Kritik, Wünsche und Fragen bitte an: luckscheiter(at)bbaw.de


Erklärung der Spalten
Id Id des Eintrags
Kat.-Nr. Katalog und Katalognummer
Signatur Signatur. Römische Zahlen werden als arabische wiedergegeben
Titel Titel
Incipit Incipit
ca. Angaben zur Datierung: w = wohl; A = Anfang; E = Ende; < = vor; > = nach; k = konjiziert; n = neu datiert; ~ = circa; H1 = 1. Hälfte; H2 = 2. Hälfte; Q1 = 1. Quartal; F = Frühjahr; S = Sommer; H = Herbst; W = Winter; -nn = von dem im Datierungsfeld angegebenen Datum bis nn; F- = Frühjahr bis zu dem im Datierungsfeld angegebenen Datum.
Datum Datum neuen, d.h. gregorianischen Stils, z.B. 23. Februar 1701 = 1701-02-23 (in Klammern Datum alten, d.h. julianischen Stils, sofern der Textzeuge diesem Stil gemäß von Leibniz oder einem Korrespondent datiert wurde).
Akademie Ausgabe Druckort in der Akademie-Ausgabe in der Form Reihe | Band.Nummer / Unternummer
Sigle Sigle des Textzeugens laut „Überlieferung“ in der Akademieausgabe
Absender Absender
Adressat Adressat
Absendeort Absendeort
Textart Textart: Abf. = Abfertigung; Abschr. = Abschrift; Anm. = Anmerkung; Aufzeichn. = Aufzeichnung; Ausz(z). = Auszug (Auszüge); Bemerkg(n) = Bemerkung(en); eigh. = eigenhändig (Leibniz oder Korrespondent); Erg. = Ergänzungen; ermitt. = ermittelt; Exz. = Exzerpt; Hd = Hand; Konz. = Konzept; Korr. = Korrekturen; MF = mitgeteilte Form; MFF = mitgeteilte Formen; Schr. = Schreiber; tlw. = teilweise; unbek. = unbekannt; zs. = zusammen; S = Seite(n); Z = Zeile(n).
Format und Umfang Format und Umfang
Exzerpierte Stelle Das Werk, aus dem Leibniz exzerpiert oder paraphrasiert.
Ordnungsvermerk Ordnungsvermerk von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum in vereinheitlicher Schreibung (in Klammern in diplomatischer Transkription)
Ordnungsnummer Ordnungsnummer von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum
Wortlaut Wortlaut
Drucke Drucke außerhalb der Akademieausgabe
Bemerkungen Vermischte kürzere Bemerkungen.
Längere Bemerkungen Vermischte längere Bemerkungen
Bezüge zu anderen Textzeugen Bezüge zu anderen Textzeugen desselben Stückes oder zu anderen Stücken.
Druckvorlage Die Zahl in diesem Feld ist die ID desjenigen Textzeugen, der Druckvorlage in der Akademie-Ausgabe war. Es wurden noch bei weitem nicht alle Druckvorlagen erfaßt.

10 Ergebnisse für die Suche:

select where (`Wortlaut` contains "p25127")
Id Kat.-Nr. Signatur Titel Incipit ca. Datum Akademie Ausgabe Sigle Absender Adressat Absendeort Textart Format und Umfang Exzerpierte Stelle Ordnungsvermerk Ordnungsnummer Wortlaut Drucke Bemerkungen Längere Bemerkungen Bezüge zu anderen Textzeugen Druckvorlage
28303 27063 Ms 12, 713h Bl. 100, 26 Notiz betr. Roswitha v. Gandersheim 926. Rotswinga (+an Roswitha Abbatissa in Gandersheim est alia à poetr > 1685-03 5 | 1150.360 L Aufz.; eigh.; Streifen 20,5 x 0,8 cm
926. Rotswinga (+ an Roswitha Abbatissa in Gandersheim est alia a poet< - - >[.]
Komplex "Aus: XII B. 713h nach 85 III" 28303
30727 26898 Ms 12, 713h Bl. 100, 20 Notiz über Editionen Meiboms H. Meibom edidit in fol. ff. 1621 libros tres Witichindi... > 1685-03 5 | 1150.354 L Aufz.; eigh.; Streifen 20 x 3 cm Scriptores nostri ("Script. nost.")
H. Meibom edidit in fol. F[ranco]f[urti] 1621 libros tres Witichindi Monachi Corbejensis antiquissimi Historiae Sax[onicae] scriptoris, addit paneg[yricum] Roswithae [. . .] cum notis[,] historiam erectionis [. . .] Magdeb[urgensis] ArchiEp[iscopatus,] tres decades diplomatum impp. Ott[onis] M[agni,] Chron Monast. Corbej[ensis] cum not[is,] Translationem ss. Viti et [. . .] Justini [. . .] in novam Corbejam et de ejusdem [. . .] fund[atione.] Notat pleraque <hujus> Witichindi quae recenset Trithemius et vidit periisse[.]
-Komplex "Aus: XII B. 713h nach 85 III" 30727
64038 27102 Ms 12, 713h Bl. 12 (alt: Nr. 19) Saxonicarum Rerum Historici Vita Altfridi Monasteriensis Episcopus 5 | 1150.008 L Aufz.; eigh.; unregelm.Zettel
Saxonicarum Rerum Historici

