Kritik, Wünsche und Fragen bitte an: luckscheiter(at)bbaw.de


Erklärung der Spalten
Id Id des Eintrags
Kat.-Nr. Katalog und Katalognummer
Signatur Signatur. Römische Zahlen werden als arabische wiedergegeben
Titel Titel
Incipit Incipit
ca. Angaben zur Datierung: w = wohl; A = Anfang; E = Ende; < = vor; > = nach; k = konjiziert; n = neu datiert; ~ = circa; H1 = 1. Hälfte; H2 = 2. Hälfte; Q1 = 1. Quartal; F = Frühjahr; S = Sommer; H = Herbst; W = Winter; -nn = von dem im Datierungsfeld angegebenen Datum bis nn; F- = Frühjahr bis zu dem im Datierungsfeld angegebenen Datum.
Datum Datum neuen, d.h. gregorianischen Stils, z.B. 23. Februar 1701 = 1701-02-23 (in Klammern Datum alten, d.h. julianischen Stils, sofern der Textzeuge diesem Stil gemäß von Leibniz oder einem Korrespondent datiert wurde).
Akademie Ausgabe Druckort in der Akademie-Ausgabe in der Form Reihe | Band.Nummer / Unternummer
Sigle Sigle des Textzeugens laut „Überlieferung“ in der Akademieausgabe
Absender Absender
Adressat Adressat
Absendeort Absendeort
Textart Textart: Abf. = Abfertigung; Abschr. = Abschrift; Anm. = Anmerkung; Aufzeichn. = Aufzeichnung; Ausz(z). = Auszug (Auszüge); Bemerkg(n) = Bemerkung(en); eigh. = eigenhändig (Leibniz oder Korrespondent); Erg. = Ergänzungen; ermitt. = ermittelt; Exz. = Exzerpt; Hd = Hand; Konz. = Konzept; Korr. = Korrekturen; MF = mitgeteilte Form; MFF = mitgeteilte Formen; Schr. = Schreiber; tlw. = teilweise; unbek. = unbekannt; zs. = zusammen; S = Seite(n); Z = Zeile(n).
Format und Umfang Format und Umfang
Exzerpierte Stelle Das Werk, aus dem Leibniz exzerpiert oder paraphrasiert.
Ordnungsvermerk Ordnungsvermerk von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum in vereinheitlicher Schreibung (in Klammern in diplomatischer Transkription)
Ordnungsnummer Ordnungsnummer von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum
Wortlaut Wortlaut
Drucke Drucke außerhalb der Akademieausgabe
Bemerkungen Vermischte kürzere Bemerkungen.
Längere Bemerkungen Vermischte längere Bemerkungen
Bezüge zu anderen Textzeugen Bezüge zu anderen Textzeugen desselben Stückes oder zu anderen Stücken.
Druckvorlage Die Zahl in diesem Feld ist die ID desjenigen Textzeugen, der Druckvorlage in der Akademie-Ausgabe war. Es wurden noch bei weitem nicht alle Druckvorlagen erfaßt.

