Quae Witikindus habet de aquila quae super dracone et leone volat veterum Saxonum signo, (quod Conringius sacrum interpretatur) illustratur ex Guil. Britonis, Philipp<eide> ubi Otto IV etiam draconem et Aquilam de super habet, forte et leonem quod <non> notavit Brito. Adde ibi Barth. ad lib. XI. v. 25.

Gervasius Tilberiensis apud Maderum cap. de regibus Anglorum a tempore Normannorum[.] Ecce quod de leone rugiente (Henrico II.) quatuor levicula prodierunt quorum quilibet in fortissimum crevit leonem. Pro levicula, lege leunculi[.] Mox filias ejusdem vocat leas, ducissam Saxoniae matrem Ottonis IV. et alias filias ejusdem Henrici II.

Gervasius Tilesberiensis Henrici II Magnae Britanniae (potius Angliae) regis ex filia nepos idemque regni Arelatensis Mareschallus in libro nondum edito de otiis imperialibus ad Ottonem IV imperatorem. Ita Boessius in septem miraculis Delfinatus sylva 3. Haec ad res Ottonis IV.

Rein. Reinecc. de orig. Sax. et urbe et ducatu Brunsvicensi est breve in 4^o ibi utilia pertinentia ad originem majorum Henr. Leonis in Saxonia. <is> expresse p. 20 Ottonem IV. Wilhelmum et Ottonem puerum ducatum Sax. titulum usque ad transact. non depotuisse[.]

Wimpheling Ep. Arg.[.]

Chron. Portense Pertuchii ubi et Gen. Marchiarum Misniae fundatio. Effigies omnium Abbatum. Cisterciensia privilegia[.]

Guntherus autor Ligurini est Monachus Elnonensis Belga[.] Mallincrot in Archic. p. 85 ubi de Ottone IV.

Integer de Ottonis IV. morte incorrupti aevi testis Joh. Stadtweg cujus Chronicon Latino-Germanicum Ms. asservatur in curia inclytae Reip. Hildes. sibique communicatum ait Meibom. in Apolog. Ottonis IV[.]

Hermanni Corneri Lubecensis dominicani Chronicon msale Ms. citat Meib. Xron. Bardev. init. et in vindic. Billing. ait extare in Bibliotheca [. . .] Senatus Lunenburgensis, affirmanteque Henningesio ait Historiam produxisse ad ann. [. . .] 1435.

Autor Ms. de vita Caroli M. citatus Meibom. Irmens. c. 1. Idem c. 12 ait extare in Monasterio S. Gothardi in inclyta Hildesia[.]

Joh. Crawsii canonici Argentinensis Chronicon ineditum Autographum ab orbe cond. ad ann. [. . .] 1458 se habere ait Maderus praef. eorum quae edidit de splendore ser<mi>. domus Br. Lun.

Alter Xron. Ms. Hamelense rythmicum citat Erichius in Exodo Hamelensi[.]

Exemplum crassi erroris quod Villanus lib. 5. c. 35 putat Ottonem IV. in terram sanctam poenitentiae causa ivisse, atque eo ibi extincto <mansi>sse Fridericum[.]

Corpora trium regum a Rainaldo Col. AEp. Mediolani adductum, asservantur in perquam pretiosa ex auro et gemmis facta hierotheca, [. . .] in hujus frontispicio quatuor exhibentur reges Christium et deiparam adorantes, unius vero vertici inscriptum est nomen Ottonis sine dubio IV, qui [. . .] Coloniae anno domini 1197. et 1215. versabatur licet ipsa Hierotheca [. . .] praecipue adscribatur munificentiae Philippi de Heinsbergh AEpi[.] Gelenius Coloniae lib. 3. synt. 1. §. 5. p. 233[.]