Altfridi Monasteriensis Episcopi vita S. Ludgeri. † 849.

Witekindus Corbejensis † 973 misit opus suum ad Mathildem filiam Ottonis I.

Roswita monialis sub Ottone II. obiit sub Ottone III[.] Trithemius refert ad ann. 980[.]

Tangmarus de vita S. Berwardi fl[.] 993 † 1020[.] Fuit Hildesheimensis presbyter editus a Browero[.]

Roswita monialis sub Ott. II. † sub Ott. III[.] Trithemius refert ad ann. 980 in chron. Hirs. Opera ejus edidit Conradus Colles Norrib[.] 1501. Panegyricus Ottonis in Germania cum aliis rerum Sax. scriptoribus recusus cura Justi Reuberi[.]

Ditmarus Mersep. Ep. scripsit 1017 † 1018.

Arnoldus de vita S. Godehardi Epi Hild. † 1038. ed. a Surio sed mutatus sed suis verbis Lipsiae 1618 integrius a Browero[.]

Hermannus contractus obiit ann. 1054 Chronicon auctius edidit Urstisius, adhuc plenius Camisius Tom. 1. scil. ob supplementa aliorum totum Chron. Beda exscripsit[.]

Scriptor vitae S. Meinwerci. 1073 ed. Browerus. Nuper denuo editus. Meinwercus vixit temporibus Henrici S.

Bruno de bello Saxonico incipit 1073 finit 1082. Vixit illo tempore[.]

Lambertus Schafnaburgensis, finit in ann. 1077. Continuavit eum Monachus Erford. ad ann. 1472[.]

Anonymus scripsit ann. 1075. interfuit Comitatui Henrici IV. Eum inter autores pro Henr. IV. edidit Goldastus.

Adamus Bremensis canonicus Hist. Eccl. illarum regionum a Carolo M. ad Henr. IV[.]

Walramus Numb. Ep. vixit 1109. ed a Schardio. Vide Tom. 1. Canis. in Append. † puto 1112[.]

Venericus Vercellensis † 1077. Ed. a Schardio et a Frehero.

Conradus Ultrajectinus † 1098. <Hi> tres iidem putantur (+ ita H. )[.]

Bertholdus Constantiensis vixit temporibus Henrici IV. † circa 1100[.]

Scriptor vitae Henrici IV. apud Urstis[ium] vixit sub obitum hujus Caesaris ann. 1106[.]

Helmoldus Lubecensis sub Ott. IV. circa 1218.

Conradus Abbas Ursp. † 1240[.]

Alb. Stadensis scripsit Chronicon usque ad ann. 1256. Ed. Reineccius Helmstad. ex Abb. Stadensi factus minorita ann. 1240. Factus est demum ordinis generalis Alb. <lib.> 2. lign. vit. c. 62. putat fuisse Germanum[.]

Vetus Chronicon Rythmicum Gobleri finit 1252[.]

Vetus chron. Maderi finit 1289[.]

Vet. chron. Sax. Moguntiae editum finit 1489.

Alb. Cranzius † 1517[.]

Pet. Albinus 1580[.]

Poeta Saxo Arnulfo imp. contemporaneus a Reineccio editus[.] Primi Saxonicarum rerum Historici sunt qui vitam S. Lutgeri scripsere[.] Ludgerus erat Frisius[.]

Uffingus vel Ustingus scripsit vitam S. Idae 4 Sept. editam a Aurio. Idem scripsit vitam S. Ludgeri, sed quae non extat. Scripsit et versus Hexamtros in laudem S. Ludgeri non contemnendos. Vixit Ottonis II. et III. temporibus[.]