22 Ergebnisse für die Suche:

select where (`Wortlaut` contains "p10127")
Id Kat.-Nr. Signatur Titel Incipit ca. Datum Akademie Ausgabe Sigle Absender Adressat Absendeort Textart Format und Umfang Exzerpierte Stelle Ordnungsvermerk Ordnungsnummer Wortlaut Drucke Bemerkungen Längere Bemerkungen Bezüge zu anderen Textzeugen Druckvorlage
4265 47116 Ms 23, 182 Bl. 12 [Aufz. zur Genealogie der Welfen] Detexi tandem qvomodo apud Ughellum ? 1690 5 | 4550.012 L Konz.; eigh.; unregelm.Zettel, 11 Z.
Detexi tandem quomodo apud Ughellum in Italia sacra sub Theobaldo Veronae Episcopo haec verba: per Comitissam Mathildem, et Albertum III ejus socerum. Is paulo ante vocabatur Marchio et Matildis dicitur filia Bonifacii Marchionis et ducis, filii quondam Theudaldi Marchionis. Hinc colligit Damaidenus Azonem filium Alberti fuisse maritum magnae Mathildis sed sciendum est Alberti id est Azonis filium ex filio Guelfo Guelfum fuisse maritum Magnae Mathildis, atque ita Albertum soceri patrem, socerum dici. Ita hunc quoque nodum tandem dissolvi.
47116=24098 4265
27996 51826 Ms 23, 186, 5 Bl. 80 [Aufz. betr. Orig. Est.] Hugonem Marchionem Thusciae obiisse ante Ottonem III consentiunt Petru ~ 1685 5 Konz.; eigh. Oktav, 1 Seite/Spalte Origines Estenses ("Orig. Est.")
Hugonem Marchionem Thusciae obiisse ante Ottonem III consentiunt Petrus Damiani et Chronicon vetus Pisanum apud Ughellum[.]

Hugonem Marchionem Thusciae fuisse Azonis et Obizzonis patrem confirmat Monumentum <T>iferii repertum apud Pignam < - - > eum vocant imperatorem Hetruriae principem[.] Errasse ergo oportet Sigonium et alios qui Hugonem scribunt <cum filiis> Azone et Obizzone in praelio pro Arduino contra Henricum sanctum stetisse, rectius Tristanus C<a>lchi (ni fallor nominat quidem Hugonem sed non ait patrem horum sed Sigonius cum aliunde co< - >isse Hugonemesse eorum patrem, putat Hugonem qui nominatum inter Arduino ass< - > eorum put< - > esse non credibile sit si Hugo Marchio vixisset ipsum potius quam Arduinum filium fuisse regem Italiae[.]

Superest ut probatur Azonem esse illum qui in Germania Cunigundem duxit, Equidem Azonem et Obizzonem fuisse Estenses dominos consentiunt omnes Ut forte in illa arce tunc sedem habuerunt, <et> Azonem fuisse Estensem ait Aventinus qui cum ante Pignam et similes scripserit, non potuit ab illis hausisse sed aliunde comperisse[.]

Mathildis Comitissa separata ab Azone suo < - - > ab consanguinitatem ita Pigna erat autem Azo, Estensis quem Pigna vocat VItum videndum qualis fuerat consanguinitas < - > ergo qui nupta esse potuit Guelfo si is etiam < - > Estensi stirpe < - > fuisse remotiorem[.]

