Henricus Leo dat 1144 Monasterio Bursfelde diploma[.]

Ehrenkleinod p. 2 c. 4. exhibens diploma Adel< - > Epi. 987. Hamb. ubi Lundingus constituitur Advocatus in Bücki ait et sigillo constare hunc Ludingono fuisse ex familia dominorum von Berge. Sed quod tunc ex sigillo?

Duo fratres simul viventes cognomines Theodericus, Henricus, Helgerus junior Helgerus senior filii <Hol>geri com. de Honstein in dipl. Frid. III. 1219 dato Walkenridensibus E. K. T. 2. c. 6. §. 19[.]

Pontifici superiores cum Monasteriis protestantium convivebant, ut scilicet conservarentur saltem conventus et coenobii corpus. Ita Johannes Abbas veteris campi in Westfalia literis datis assensit, ut Ernestus Comes de Hohenstein Administrator esset Monasterii Walkenriedensis in literis Coloniae datis 1578 vid. E. K. T. 2. c. 6. §. 41.

Nordhusan a Merov<or>o structum E. K. T. 2. c. 2. §. 1. Ego non credo[.]

Wappen anfangs veranderlich Ekl. p. 1. c. 3. §. 1.2

Leones olim familiis Francis solennes §. 3 ex Frehero. Unde Atestinus leo

Insigne veterum Welphorum seu Comitum de Altorf etiam leo. Ex libro veteri <Crusiano>

Leo rubeus in area aurea erectus insigne Welphi ducis Bav. Crus. Et ex eo wapenbuch §. 5 praestantiora integra <animalia quam> partes praef. Wapenbuch part. 3. §. 12

Henricus Leo feudis privatus usus leone haereditario solo donec sunt leopardos d. c. 3. §. 5 (dubito non enim putem hoc factum, quasi renuntiaret)

Welphi priores usi liliis < - > in campo caeruleo. Ita Rein. Reinec. ex Crus. quia vetus liber id habet ad figuram Welf. I. (+ sed ego <huic parum> fido, et puto finxisse ex recenti regum Galliae insignis, ex eo quod Welphus illius Francici generis iste putaret. +) Welphus ille <vere> Francici generis. d. l. §. 6. (Distilleturzeichen.)

Henricus Leo non usus albo equo quod constet sed Leone §. 7. Dux Henricus et sigillum civitatis <Suerini> inscriptio item sigillum urbis Lunensis

Helmoldus Ch. Slav. l. 1. c. 92. §. 9. Leo fortissimus bestiarum ad < -   -   - > loquens de Henrico Leone. Fuit autem ei synchronus (+ videndum an obierit ante ipsum. Item Henr. Leo voluit urbem prope Lubecam a suo nomine vocare Löwenstadt. +)

Leo in sigillo ultimo seu minore Henrici Leonis. §. 12. et in sigillo majore filii ejus Henrici Cs. Pal. 1200. §. 12 ubi leonem tam in vexillo habet quam in scuto. Cum Henricus Leo p< - > antea habuerit sigillum[.] Leo ibi <et> in sigillo filii ejus Wilhelmi, et Nepotis Ottonis Pueri[.] Notandum quod jam Wilhelmus Henrici Leonis fil. in sigillo se vocat Ducem in Brunsvic[.]

Adelheid Monferratensis Alb. principis conjux se simpliciter vocat ducissam in Brunsvic manu qualibet tenet vexillum, in <uno> quoque duo leones.

At Mechtildis Brandeburgica Ottonis Pueri conjux, quae se vocat ducissam in Brunsvic et Luneburg, a dextro habet leonem, a sinistro aquilam. Henricus Mirabilis aquilam habet et leonem, aquilam ad repraesentandum palatinatum Saxoniae.

In sigillo Ottonis Strenui conjugis Mechtildis primum invenio leonem corculis conspersum, et duas falces plumis vel radiis ornatas quas et reperio in sigillo filii Wilhelmi veteris lineae Luneburgicae ultimi, < - > quod regionem Billingianis ascriptam tenerent[.]

Equum super galea columnae < -   - > Bernardus et Henricus fratres circa 1392. Idem fecit et Otto < - dus 1443>. Omnes habent supra Equi, infra leonem, pavonis caudam in summa columnae. Notandum Bernardum se scripsisse ducem in Luneburg et Bronsvic, et Henricum in Bronsvic et Luneburg. In sigillo Ernest (filii Alberti Pinguis) leo floribus conspersus refertur non habetur in d. c. 3. §. 16.