Ottoni IV. [. . .] nonnulli quoque Electorum constitutionem ascribunt factam scilicet in Comitiis Francofortensibus sed respondet illis Goldastus ipse qui constitutionem hanc ediderat his verbis: pace illorum liceat fateri quod res est[.] Imposuerat mihi Marquardus Freherus qui illud decretum sua manu exscriptum sub nomine Ottonis IV. ad me transmisit, Ego porro aliis communicando et in constitutiones imperiales referendo sine dolo tamen et fraude[.] Comperi [. . .] illud decretum non esse Ottonis IV. sed a Joh. Bapt. Egnatio in vita Ottonis IV. confectum probabilius quidem juxta veterum opiniones quam verius[.]

Otto IV. 1210, et Frid. II. confirmant Abbatiae s. salvatoris Lucensi, quae a Marchione Thedaldo et progenitoribus suis Bonifacio et Alberto Marchionibus et nobilissima Comitessa Mathilde, duce Guelfone et ab aliis viris nobilibus etc.

Henricus palatinus unus ex Electoribus Ottonis IV fratris <cum> Adolpho Col. et fratre Conrado Moguntino et Trevirensi.

Ita ex Arnoldo, et Cranzio Freherus <in Recepisse> ad Gewoldi <cumularium>.

Et ibidem p. 491 ex Caesario Heisterbacensi Otto Rex cum Romam proficisceretur coronari in imperatorem imperium <supra> Mosellam fratri suo Henrico palatino <regendum commisit lib. 1. memorab. c. 31. (Freherus p. 453 <intelligit totum> Rheni tractum ( + puto inferiora Coloniensi + ))

Freherus in resp. ad Gewoldum antea ex divisione Henrici pal. cum fratribus, ubi usque ad mare, intulerat palatinatum eo <porrectum> sed haec ex bonis Henrici Leonis)

Plura ibi Freherus p. 491. (in Recepisse ad Gewold) fuit revera magnus princeps ille Henricus (palatinus Rheni) in quo omnia eximia reg<ia heroica < - us> de longa et antiqua regum prosapia ex utraque linea specialiter edit< - > ; scribunt < - > in Baron. 996. § 57. se< - -  ibi in laudem  - que  - -  creditur regem terrae  - ae factum> ait ibidem . . . a tali tantoque principe se descendere vel per filiam habent quod merito glorientur nostri utrique principes. Verba Freheri

NB

Anno Domini MCCII. (error) Otto IV. Imp. regnum ingrediens Siculorum fultus auxilio Diupuldi comitis Acerrarum quem idem imperator ducem fecerat Spoleti, et Comitis Petri Celani totam Apuliam cepit, et terram laboris tradentibus se sibi omnibus comitibus et Baronibus regni praeter Comitem Ricardum Fundanum. At Innocentius papa III Imperatorem et sequaces hac de causa excommunicavit, et multas civitates ac terras regni officio divino privavit[.]

Chronicon Atirense in Append. ad Tom. 1. Ughelli column. 502.

Waldemaro II. Daniae Regi uxor prima Maria Ottonis IV. imperatoris filia sed ex qua ei liberi nulli[.] Pontanus in Genealogia sancta subjecta rebus Christophori III. Danorum Regis pag. 636. Idem Tabula adjecta ad pag. 354 in rebus Christophori I. notat ab aliis perperam dici Ingeburgam et filiam filii Henrici Leonis ducis. Et ipse tamen Pontanus lib. 6. pag. 247 facit Leonis filiam Ottonis IV. imp. sororem tunc filiam nubilem Otto non habuit. Et mox sub anno 1204 exitium extinctam facit, et Ingeburgam vocat eadem pagina[.]

Diploma Ottonis IV. 1210 datum < - >ensi Eccles. Ughell. append. T. 9. p. 952[.]

Rogerius Hovedenus narrat Henricum ducem intercessione Regis Angliae ab Imperatore Friderico cum Veronae esset cum Lucio papa permissionem redeundi obtinuisse, et Lucium papam eum a juramento relaxasse. Otto (post Imp. IV) se scribit ducem Aquitanis, et tamen Richardus Rex se etiam ducem Aquitaniae vocat, videatur epistola ejus ad Abb. Claravall. apud Roger pag. 698. An forte Rex ex expeditione et captivitate reversus hanc ei dignitatem concessit, cum antea solum esset Comes Pictavii[.]