Komplex "Polit.& histor.Schrr.1685" 27996
29714 51825 Ms 23, 186, 5 Bl. 79 [Aufz. betr. Orig. Est.] Otto III. obiit circiter anno 1001. Hugo Marchio Thusciae paulo ante i ~ 1685 5 Aufz.; eigh. Oktav, 0.3 Seiten/Spalten Origines Estenses ("Orig. Est.")
Otto III. obiit circiter anno 1001. Hugo Marchio Thusciae paulo ante ipsum; Theobaldus Marchio Ferrariae avus Mathildis pater Bonifacii Marchionis Thusciae deserto Harduino secutus est partes Henrici sancti, (Ditmarus <de> et ex Florentino qui vitam Mathildis scripsit lib. 4. p. 11. Tessaurus regn. Ital. not. 553. p. 726. +) <Haec  - - > circa ann. 1013. si Azo dicitur a quibusdam Conjugem habuisse Juditham imperatoris filiam. At Sardi vult eum duxisse filiam Guiditae Conradi Imp. filiae atque <adeo> nepotem Conradi imperatoris quid minus probabile videtur[.]
Komplex "Polit.& histor.Schrr.1685" 29714
41895 51827 Ms 23, 186, 5 Bl. 81 für [?] Quaestio est qvomodo probari possit, Hugonem Marchionem Thusciae qvi ~ 1679 5 Leibniz (GND)
? Konz.; eigh. Oktav, 2 Seiten/Spalten
Quaestio est quomodo probari possit, Hugonem Marchionem Thusciae qui vixit temporibus imperatoris Ottonis III fuisse patrem Azonis illius a quo descendunt Principes Serenissimae familiae Estensis. Pigna autor historiae Estensis et alii hoc quidem dicunt, sed non confirmant autoritate veterum scriptorum, < - - - > aliorumve monumentorum[.] Pigna quidem lib. I. ad ann. 1013. ait Hugonem ex Mari filia Tedaldi Estensis habuisse tres filios Azonem Obizzonem et Aldobrandinum; eosque patri erexisse Epitaphium repertum Tiferni sed neque ullos citat autores, neque Epitaphii illius verba formamque exhibet. Et sunt alii boni autores qui dicunt Hugonem illum obiisse sine liberis, quod Pignae genealogiam plane everteret. Vellem etiam discere unde probari queat, quod ait Pigna ad ann. 1007. Hugonem illum cum filiis Azone et Obizzone fuisse captum in praelio commisso inter Henricum II. imperatorem et Ardoinum qui se Regem Italiae ferebat; et intercessione Benedicti VIII. fuisse liberatum, Quia tamen credibile est Pignam habuisse autores probabiles hujus narrationis suae, neque ex libris tantum editis, sed etiam ex Manuscriptis Chronicis, Diplomatibus inscriptionibus, item ex Archivo item Ducali quaedam hausisse: et quia probationes illas pro parte saltem nunc quoque viris antiquitatis Estensis studiosis et in illis locis degentibus notas esse credibile est; et ista accurate constitui ad serenissimae familiae decus pertinet, idem spero in serenissimi Mutinae aula aut ditione reperiri posse virum doctum et officiosum, et in his rebus versatum, qui argumenta genealogiae serenissimi principis tenebit; mehique hos scrupulos eximere, et Pignae narrata supra dicta probationibus stabilire aut etiam in melius reformare poterit. Huic ego me valde devinctum profitebor, et vicissim operam meam spondeo quam utile erit ad illustrandum hanc Genealogiam si ostendatur, Comitissam Mathildem Azonis illius de cujus patro quaritur Estensiumque ita ut Pigna tradit, fuisse cognatam[.]
-Komplex "V.Histor.Schr."

-kein Wz.

41895
61808 24099 Ms 23, 182 Bl. 17 [Exzerpt aus Ughelli, Italia sacra, Bd. 5] inquirend ... Archivo Ecclesiae Veronensis wegen cereto 5 | 4550.017 L Aufz.; eigh.; unregelm.Zettel Ughelli: Italia sacra, Bd. 1-9, Rom 1644-1662, Bd. 5, 1653 | Sp. 729 Inquirenda ("Inquirend")
Ex Archivo Ecclesiae Veronensis wegen cereto. Alda Albertus III. march. socer Mathildis, ist noster Azo Ughell. Ep. Veron. p. 729. etc.
Beschriebene Rückseite: Berechnungen Leibniz' Handexemplar von F._Ughelli, Italia sacra, Bd. 5, 1653, (mit Provenienz HOFBIB) findet sich heute in Hannover NLB Gi-A 7187:5; weitere Exzerpte daraus hier. 61808
63931 24015 Ms 23, 181, 1, 6 Bl. 87 [Exzerpt aus Falletti, De genealogia marchionum] Azonis nostri liberos facit Faletus in 5 | 4366.064 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Falletti: De genealogia marchionum, in: Helmold von Bosau: Chronica Slavorum, Frankfurt/M. 1581, S. 225-233 | S. 227-228
Azonis nostri liberos facit Faletus in arbore: Albertum Marchionem ex Prisciano libro postr. Welfum IIII et Azonem VItum[.]
Leibniz' Vorlage war ein noch nicht gefundenes Exemplar von Falletti, De genealogia marchionum Estensium, in: Helmold von Bosau, Chronica Slavorum, Frankfurt/M. 1581, S._225-233; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 63931
64609 27266 Ms 12, 713h Bl. 53 (alt: Nr. 246) [Exzerpt aus Exzerpt aus Summonte, Historia di Napoli] Chronica del duce di Monteleone >= 1690-06 5 | 1150.045 L Aufz.; eigh. Folio Leibniz: Exzerpt aus Summonte: Historia della città e regno di Napoli; Ms; Ms 23, 181, 2, 5 Bl. 45-50 | Bl. 49v. 48#'r ??? Scriptores quibus utimur ("Autores quibus utimur")
Autores quibus utimur

Chronica del duce di Monteleone in Napoli Mso[.]