Wilhelmus senior 1469. quosdam in familiam suam seu <a - icorum haereditarierum> numerum recipiens, dat iis leonem insigne, secutus ut ait diploma, ex proprio ducem insigni leonis dati civitatibus ab Ottone Puero seqq. v. d. l. §. 18. Nam vix reperias antiquiora

1

Signum apud Saxones habetur sacrum, leonis atque draconis, atque desuper aquilae volantis insignitur effigie, eo usque Hathagast contra Thuringos prope Schidingam. Colores Albinus descripsit sed puto ex ingenio, quasi tunc illa universitas Ego < - > nulla coloris areae habita ratione, ipsos signorum colores fuisse naturales, vel ut Brotufius schwarzer löwe und <fr - ch>. Conringius vult ad signum apud Saxones non nisi in < - > usque fuisse adhibitum, <de - > Helmst. v. d. c. 4. §. 6. De insignibus Bodonis regis Saxonum ex Fabricio et Reusnero d. l. §. <7>. et consentientibus insignibus reginae Mechtildis d. l. §. 8. quae adhuc visa in coenobio Polleda < -   - > teste, Zirkel und <drei> blatter mit dem löwen und drachen.

Duderstadenses ab Ottone Puero privilegia obtinuere 1247. vid. Docum. c. 4. §. 8. et secretum in quo leo, cum inscriptione: Secret. civitatis Duderstad et triquetrum sigillum in quo duo leopardi cum <perigrafe < - > sigillum Buriensium in Tuterstad (+  Ego non puto data eodem tempore, posterius fortasse antiquius  +)

Angelus in labaro Henrici Aucupis et Ottonis M. ita Wilich l. 1. c. 13 et lib. 3 p. 29 ed. Meib. Adde de Niem de investitur. Otto IV. in Bello contra Phil. R. Gall. teste Guil. Britone habuit Draconem et super eum Aquilam. Et notat Bunthius insignia simul imperii et veterum Saxoniae principem junxisse[.]

Autor de juribus imperii circa investituras Episcopatum quem Theodericus de Niem ex codice veteri Florentino sumsit, habet<:> Orientalem (+  potius australem ) habuisse caput <^A - opis> in altro campo pro insigni

Equus an insigne Saxonum omnium, an solum Westphalorum, an <lant - > familiae Witikindeae. Conringius putat, pro Phalis Ptolemaei legendos Falos, a pullo Equino, unde et Hengistus et Horsa Saxones Angli ab Equino genere <Ehrkl>. p. 1. l. c. < - .  - >

Carolus IV monumentum Witikindi renovari fecit Angrariae, addito Francico et Bohemico insigni[,] videantur Monumenta Padebornensia[.]

Erp. Lindebruch. Chron. Caroli M. p. 50-b. putat Henricum Leonem primum equum ex clypeo ad galeam transtulisse[.]

Fridericus Barbarossa in sigillo dextra tenet sceptrum in cujus summo crux, sinistra globum seu mundum in quo etiam crux Ehrkl. p. 1. c. 6. §. 9.

Ecclesia Coloniensis utitur Equo ob oblatum sibi Ducatum Westphaliae[.] Videndum quando coeperit[.]

Balthasar dux Brunsv. Ottonis Neap. frater sigillum habuit in quo non nisi equus saliens, Dipl. 1370. est in Ehrkl <I> l. c. 7. < -   - >. Ejusque < - > Albertus Johannes et Fridericus in sigillo habent equum super galea in clypeo vero quadripartito <duos> leones bis et equum bis opposito decussatim. In fratr< - > <hujus> Alberti <II> Johannis sigillis Equus gradiens. Non alii duces Brunsvicenses olim equo usi, <inventi>; nisi quorum mentionem fecimus. Cum comitatum Sveriensem erexisset Henricus Leo, Gunceli<no> quem Comitem fecit, dedisse videtur equum gradientem, quo postea Comites Sverinenses. Vide sigillum cujusdam Comitis Sverinensis, 1299.

Cranz. Sax. lib. 9. c. 19. Henricum Leonem post bannum imperii, futuros leones duos in clypeo protulisse, equum in galeam transtulisse[.] Henrico Leoni Fuldae reconciliato Barbarossae addidisse falces damnati tunc ob uxoricid<a>m Bardonis de Sichelnstein, vult Leznerus.

Christianus Ludovicus Equum Harzicae monetae intulit[.]