Villanus Hist. Flor. lib. 5. c. 37 narrat Ottonem IV. cum in Italiam venisset procurasse matrimonium inter Guidonem Guerram secundum, et Waldradam, sed ille venit in Italiam 1209. at extat scriptura anni 1207. 4. Id. Januar. Ind. XI. Camaldoli reperta ubi Guido Guerra comes Palatinus Tusciae Eremo quaedam dat, idque Gualdia consentiente marito confirmat[.] Scip. Amm. Geneal. comitum Guidorum ed. Flor. 1640. pag. 5.

Ottonis IV. periculum vitae in pugna Bovinensi vide in Chronico Antonini Tom. 3. cap. 2. p. 6[.]

Complura in laudem Ottonis IV. Meibom. Chron. Riddagesh. p. 22[.]

Meibom Notae ad Praep. Stederburgici vitam Henrici leonis affert diplomata quibus Henricus Leonis filius se ducem Saxoniae appellavit[.] Similiter <imo salutari a> fratre Ottone, imo et se vidisse Conradi Epi Halberstad. literas [. . .] quibus eodem modo titulatur. Nec aliter agere a<uctorem> Magni Chronici Belgici p. 221. [. . .] unde ait corrigendum errorem Cranzii qui in Metrop. lib. 7. cap. 20 [. . .] affirmare audet [. . .] Henrici Leonis filios ad honorem ducalem nunquam rediisse[.]

Post mortem Ottonis IV. imp. Sifridus Episcopus Hildesiensis Henricum <palatinum> vocat illustrem ducem Saxoniae[.] Diploma est apud Meibom. in vindic. Ott. IV. in[- - -.]

Hermannus March. Badensis connubio Irmengardis Henrici Guelfi titulo ducis Sax. et C. Pal. Rheni insignis filiae ac neptis imp. Ottonis IV. opes potentiamque auxit adjectis [. . .] Pforzheimo et Etlinga opidis. Majus in vita Capnionis p. 109.

In codice juris Alemannici in principio regum reperitur mentio: Wer lehnrecht wissen und kühnen welle der uolge dies buchs lere allererst sullent wir mergken, was die Kuning hant gesetzt. Accessere deinde ad jus Alemannicum res judicatae in unum volumen cum jure constituto collectae, donec tandem in Comitiis quibusdam imperii Noribergae celebratis ista collectio imperiali autore celebrata est Nomen imperatoris imperita amanunensis est omissum. Probabile tamen est tempus incidere in < - - > Ottonis IV. et annum 1208. vid. Schilter praef. §. 25. Rudolfus < -  pote> 1287. et Spirae 1291 con< - >tatio < - - > qua < - - - > regionum confirm< - - > v. < - > 108 ab ejus temporibus[.] Codex juris Alem. perga<ment> a< - > perpetuo < - > usque re< - - - >[.]

Comites de Glano qui in partibus Ottonis (IV.) stabant in Marchia Aneonetana Aediavinum Marchion <proditorie> vicere et capere 1213[.]

Otto IV. <tornato> de l' reame (Neapoli) venne in Lombardia e convogo tutti i sudditi a parlamento a lodi per proveder al stato suo al qual parlamento tutti <andavao> fuor ch' Azo Marchese da Este ch' allora er il piu possente in Lombardia. Com. in Facium de Ubertis ad Cant. 26.

ad 1210. Tassoni. Le chroniche di Modana di questi anno mettono la fundazione di Spilimberto e che l'imperatore Ottone (IV) rimise Salinguerra in Ferrara per dar quel disgusto al papa, e ne cacciò gli Estensi che la tenevano in feudo della chiesa Romana[.]

Fridericus divina favente clementia Romanorum imperator electus et semper Augustus Rex Siciliae, ducatus Apuliae et principatus Capuae quo Basileae confirmat privilegia Ottogari Bohemiae regis. Acta sunt haec Anno dom. incarn. 1212 Regni vero domini nostri Friderici illustrissimi Romanorum imperatoris electi et semper Augustis princ. regni vero Siciliae XV. data in nobili civitate Basiliensi[.] Id diploma ex Joh. Cochl. Hist. Hussitarum exhibet Guilliman. Habsp. lib. 6. c. 2. Mihi est suspectum hoc diploma ob tit. imp. electi imo Ottonis IV. exempto[.]

