. nach Vorlage] [. . .] 1036. Vocat [[22] Wippo ducem Wormatiensem cum sit Comitatus sed quia a patre erat Dux (+ Videtur fuisse Dux Franconiae)[.] Nam Wormatia ut jura comitatus testantur Ottoni diplomata . . . . Ut [[22 f.]] Ottonis II ad D. Maximini datum, ubi abbati Thietfrido S.  Maximini reddit quicquid habet in Comitatu Nahgove et in pago et comitatu Wormatiensi et in pago et comitatu Spirensi [. . .] Willigisus cancellarius vice Rotberti ArchiCapellan. [. . .] 6. Kal. Sept. Anno regni [. . .] 13. Imperii 6. [. . .] Franconovort. Repetit iisdem vere verbis Otto III. [. . .] 992

Obiit Chunradus teste Contracto 1039. eodem quo Salicus. Liberos an reliquerit incerti. Videtur tamen Cunradus quem Henr. IV Carinthiae ducatum donavit [[23]] 1057 et cognatum Caesaris vocat Lambertus ejus filius esse sed excessit 1060. et < - > de eo supplemen<ti> Contract. autor, [[23]] Conradus qui Carentanis solo nomine ducis praefuit moriens locum dedit

|| Bl. 2 v|| [[23]] Accepit vero tunc Carinthiam Berchtoldus Comes Zeringiae cognomento Barbatus et ex ea quoque Ducis titulum, quem solum ad posteros transmisit cum neque ipse neque isti alias in Carinthia dominium obtinuerint. Sed et eundem ducatum eidem Zeringio abstulit idem Henricus IV. et Marquardo propinquo suo dedit ut Lambertus tradidit, forte <ejusdem> Conradi qui ante Zeringium praefuit <filium>. [[23 f.]] Fratres quoque ei scribuntur Luitoldus Marchio Istriae, et Uldaricus quem [. . .] Henricus IV. S. Galli Abbatem creavit, et deinde Aquilejae patriarcham[.]

Subjicitur [[25]] Conradi II Imperatoris Salici Constitutio de Beneficiis, quam [[26]] vulgavit et libro feudorum 5to principem posuit Cujacius, sed paulo aliter locis <aliquam multis> exprimunt.

In notis Guillimannis Feoda derivat a Veden bello. Praefert diploma sub Conrado Salico factum in quo jam Feodi vox 1029

Valvasores putat esse Volweser, qui [[28]] plenam <habeant> potestatem <etiam> alienandi[.]

Alodium - ledig

[[31]] Gisilae Augustae Cunradi Salici conjugis Genealogia

Genealogische Skizze; daraus hier nur die Namen:

Carolus M[.] || Hildegardis Sueva || Ludovicus Pius || Juditha 2da conjux Bavara || Carolus II Imp. Galliae vulgo Calvus || Hermenlinda || Ludovicus II rex Franciae Balbus || Adelheid || Carolus III rex Franciae Simplex || Oginia Angla || Ludovicus III. rex Franciae Transmarinus || Gerbirga Saxona || Mathilda soror Conradi regis Franciae penultimi || Conradus rex Burgundiae || Gerbirga soros Rudolphi regis Burgundiae ultimus || Henricus dux Alemanniae || Gisila || Conradus Salicus maritus secundus || Henricus III[.] Imp.