Guil. Apuliensis scripsit versibus Latinis gesta Normannorum rogatu Urbani II. Rom[.] pontificis qui vixit 1088. Is memorat Ugonem filium Azonis March. duxisse filiam Roberti Giuscardi Apul. et Calabriae ducis[.]

Autores Summontio citati vid. inter mea excerpta[.]

Leibniz' Vorlage war sein Exzerpt aus G._A. Summonte, Historia della città e regno di Napoli, Bd. 1-4, 1675, in: Hannover NLB Ms XXIII 181, 2, 5 Bl. 45-50; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. Leibniz hat seine italienischen Exzerpte sicher erst nach seiner Rückkehr nach Hannover im Juni 1690 ausgewertet. 64609
65337 Ms 23, 211 Bl. 13 Ait se in describenda Genealogia (Estens.) sequi dictura Clementis 5 | 1640.008 L Aufz.; eigh.; Streifen Genealogica Brunsvicensia ("Geneal. Brunsv.")
Ait se in describenda Genealogia (Estensi) sequi dictum Clementis Suiberti (sic enim lego) Joh. B. Pignae Leumodi Alb. Adami Rumnii Chytraei, Spalatini, M. Henrici Buntingii, M. Hieron. Hennigesii Eliae Reusneri quae de Actio habet vide apud Reusnerum fol. 391 addit quosdam versus Latinos Buntingii de Actiis sunt et quidam versus M. H. M. id est ut arbitror M. Henrici Meibomii[.]

Ab Azzone IV. Cunizae marito Genealogiam Brunsvicensem coepit Burchardus M<itheb - > in seiner Br. stamtafel[.]

65337
65904 Ms 23, 181, 2, 1b Bl. 14 [Ursperg] Uspergensis sub Lothario narrat Azoni marchioni Italiae in dotem a 5 | 4370.065 L Aufz.; eigh.; hoher Zettel
Uspergensis sub Lothario narrat Azoni marchioni Italiae in dotem a Welphone datam curiam nobilissimam quam habebat in Italia, Elsinam nomine, quam et ipse ab uxore sua (Imiza de Gente Salica de castro Glizberck) in dotem acceperat. Cujus curiae mille et centum mansus sunt, uno vallo (+ una valle credo +) comprehensi.

<Alsa  - > et portus prope Auqilejam hodie Ausa. Cluver. Ital. antiq.

Elsinam ego puto esse Altinam, quod est inter Aquileiam et Patavicios municipium vetus non procul Patavio. De quo Cluver. in Ital. Antiq. lib. 1. p. m. 161 in Venetrum Regione. Fuit prope litus ad ostium < - >. Et notandus est locus Taciti [. . .] lib. 3. hist. [. . .] Relictum Altini praesidium adversus classem Ravennatem, nondum defectione ejus audita, inde Patavium et Abeste partibus adjunxere.

Etsinam esse Altinam non mirum nam et alias E in A, ut Eltena pro Altena, ut in chartulae < - >sto notavi.