Ricordanus Malespini ait ex Comitibus Guidiis Ravennae occisis superfuisse quendam puerum, quem postea Otto IV. fecerit Comitem del Casentino, data ei pluchra virgine filia nobilis Florentini, quae patre jubente osculum imperatoris recursarat. Haec prolixius in excerptis ubi de omnibus Guidiis[.]

Nach dem kayser Philipp umbkam war Eckenbert Bischoff zu Bamberg in verdacht und uber Aventinus schreibet floh er in ungnade zu seiner Schwester Gerland kommen Andreae gemahlin biß ihn kayser Otto IV. wieder zu gnaden angenommen.

Topogr. Carinth. Valvassoris v. Finckenstein[.]

Innoc. III. scribit Conrado Mog. AEpo. quod Otth. (IV.) <Pia von  - > relaxavit per quam imperatores bona Eccleorum ppum decadentium occupabant Rainald. 1194. p. 32[.]

Legati a Venetis ad Ottonem IV missi 1210 apud Canon. pace[.]

M. Cyriaci Spangenbergs querfurtischen Chronick lib. 3. c. 11. p. 261: Kayser Otto (der IV) kam anno 1215 wieder und gewann grafen Heinrichen zu Anhalt die Stadt Staßfurt ab und gab die Herzog Albrechten zu Sachsen zog fur Kalbe darnach uber die Elbe, und brandte auff den Erzbischoff greuliger weise bis an die Havel belagerte auch Burck dazu ihm der Marggrave zu Brandenburg und Margrafe Albrecht zu Sachsen nicht wenig vorschub gethan[.]

Imperatoris Electi, vel in imperatorem Electi titulum primus credo habuit Otto IV. Huic enim scribere solitus est Innocentius III. Illustria Regi Ottoni in Romanum imperatorem Electio. vid. (lib. 3.) Ep. 32. qua Ottoni imperium confirmat[.]

Ad Fridericum II Siciliam contra Ottonem IV Ludovicus Dux B<aj>. Ottocarus Bohem[.] Otto Andechsius Dalmatiae praefectus ( + forte Otto Dux Meraniae + ) et Ludovicus Thuringiae Comes <provincialis> electo imp. miserunt legatos Heinricum Neiffum, et Anselmum Lustingum, magistrum <eutin>[.]

Singulare Ottonis IV. sigillum describit Ughellus in Ep. Vicent. in Uberto Ep. 35[.]

Ante Ottonem IV. Richardus oriente patre fuit Pictavius Comes unde patet fuisse principem sanguinis. vid. Britonem[.]

Bonifacius Marchio Montisferrati et Manfredus marchio Saluciam tenebant parte Philippi Regis sed Mediolanus Verzello et Thomas comes Sabaudiae Ottoni IV. adhaesere unde bellum inter ipsos[.] Guichenon Tom. 1. p. 247. ex Corii Hist. Mediol. p. 2. ad ann. 1200[.]

De Ottone IV. Villanus Historicus Florentinus il detto Otto tornato a conscienza andò al passaggio d'oltromare a Damiata e di la morio e rimase Federigo con la elettione.

Villani lib. 5. c. 39[.]

De bello Waldemari II. Daniae Regis contra Ottonem IV. vid. Chron. Grici Regis ubi tamen pro 60000 Frisiis Waldemaro assistentibus lege 6000[.]

Gelegt bey March Est.

Multa in laudem de Ottone IV. in Guardi <Mantis> Hist. apud < - usatum>[.]