64038
66698 Ms 23, 554 Bl. 2 Gandersheimensibus rebus in Roswitham 5 | 1825.001 L Aufz.; eigh.; Streifen Monasteria Brunsvicensia ("Monasteria")
Gandersheimensibus rebus in Roswitham quaedam subjicuntur sagt Wil< - > et Roswitham complura diplomata Ottonis M. idem erectu ArchiEpiscopatus Magdeb. per < - - >[.] Inde <p>onitur Chronicon Corbejensi[.]
66698
67678 Ms 13, 871 Bl. 10 Ad Blondelli tabulam Genealogicam p. 206 (1) Belgo Comes 5 | 4193.006 L Konz.; eigh. Quart, 2 Seiten/Spalten Blondel: Genealogiae Francicae plenior assertio, Bd. 1-2, Amsterdam 1654 | Bd. 2, S. 206 ? Conradus I. ("Conrad. I.")
Ad Blondelli Tabulam Genealogicam p. 206

[Genealogische Skizze; daraus hier nur die Namen:]

Bego (1) Comes + 816. || Alpais Ludovici Pii filia || Letardus || Eberardus || Udo (2) Comes || Conradus comes caesus 905 ab Adalberto Bamberg. || Eberhardus (3) caesus 908 || Gebhardus (4) in proelio adversus Hugonem caesus 910 || Rudolphus Episc. Herbip. ab 892 ad 908 || Conradus (7) Rex in quo < - em  -   - isse> dicit Hermannus contractus || Eberhardus (8) caesus 939 || Wernherus || Conradus (6) Curcipoldus + 948 || Hermannuns Alamann[.] dux + 9<4>9 || Udo (5) + 949 uxor filia Heriberti || Gerberta Arnolfi Bajoar Ducis 937 <devicti> uxor || Conradus (10) caesus 913 || Conradus (9) dux Ludgardis Ottonis M. filiae maritus 955 caesus || Ida uxor Ludolfi filii Ottonis M. || Gebhardus || Udo Ep. Arg. || Juditha uxor Henrici ducis fratris Ottonis M. || Eberhardus (11) veterum Austriae marchionum stirps || Arnulphus 954 caesus Bajuariae familiae hodiernae stirps

(1) Begonem Alpaidis maritum imperatoris generum fuisse verum est, ex Frodoardo. Et Sammarthani nescio unde notant Begoni filios Eberhardum ut Letardum dare a quibusdam, sed cum Bego a Frodoardo in pago Remensi collocetur parum verisimile est ab eo propagatos Weteraviae Comites

(2) Udonem comitem fuisse patrem Conradi comitis, avum Conradi Regis, probari debet, sed magis adhuc eundem Udonem fuisse filium Eberhardi nepotem Begonis supra dicti. Blondellus ad haec credenda inductus videtur, ex eo quod non aliter conjicere potuit, quomodo Conradus Rex referendus esset, accessit Eberhardinum in familia Conradi frequens[.]

(3) Eberhardus patruus Conradi Regis caesus non 908 sed 902. teste Reginone ad h. a. Mendum ergo in numeris admissum puto, descriptoris vel typographi culpa[.]

(4) Vitium rursus, quod puto non autoris esse, sed typorum vel descriptoris. Caesus est in proelio non adversus Hugonem sed adversus Hungaros[.] Gebhar<dus Filios> habuisse Hermannum (ducem postea Sueviae) et Udonem Regin. Contin. et Luitpr. firmant. Hunc Gebhardum Hermanni patrem (ex contin. Reg.) fuisse Rudolfi fratrem 902 Reginoni memoratum verisimile[.]

(5) Udonis Gebhardo nati uxorem facit Albertus 942. sororem Heriberti Trerensis Comitis[.]

(6) Conradus Curcipoldus al. Chuno, fil. Eberhardi Regin. cont. 948. Regii generis eum Ekkihardus Sangallensis facit, credo ob agnationem cum Rege Conrado. Sigeb. per errorem facit Hermanni ducis fratrem, nisi legendum Udo pro Cunone[.] Hic Conradus erit is quem Luitprandus lib. 4. c. 18 sapientem vocat[.]

(7) Hermannus contractus Canisianus et Urstisianus alter hoc non habent de progenie Carolina. Forte interpolator iis fidem habuit qui patrem ejus Ludovoci Regis fratrem credidere Otto Fris. lib. 6. c. 15. Alberic. 912[.] <P - - > ac nullo veterum Ottonis M < - - > Regis Conradi fratrem appella<nt>. Ne<que  - > Cranzium <hic> comperto[.]