Et s in t ut olim Attici < - > hodie vertunt inferiores Germani quin et interdum pro Azone Attone dici constat. Mirae sunt passim nominum defigurationes longe hac remotiores. Imo videtur esse d'Elsa ut conjicit Papebrochius[.]

vgl. Clüver: Italia antiqua, Leiden 1624, S. 161 65904
65961 Ms 23, 181, 2, 1a Bl. 20. 21 [Beslius; zerrissener Streifen] Beslius ab Azone 5 | 4370.016 L Aufz.; eigh.; zerrissener Streifen Azo Marchio ("Azo")
Beslius ab Azone nostro distinguit eum qui in Gallia Hersendem haeredem cenomannorum Comitis duxit, ac ex ea filium Hugonem habuit, qui postea successit. Truillard hist. des comtes du Maine ignoravit nomen hujus Hersendis[.]
65961
66027 Ms 23, 181, 2, 6 Bl. 30 [Exzerpt aus Annalista Saxo, Chronik] 1066 Juditha >= 1692-01 5 | 4376.026 L Aufz.; eigh.; Streifen Annalista Saxo: Chronik; Ms; Ms 13, 757a Fasz. 10 | ad annum 1066, MGH S. 408
1066 Juditha conjux Haroldi Angliae regis quae in praelio contra conquestorem cecidit amita Roberti comitis de Flandria postea nupsit Welpho filio Azonis Marchionis Italorum genuitque ex ea duces Welphum jun. et Henricum [. . .] maximum secum pecunia ejus attulit[.]
Leibniz' Vorlage war die Abschrift der Chronik des Annalista Saxo (Paris BNF Ms. lat. 11851), die er Ende Januar 1692 erhalten hat (vgl._unsere Ausgabe I,7 S._439, Erl. zu Z._13) und die heute in Hannover NLB Ms XIII 757a Fasz._10 aufbewahrt wird; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 66027
66181 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 14 Patrem Azonis nostri 5 | 4382.012 L Aufz.; eigh.; Streifen
Patrem Azonis nostri Hugonem vocant Sigonius et Onuphrius[.] Male, fuit patruus[.]
66181
66191 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 24 [Urspergensis, sub Lothario Saxone p. 210. Aventin, lib. 5. p. 337] Azo potentissimus Marchio Italiae qui in Germaniam venit 5 | 4382.022 L Aufz.; eigh.; Zettel
Azo potentissimus Marchio Italiae qui in Germaniam venit memoratur inter alios apud Urspergensem sub Lothario Saxone p. 210 Aventinum lib. 5. p. 337. Lambertum Schafnaburgensem ad annum 1070.
66191
66197 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 30 [Exzerpt aus Falletti, De genealogia marchionum] Hugo Estensis Genno Mediolani et 5 | 4382.028 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Falletti: De genealogia marchionum, in: Helmold von Bosau: Chronica Slavorum, Frankfurt/M. 1581, S. 225-233 | S. 227-228
Hugo [. . .] Estensis Genuae Mediolani et Etruriae Marchio 995. uxor Maria Theodati March. Parmensis filia † 1014. (+ puto esse fabulosum +) Falletus ait: ex Villanio Funecio Petrucio et diplom. Ottonis III[.] Vult hunc fuisse Azonis nostri patrem, habuisse filios Azonem Obizonem citat in hanc rem Funecius a San< - > Neandrum et Martinum Polonum[.]
Leibniz' Vorlage war ein noch nicht gefundenes Exemplar von Falletti, De genealogia marchionum Estensium, in: Helmold von Bosau, Chronica Slavorum, Frankfurt/M. 1581, S._225-233; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 66197
66200 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 33 [Faletus] Falletus vult Azonem duxisse Juditham uxorem Conradi 5 | 4382.031 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen
Falletus et Pigna vult Azonem duxisse Juditham uxorem Conradi imp. filiam. Sed Sardus ait lib. 3. p. 46 Hugonem habuisse duos filios Azonem et Obizzonem cum eo captos Azonem deinde duxisse Isabellam filiam Guilielmi Marchionis Montisferratensis et Judithae filiae Conradi II. imp[.]
vgl. id66210 66200
66210 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 43 Falletus et Pigna volunt Azonis 5 | 4382.041 L Aufz.; eigh. Oktav, 1 Seite/Spalte
Falletus et Pigna volunt Azonis Cuniz<o> Manti uxorem 2dam fuisse Isabellam filiam Guilielmi Marchionis Montisferrati; 3tiam vero fuisse Juditham filiam Conradi II. imperatoris. Ridiculo errore orto ex verbis Sardi a Faleto quem Pigna exscripserat per festinationem male intellectis, ita autem Sardus: lib. 3. p. 46. Azo II pigliò per moglie Isabella, filia di Gulielmo Marchese di Monferrato e di Giuditha figliola di Conrado II[.] Sardus tamen ipse deceptus esse videtur. Nam diligentiissimi Blondelli tabula LXX operi plenioris assertionis subjecta habetur Guillelmus (Montisferrati Marchio Reinerii et Willae filius) Judithae Luitpoldo Austriae Marchione [. . .] natae maritus Anno [. . .] 1148 in Palaestina denatus. Cuique pater Rainerius dicitur obiise anno [. . .] 1078. Itaque Juditha illa Germana quidem fuit, non tamen Imperatoris sed Austriae Marchionis filia[.] At hujus filiam nullo modo ducere potuit Azo noster qui obiit anno 1096. Igitur alteri Azoni hoc tribuendum; forte ex eadem stirpe, qui Azonis nostri aut filius aut nepos fuit[.]
vgl. id66200 66210
66218 Ms 23, 181, 2, 10c Bl. 51 [Zusammenstellung aus mehreren Werken] [Appendix IIItia Reinesii ad Helmoldi Chronicon Slavorum. Hieronymi Falleti Genealogia Estensium] Appendix IIItia Reinesii ad Helmoldi Chronicon Slavorum est Hieronymi 5 | 4382.049 L Aufz.; eigh. Quart, 1.5 Seiten/Spalten
Appendix IIItia Reinecii ad Helmoldi chronicon Slavorum est Hieronymi Falleti Genealogia Estensium, ibi: Hugo III Estensis Genuae, Mediolani et Hetruriae Marchio 995 Uxor Maria Theodati Marchionis Parmensis filia. Obiit 1014. Ex Villanio, Funecio, Petrucio et diplomat. Otthon. III[.] Ejus liberi Azo IV. Estensis Marchio 1014 uxor Cunegunda Guelfi II. Bavariae Ducis f. Elisabeth Marchionis Montferratensis f. et Juditha Conradi II. imperatoris filia obiit 1055[.] Ex Urspergens. (+ sub Lothario Saxone pag. 210 +) Aventino (+ lib. 5. p. 337. +) Lamberto [(]ad ann. 1070. pag. 479 +) Cranzio (+ locum non invenio +)[.]