Diploma Ottonis IV. datum Ecclae Parmensi . . . ubi inter alia . . quod nullus se <intromittat> de regimine civitatis Parmensis antequam confirmationem et investituram <incipiat> de manu Episcopi etc. Hujus rei testes sunt Wolpher Patriarcha Aquileg. Henricus Mantuanus Episc. et vicarius curiae. Meiunadin (Meinradus forte.) Imolensis Episcopus, Azo Marchio Estensis et Anconitanus, Heinricus de Ravenstoe (stein forte) <camerarius> Monachus pass au nera (+ ) Rufinus Curiae judex et alii quamplures. [. . .] Ego Conradus <Spirensis> Episcopus Imperialis Aulae cancellarius vice Domini Theoderici Coloniensi Archepiscopi et Italiae ArchiCancellarii recognovi + ) Acta sunt haec anno domin. inc. 1210. glorioso Domino Ottone Rom. imperatore imperante anno regni ejus duodecimo imperii vero primo[.] Datum per manum Vulteri protonotarii apud Imolam mense Martii 3 Kal. Aprili indict. 13.

De Ottonis IV bello cum Philippo Rege Galliae, et pugna Bovinensi quaedam apud Aegidium Aureae Vall. monachum in Ep. Leod. c. 116 p. 233. Tom. 1. Hist. Leod. Sed Aegidius iste sumsit pleraque ista ex vita s. Edi<liae> lib. 3 cap. 14. 15. visio s. Aediliae[.]

Ottonis IV. amplissimum Diploma datum Eccae Ravennati, quo omnia ejus jura et privilegia recesset et confirmat exhibet ex libro Archivii Vaticani Ughellus AEp. Rav. Tom. 2 fol. 374. sqq. Subscriptiones Testes autem hujus rei sunt: Wolfigerus Patriarcha Aquilejens. Grigellens. Nurembergens. Episcopus Walter <II> Luccens. Episcopus etc. Atho marchio Esten. Salinguera Ferrariensis. Henricus Calendrini Marecalcus imperii, Gonzelinus Dapifer Imperii, Passagmiera Monachus Stenicus Imperialis aulae judic<es> et alii quam plures[.] Signum dom. Ottonis Quatri Rom. Imperator invictissimi[.] Ego Corradus Spirensis Epus imp. aul. canc. vice Dn. Theuderici Col. Aepi et <totius Italiae> ArchiCanc. recognovi[.] Acta sunt haec anno Dom. Inc. 1209. regnante domino Ottone quarto R. imp. glorioso anno regni ejus 12. imp. vero primo. Datum apud castrum S. Miniatis per manus Gualtherii imperialis protonotarii tertio Kal. Novemb. Indict. 13

Ottonis IV. diploma Canonicis Aquilegiensibus data Ughell. T. 5. p. 72[.]

Testa in Sicilia tempore Ottonis IV. in Chronico Fossae novae n. 98 seqq. Ughell. T. 1. p. 479. ubi et de coronatione Ottonis IV. Romae 1209. p. 485. dicit et Ottonem quasi < - > Calabrigiam acusisse 1221, quando ei nuntius venit de rebellione Germaniae et alii a Ottonis IV. finit hoc Chronicon anno 1217.

Ottonis IV. diploma datum Pistoriensi civitati 1208 apud Ughell. in Ep. Pistor. T. 3. Ital. sacr. p. 367[.]

Gervasius Tilb. Ottonis IV. Cancellarius vocat Theod. de Niem. [. . .] lib. 2. [. . .] schism. c. 19. vid. verba ejus et alia apud Malincr. in Ott. IV. p. 85. ArchiCanc.

Laus Ottonis IV tributa ab Honorio III. papa in literis ad Regem Franciae Lud. VIII apud Raynald 1225 n. 31[.]

Recolendae memoriae Otho Romanorum imperator et viribus corporis et industria militari praecellens Romanum pacifice obtinebat imperium et ab aquilone ad austrum erat sicut nosti formidabile nomen ejus[.]

Maderus publicavit post Engelh<us>. Ottonis IV. conventiones in March. Brandenb.

Die pentecostes coronatum [. . .] Ottonem dixit Meibomius senior in Apolog. pro Ott. p. 117. sed ibi annotat nepos id non [. . .] convenire cum diplomate quod citat ex Gelenii Hist. Engelbertin. dato Aquisgrani 1198 ind. 1 quarto nonas Julii (id est < - > Julii) in die scilicet [. . .] domini Ottonis IV. regis Romanorum feliciter[.] Sed vereor ne locus sit corruptus, quia eo anno < - > dies dominica incidit in diem sequentem 15tum Julii seu 3tio Nonas Julii[.]