(8) Eberhardum cui cum Ottone M. lites, qui Brisacum tenuit, qui caesus 933. fuisse cognatum Herimanni ducis Alam. indicat Widikind. lib. 2. dicens Gebhardum Udonis (Herm. ducis fratris) filium caesum cum pro parte regis Ottonis contra Tancmarum et Eberhardum staret, eaquee occasione ait Widikindus Francorum duces inter se divisos. Eundem credibilem fuisse Conradi fratrem, quia nuspiam sermo de hujus morte, et videtur ille esse qui in Ottonis coronatione functionem obiit[.]

(9) Certum est Conradum ducem Ottonis generum fuisse Werneri filium Regin. cont. 943. Sed unde constat Wernerum fuisse Conradi Regis fratrem? ||10v||

An fortasse Blondellus hoc sibi subodorari visus est ex loco Luitprandi lib. 4. c. 10. qui ait Conradum Sapientem fuisse Eberhardo consanguineum, sed quaeritur jam Curciboldum ne intellexerit an eum qui postea gener Regis. Sane solent aliqui Conradum Regis generum sapientis titulo cohonestare, sed elogia non absimilia tribuuntur et Curciboldo, et aliunde constat hunc in illo contra Giselbertum et Eberhardum bello egregiam Regi operam navasse; Werneri autem filius videtur tunc adhuc fuisse junior, nempe circa 939, cum octo demum annis post Lutgardem Regis filiam duxerit, nempe 947. Eoque tempore a Witikindo circa finem lib. 2. vocatur adolescens. Praeterea Conradum Curciboldum virum sapientem et prudentem vocat Regino ad ann. 948 quo obiit. Alioqui idem Conradus Curciboldus etiam Rufus paulo ante a Widikindo appellatur[.] Caeterum et generum regis Meibomius et alii vocant Conradum sapientem, nescio quo autore, et an forte male intellecto Luitprando decepti. Meibomius id facit sui artis ad Roswitham circa finem.

Conradum regis generum fuisse genere de Gorblingen ex Cuspiniano habetur apud Meibom[.] ibid. sed legendum Guiblingen[.] Nam Henricos Imperatores (qui ex genere hujus Conradi erant) fuisse Guibelinos dicit Otto Frisingensis[.]

(10) De Conrado quodam filio (cujusdam) Eberhardi Comitis refert Continuator Reginonis ad ann. 950 quod < - ctarit> se concubuisse cum nepte Regis, sed a Burcardo Saxone monomachia victus fefellisse se patefe< - > Ditmarus lib. 2 p. 40. filiam Ottonis M) uxorem (Conradi) a quodam Cunone eo quod sibi satisfacere notuisset, diffamatam, et conjugem suam clam fore ab eo dictam, Burcardum vero comitem cum eo duello ob eam rem congressum, et Conradum (qui juraverat se verum dicere) primo impetu dextram mendacem perdidisse. Ex quibus non apparet caesum, sed tamen nec apparet Eberhardi Ducis vel Palatini Comitis generum, multo minus Conradi Regis ex fratre nepotem fuisse, quod si verum fuisset, autorum aliquis fortasse annotasset[.]

(11) Ab Eberhardo et Arnulfo fratribus, Arnulfi ducis fillis, ortas fuisse duas nobilissimas stirpes, ab illo Marchionum veterum Austriae, ab hoc ducum hodiernorum Bavariae firmari merebatur, et vellem rationes sententiae adduxisset Blondellus. Vereor enim ne indulgentius ratiocinatus sit ut in deductione Conradi Regis hoc ipso loco factum apparet[.]