In Tumulo Hugonis, nulla mentio libero<rum> ejus, nec in fundationibus[.] Apud Ughellum Ital. sac. Tom. 3. ArchiEp. Florentin. pag. 53 est Podonis Archi Episcopi instrumentum donationis ab Hugone Marchione factae, ubi fit mentio domini ducis Hugonis, et suae conjugis, et utriusque prolix vocatur ibi conjux ejus Judithae suspectum mihi illud diploma < - - - >[.] Ibidem diploma pag. 57 ubi Otto servus Apostolorum: datum est, anno 6to Imperii Ottonis, pro salute animae Hugonis. Quod si verum est, videtur imperator factus ejus haeres. Sed Pet. Damiani ait obiisse Ottonem anno uno post Hugonem. Haec omnia consentiunt quia imperator c<onat>us anno 996. mortuus anno 1002. Hugo anno 1001 ergo hoc diploma dedit paulo ante mortem.

Adeilzre<ut>erus in Bavaricis (ni fallor) puto quod conjux Azzonis plurimum in Monasterio Aldofino contulerit, nihil de eo Bucelinus in Germania. De Azone Estensi Adelzreuter parte I. lib. 16. n. 14. Aventinus < - > pag. 337. 343 Welphonem IV. postea I. vocat Lycati< - > filium Azonis vel Ecii tetrarchae Estensis[.]