Otto IV. rom. Imp. constare volumus quod Eccl. de Walcherith quam sub nostro patrocinio constitutam favere curamus . . villam . . Roth id est novale multo tempore juste dicitur possessisse sed ejusdem villae advocatiam habuit Helgherus comes de Hoenstein de Imperio ( + id est jurisdictionem . ) Cum autem venissemus Northusen praedictus comes cum duobus filiis suis Theodorico ei Henrico . . in manu nostra eandem advocatiam resignavit . . quatenus libere possidendam praedictae Ecclesiae conferremus Norveio in remedium animae nostrae et successorum nostrorum Rom. Imp. Praedictam advocatiam contulimus in manu Henrici Abbatis de Walkenrith testes sunt . . 1215.

Illud diploma integrum meretur exhiberi, quia ostendit, qui <tunc adhoc cum> Ottone fuerint.

In diplomate Walkenredensi 1204 erat cum Philippo Rege in obsidione castris Weissensee, et ibi vocatur Comes <Alge - s> de Hotzinstein. Anno 1215 fuit Herbipoli in curia Frid. II. qui in quibusdam suis dipl. vocat Heelgerum et Elgardum sed cum eodem anno Northusae fuerit cum Ottone ( + displicet quod diplomati Ottonis non adjicitur dies + ) apparet vel ante vel post cum Friderico fuisse, atque ita conatum utrobique satisfacere, forte posterius cum Friderico, videndum quo anni tempore ejus curia Herbipolensis[.]

1216 adiit Hermannum Landgrav. Thur. et pal. Sax. in castro Eversberg.

1217. Walkenraedensibus vendidit quaedam in <Oflastede> quae Frid. II. confirmat

1219 Goslariae in dipl. quo nominantur 4 filii Elgeri, Theodericus Henricus, Helgerus senior, Helgerus senior qui ambo assensere omisse <cursum> dies. Uxor Oda vel Uda filia Burcardi de Quervord [über dem Namen: <Burgm.> Magdeb.] Ita < - - - - > Ilefeld. Add. Cyr. Spangb. Querf. l. 3. c. 12. p. 287. Diplomata <E. K> T. 2 c. 6. § 19.

Matthaeus Pappenheimus in Chronico Australi de Philippo Svevo et Ottone IV.

Inter nummos Octavii Strudae imperatoris fortasse erant aliqui ab Ottone IV.

Servus < - > Burgravii de Medburg (Magdeb.) impetebat Walkenredensem Ecclesiam. Abbas voluit ei ducatum ab imp. Ottone IV impetrare ut posset ire ad Goslariam, etc. et alia obtulit, ut res examinaretur[.] Cum omnia recusaret servus Comites Heiricus de Regensten, Sifridus de Blankenborg, et Conradus Comes ( + locum unde non nominat, scilicet apparet tum <inotescere> coepisse, ut Comitum filii comites appellarentur, et si nondum proprii Comitatum haberent, uti nec Regensten talis erat, sed nomen a Castro + ) NB dant Abbati literas rei testes. Extat in c. 9. (ubi de Com. Blanck.) §. 26

( + annus non est ascriptus[+ ).]

Otto IV. Pistoriensibus dat privilegia, vid. Historia di Pistoria di Salvi ad 1209. in meis excerptis[.]

Conradus Heisterbaccensis ejus aevi scriptor lib. 1. memorabilium c. 31. [. . .] Ottonem (IV) Regem cum Romam proficisceretur coronari in imperatorem, imperium supra Moscellam fratri suo Henrico Palatino regendum comisisse[.]

Freher. orig. pal. lib. I. c. XI. p. 88. < - - - >

<Idem primus> Advocatiam Trevirensis urbis resignavit AEpo diploma ex Kyriandro apud Freher lib. I. c. XI. p. 89[.]

De imperatrice uxore Ottonis IV. Butkens p. 184. p. 204[.]