Leibniz hat das Exemplar von D._Blondel, Genealogiae Francicae plenior assertio, Bd. 1-2, 1654, der Bibliotheca Augusta (Wolfenbüttel HAB A: 239.2 Hist. 2°) am 25. August 1705 ausgeliehen (vgl._M._Raabe, Leser und Lektüre, Teil_A, München 1998, Bd. 1, S._185); weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 67678
67687 Ms 13, 871 Bl. 18 [Exzerpt aus Vita Meinwerci, hrsg. von Overham] Ait Meinwerci vita: Henricum ducem Bajoaricae qui 5 | 4193.015 L Aufz.; eigh.; Streifen Vita Meinwerci, hrsg. von Overham, Neuhaus 1681 | S. 288-290
Ait Meinwerci vita: Henricum ducem Bajoariae qui priori anno mortuo patre suo Ottone ducatum obtinuerat regnum (+ contra Ottonem III) invasisse ubi Overham p. <290> seq. mirari se hanc nulli veterum memoratur praeter huic anonymo[.] Ditmarus [. . .] lib. 3 habet Ottonem Liudolphi filium praelio interfuisse contra Graecos. et 982. vid. <Graec - > erat 954 teste Ms. Sax. in [. . .] Codice Selingstadens. ad [. . .] Roswithae poetriae vitam erat a< - > fundasse Ecclam in Aschaffenburg, ubi sepultam praesente Mathilde < - > quae fuit Abbatissa nata 949 teste Contin. Regin. obiit 1011 <Chron  - - > de vera successione ducem Bav. et Franc. ibi et origine Henrici et Conradi Salici ibi < - >[.]
Leibniz' Handexemplar des exzerpierten Werkes findet sich heute in Hannover NLB Leibn. Marg. 78; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 67687
67954 Ms 13, 877 Bl. 54 [Exzerpt aus einem Brief Heinrich Meiboms d._J. vom 23._Februar (5._März) 1687] Nuper a viro quodam nobilissimo assertum vidi Rosw > 1687-03-05 (87-02-23) 5 | 4200.051 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Meibom an Leibniz 1687-03-05; Ms; Ms 23, 181, 2, 8 Bl. 2-3 | A I,4 S. 625, Z. 25-27 Ottones ("Ottones")
Nuper a viro quodam nobilissimo assertum vidi Roswitham vero suo nomine Helenam a Rossow appellandam esse ortam ex nobili Rossaviorum familia qui hodieque in Marchia floret. Ita Meibom ad me in literis 23 Feb. 1687[.]
Die Vorlage dieses Exzerpts ist Heinrich Meiboms d._J. Brief an Leibniz vom 23._Februar (5._März) 1687 (Hannover NLB Ms XXIII 181, 2, 8 Bl. 2-3; vgl. unsere Ausgabe I,4 S._625, Z._25-27); weitere Exzerpte daraus hier. 67954
67977 Ms 13, 877 Bl. 77 Roswitha narrat, quasi Adelhardus Ep. Reg. Adelheidem ad 5 | 4200.074 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Ottones ("Ottones")
Roswitha narrat, quasi Adelhardus Ep. Reg. Adelheidem ad < - > solicitarit confugisset, absconditu ex < - > campo frumentu, quod ipse Berengarius noster percussit, sed Adelheidem deus texit[.]
Beschriebene Rückseite: eigh.; deutsch; Reste von drei Zeilenanfängen 67977
68050 Ms 13, 877 Bl. 110 [Ex collectaneis Episcopi zu Paderborn] Testimonium de Ludolpho Roswithae 5 | 4200.107 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen
Testimonium de Ludolpho Roswithae <monialis> Gandersheimensis poemate de fundatione Monasterii hactenus inedito: Hic pro nobilium natus de stirpe parentibus: Orsus quique sui respondens nobilitati < - > egregis usque suae probitatis inter Saxones crevit laudabilis omnes. Namque fuit strenuus forma nimiumque decoris, prudens in verbis, in cunctis < - > agendis. Atque sui generis solus spes et decus omnis[.] Hinc nam Francorum magni Regis Ludovici Militiae summo sublatus honore, Gentis Saxonum mox suscipit Comitatum. Ac cito majori donatus munere conctis principibus fit par ducibus sed nec fuit impar. Ex collectaneis Episcopi zu Paderborn[.]
68050
71601 19667 Ms 23, 169 Bl. 21 [2. Notiz] [Exzerpt aus Bodo, De constructione cenobii Gandesiani, nach der Edition von Meibom] De Fundatione Coenobii Gandesiani versu Hexametroi < 1710 5 Aufz.; eigh.; Zettel 1 Seite/Spalte Meibom: Rerum Germanicarum tomi III, Bd. 1-3, Helmstedt 1688 | Bd. 2, S. 494
De Fundatione Coenobii Gandesiani versu Hexametro scriptum opus, cui etiam beatissimorum pontificum Anastasii et Innocentii vitas eodem genere metrorum contextas praemisit, pulveribus novissimis temporibus abditum nuper vix lucem videt, aliquibus etiam foliis privatum, taceo quod et vetustate nonnullis [. . .] locis non literae tantum verum et totae sententiae absumtae sunt. Graecae [. . .] linguae notitiam habuit, (+ Hroswita +) coaetanea Johannis Anglici quae doctrina sua papatum meruit[.] Haec Bodo in Chron. p. 494[.]
Leibniz hat in Bd. 2 der Sciptores Korrekturen der Bodo-Edition Meiboms nach der Handschrift in Wolfenbüttel aufgenommen und Meiboms Text in Bd. 3 ediert; vgl. https://geschichtsquellen.de/werk/663 71601