Apud Pistorium Tom. III. pag. 637. Azonis Estensis conjugis Cunigundae stirps[.]

Tristanus in Hist. Mediolanensi lib. 6. pag. 121 Ugonem, Actinum, Adelbertum, et Obicum quatuor inclytos Marchiones quod cum Arduino sensissent exutos. Sigonius de regn. Ital. ann. 1003 nominat inter confoederatos Arduini (contra Henricum Ottonis III. successorem) Ugonem Estensem Marchionem Tuscanum, cum duobus filiis Azone et Obizzone ex eo Tessaurus pag. 703. de regn. Ital[.]

Idem Tessaurus ait pag. 728 falso < - > Sigonium lib. 8. quod Hugo Estensis cum liberis Azone et Obizone cecierit in pugna stans a partibus Arduini[.]

Historia d'Ugo prencipe della Toscana e Placido Puccinelli 1643 in Venet. 4.o. <e>st in Catalogo Heinsiano.

66218
66272 Ms 23, 181, 2, 10d Bl. 33 [1. Notiz] (=id68022) [Exzerpt aus Contelori, Mathildis comitissae genealogia] Contelorius dubitat an noster Azo 5 | 4383.029 / 1 L Aufz.; eigh.; Streifen Contelori: Mathildis comitissae genealogia, 1657 | S. Origines Estenses ("Orig. Est.")
Contelorius dubitat an noster Azo Maritus Conigundis fuerit Italus, adeoque an pertinent ad Estenses, quia Urspergensis filium ejus Welfum faciat Svevum, ut et Trithemius[.] Albertus Aquensis Hist. Hierosolymitana < - > de regno Burgnuriae[.]
Leibniz' Handexemplar von F._Contelori, Mathildis comitissae genealogia, 1657, findet sich heute in Hannover NLB Leibn. Marg. 50; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 66272
66349 Ms 23, 181, 2, 10e Bl. 16 Hugo Marchio qui extincto Henrico sancto Galliam 5 | 4384.014 L Aufz.; eigh.; Streifen
Hugo Marchio qui extincto Henrico sancto Galliam venit ad regem Longobardorum petendum in Gallia credo cognatos habebat certe bona quaedam S. Martini Turonensis in Italia tenebat[.] Hinc non mirum si filius ejus Azo conjugem (secundam) ex Gallia petivit[.] Et si filius Azonis Welfus duxit filiam comitis Flandriae viduam Regis Angliae. Peutestre qu'Hugues deja avoit epousé une Francoise, ce qu'il fit chercher en roy de France[.]
66349
66375 Ms 23, 181, 2, 10e Bl. 42 [Exzerpt aus Ughelli, Italia sacra, Bd. 5] In Ep. Veron. apud Ughell. Ep. 63 5 | 4384.040 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen Ughelli: Italia sacra, Bd. 1-9, Rom 1644-1662, Bd. 5, 1653 | Sp. ?
In Ep. Veron. apud Ughell. Ep. 63. sunt diplomata, ubi Mathildis Bonifacio patri < - > quodam vendita concessit in feudum Comitibus de Ronco de quibus postea lis cum canonicis. Con< - > Brixiense dicit per Comitiassam Mathildem et Albertum III. ejus socerum. (Cum ergo haec sit vera Mathildis, is Albertus non potest esse alius quam pater Guelfi patris Guelfi junioris qui fuit maritus Mathildis. Nam se vocabat Albertus qui et Atto.
Leibniz' Handexemplar von F._Ughelli, Italia sacra, Bd. 5, 1653, (mit Provenienz HOFBIB) findet sich heute in Hannover NLB Gi-A 7187:5; weitere Exzerpte daraus hier. 66375
67178 Ms 23, 250 Bl. 90-91 [Über die Verwandtschaft zwischen den Este und Braunschweig-Lüneburg] L'on n'avoit scu que confusement que les deux 5 | 1650.022 l Abschr.; Schr. Folio, 2.3 Seiten/Spalten
L'on n'avoit scu que confusement que les deux Serenissimes maisons de Bronsvic et d'Este viennent d'une même origine, et les Auteurs qui s'etoient mêles d'en donner la connexion avoient fait des grandes fautes à l'égard des temps et des personnes car les Historiens de la branche Italienne n'avoient pas connu les veritables noms des freres du Duc Guelfe, qui avoient conservé la maison en Italie et ces écrivains mal informés avoient taif mourir Azon Pere de tous ces Princes quarante ans plustost, qu'il n'estoit mort effectivement. Ce qui avoit fait, que quelques uns des plus sçavans hommes d'Allemagne et de France avoient témoigne de doute de la connexion de ces deux Serenissimes maisons.