Grata fuere ex Codice Cantabrigensi transmissa

Latinum canticum quod incipit: qui habet vocem Serenam, pertinens ad mortem Conradi Salici Imperatoris; jam extat editum cum Wippone, qui vitam hujus Imperatoris scripsit.

Germanicum carmen pertinet ad Ottonem IV. Imperatorem ex Domo Brunsvicensi hodie superstite ortum; et ad ejus fratrem Henricum Ducem Saxoniae et Palatinum Comitem Rheni; qui in Comitiis Augustanis A. D. 1209. ad fratrem Caesarem venit cum Henrico Duce Brabantiae; et a fratre in Italiam profiscente declaratus est Vicarius in Regno Lothariensi ut ex Caesario Heisterbacensi intelligitur, qui tunc vixit, lib. 1. c. 31.

verba: ambo vos aequivoci duos illos Henricos designant.

Grata fuere ex Codice Cantabrigensi transmissa:

Latinum canticum quod incipit: qui habet vocem Serenam, pertinens ad mortem Conradi Salici Imperatoris; jam extat, editum cum Wippone, qui vitam hujus Imperatoris scripsit[.]

Semi Germanicum carmen pertinet ad Ottonem IV. Imperatorem ex domo Brunsvicensi hodie superstite ortum; et ad ejus fratrem Henricum Ducem Saxoniae et Palatinum Comitem Rheni, qui filii fuere Henrici ducis Bavariae et Saxoniae, et Mathildis Henrico II Rego Angliae < - > Henricus palatinus in Comitiis Augustanis A. D. 1209 ad fratrem Caesarem venit cum Henrico Duce Brabantiae; et a fratre in Italiam profiscente declaratus est Vicarius in Regno Lothariensi ut ex Caesario Heisterbacensi intelligitur qui tunc vixit, lib. 1. c. 31. Carmen ad hunc congressum pertinet. Et verba: ambo vos aequivoci duos illos Henricos designant, paltinum et Brabantinum, cujus postea filiam Otto IV. duxit[.]

Epistola Ottonis IV. ad Innoc. IV. papam in Catal. < - > Lips. ed. 1686. pag. 317[.]

Meibomii Bardevicum, 4^o. editio secunda Helmst. 1654[.] Is in notis in hanc p. 31 Historiam Hamelensem veram putat.

Meibomii chron. Riddagshusense (bey Bardevici gebunden) ubi accessit ejusd. tract. quo majores primum consilio fundarunt coenobia etc. Helmst. 1620. 4^o. Adjecit ibi insignia Brunsvicensium et Luneb. ducum[.] Partem Henr. Leonis fundationis Episcopatus Solinensis affert ibi Meibom. p. 5. et ait se infinita ejus in Ecclesiasticos beneficentiae monumenta vidisse. Habet et complura ibi in laudem Ottonis IV. p. 22[.] De Friderico electo Rege p. 73[.]

Christiani Hoepfneri oratio in laudem Lyneburgi [. . .] 1659.

Eckstorm Chron. Walkenred. 1617. Helmsted[.] In eo exemplari pars insignium coloribus illustrata. Exemplari complura ascripsit Hofm. subjecta et Msa vita Ecstormii.

[- - -]ssae novae ab Ughello ed. Tom. 1. fin. habet [- - -]85) quaedam de Ottone IV. imp.

Ottonis IV. diploma Ecclesiae Walkenried datum Moguntiae 1208. 12. Cal decemb.

Vetus inscriptio portae [. . .] Atrebatensis ann. 1214 in lingua Gallica de victoria Boviniensi, ubi Otto IV. Imp. <victus>, et Comites capti enumerantur est apud Vreedium in prodromo Historiae Flandricae, ubi de lingua vetere Francica vel Flandrica agit. Non longe ab illo loco ubi de Walramni [can]tico Canticorum in vetere lingua francica scripto disserit[.]

Otto IV. castitas, remunerantis puellam, quae patri restituerat pro imperatore lenocinanti. Apud Fulgos. memorab. lib. 6. cap. 1[.]