J'ay eu occasion de lever toutes les difficultés qu'on peut former la dessus, par les écritures trouvées tant à Modene et ailleurs qu'à la Vangadizza lieu de sepulture du Marquis Azon, de sa femme Cunigunde (heritiere des premiers guelfes d'Allemagne et d'autres anciens Marquis d'Este. Mais outre la curiosité de cette recherche, j'ay trouvé quelques connoissances, qui paroissent importantes pour conserver la memoire des anciens droits de la Serenissimi Maison.

Particulierement j'ay trouvé que la branche Italienne, qui s'est continuée sous les noms des Marquis et Ducs d'Este, de Ferrare et de Modene a tenu ses terres hereditaires et ses dignités en fief de la branche s'Allemagne ou des Ancestres de la Serenissime maison; Sans en excepter leur chasteau hereditaire d'Este, dont ils prennoient le nom. En voicy deux titres ou preuves indubitables, que j'ay tirées d'écritures anciennes dont les termes latins se peuvent voir dans les papiers cy joints, et dont je mettray cependant icy le precis et la substance:

Concession du fief d'Este par Henry le Lion 1154. Le cinquieme d'Octobre 1154 l'Empereur Frideric estant dans l'Eveché de Verone entre Bosco e villa Penella, Henry fils de Henry, Duc de Saxe, a investé Boniface et Fulcon Marquis, pour eux et pour leurs freres Albert et Obizon d'Este et de toutes autres terres avec tout l'honneur du monde. Fait sous la tente du Duc 1154 Indiction deuxieme. Je Gebhard Secretaire du sacre Palais ey écrit cecy par ordre du Duc.

Diplome de l'Empereur Frederic l'an 1183. Au nom de la sainte Trinité 1183 le 3. d'Octobre l'Empereur estant à Verone en presence de Conrad Archevêque de Mayence, Godefroy Chancelier, Godefroy Patriarque d'Aquileje et autres a investi le Marquis Obizon d'Este du Marquisat de Genes et de Milan et de tout ce que le Marquis Azon a eu autres foy de l'Empire et que le dit Marquis Obizon ne le reconnoisttra plus du Duc Henry. Cependant le dit Marquis Obizon a receu l'investiture à cette condition, que si le Duc ou ses heritiers seroient retablis un jour, elle ne luy devra point nuire auprés d'eux. Fait à Verone dans le palais de S. Zenon l'an et jour susdit. Je Manfrein Notaire du Sacré Palais et du Seigneur Empereur l'ay mis par écrit et expedié.

Wasserzeichen: Krone, Wappen, darin Posthorn A:id65361

B:id67178

67178
67922 Ms 13, 877 Bl. 22 [Verweis auf Materia praefationis] Ottonis M. filiae fabulosae, data Altoni cuidam ve 5 | 4200.019 L Aufz.; eigh.; kurzer Streifen
Ottonis M. filiae fabulosae, data Attoni cuidam vel Canusino vel nostro; item data Alreamo autori Montisferratensium, hanc fabulam refutata habe ad praefat. geleget.
Leibniz verweist in unserem Stück auf ein Exzerpt, das sich heute findet in Hannover NLB Ms XXIII 197 Bl. 39. 67922