De Francis et Sax. et eorum orig. Ehrkl. p. 1. c. 4. §. 2. (+ Angambri et Chamvi iidem? <Usipii> Espen. An Hattnaus Chatti Chasonni idem. Bructeri Broeckun a regionibus Paladrisis et Sy< - >. An Cherusci et Ha< - >es et H<urter> iidem. Ampsavarii forte habitanes ad Amasum. An iidem cum Ausoniis. Te<nchlem> an dicitur in < - > a fluvio Hunte ita Tubantes habitanes pro Tey<enter>. Mansi Marsiander.) Ehrenkl. d. l. agit de divisione Saxoniae in Ostphalos, Westphalos et Angrivarios[.]

Cum Henricus Leo in locum Tullede tenderet in Thuringia ut Frid. I. ibi conciliaretur, hat er den schenckel da zerbrochen, bey Bodinfeld oder Bodfeld bey Elbingerode. vid. Gerhard. Stederburg p. 238. et Meibom p. 265. 266 ed. 2d. Hunc locum postea Monasterio Michelstein dedit 1216 Coenobio Michelstein Henricus Comes in Regenstein c. 9. (Com. Blank.) §. 26.

Das Privilegium so Fridericus Barbarossa Henrico Leoni gegeben utendi in terra Slavorum a se devicta autoritate et potestate regia, ist noch in originali vorhanden. Ehr. Kl. p. 1. c. 7. §. 7.

Witikindus dicitur a duce Suevorum occisus forte a domino Comitatus Sueva Suabengau de quo in Halberstadiensibus rebus apud Ehrkl. p. 2. c. 9.

De pago Bucki vid. Ehrenkl. p. 2. c. 4.

Charta quaedam ubi dicitur Lothario Saxon. affuisse Goslariae Fridericum pal. Comitem (puto Saxoniae) Ehrkl. p. 2. c. 7.

Luderus Landgravius testis in diplomate Lotharii Saxonis 1132 Mulhusii dato quo quaedam donat Coenobio Walkenried. Extat Ehrkl. p. 2. c. 7. §. 4[.]

Diploma Lotharii Sax. datum Monasterio Walkenred. dat. Mulhausen Ehrenkl. p. 2. c. 7.

Diploma Lotharii Saxonis Lotharius III Rom. Rex quod et delenda sanctae conversationis mulier deum haeredem sibi faciens (+ uxor Volcmari Com. in Klettenberg, filia Ludovici Com. de Lare) locum quendam Walkenrieth nominatum qui sui genus erat . . . divino cultore <mancipavit> instituens ibi regulam S. Benedicti . . . contigua quaedam adjicentes et jus nostrum quod Wildbahn dicitur. Inter Megingoz. Merseb. Ep. Ludov. Landgrav. Marchio Conr. Comes Hermannus (+ an de Winnenburg +) p. 1132 und 10 Mulenhusen dies et mensis non adsunt. Aliud ejusdem qualiter Adelheida fundatrix Ecclae quae est Walkenrith . . . praedium [. . .] in villa Berbisleve . . . quia de regno <fuit> confirmamus 1134. ind. XI. 2 id. April. [. . .] act. Altstetin. E. K. T. 2. c. 7. §. 4[.]

Sifridus Com. de Blankenborch fuit Advocatus Monasterii Hu<g>esburg circa 1200. vid. c. 9. (Com. Blank.) §. 27[.]

Servus < - > Burgravii de Medburg (Magdeb.) impetebat Walkenredensem Ecclesiam. Abbas voluit ei ducatum ab imp. Ottone IV impetrare ut posset ire ad Goslariam, etc. et alia obtulit, ut res examinaretur[.] Cum omnia recusaret servus Comites Heiricus de Regensten, Sifridus de Blankenborg, et Conradus Comes ( + locum unde non nominat, scilicet apparet tum <inotescere> coepisse, ut Comitum filii comites appellarentur, et si nondum proprii Comitatum haberent, uti nec Regensten talis erat, sed nomen a Castro + ) NB dant Abbati literas rei testes. Extat in c. 9. (ubi de Com. Blanck.) §. 26

( + annus non est ascriptus[+ ).]

Fridericus II. castra habens apud Burgum in Italia, [. . .] mox moturus in terram sanctam Conradi Episcopi rogatu, [. . .] Spigelbergium, Altafagium et Ethsium jussit disistere [. . .] bello in Bodonem Homburgum penitusque praeceptis illustris ducis Brunsvicensis cui Caesar partet suas tantisper demandaverat obtemperare vi alias coercendi collectis [. . .] per Brunsvicensem imperii viribus prodit etiam ad Herm. et Henr. Woldenbergios et alios imperii fideles [. . .] ut [. . .] duci opem ferant[.] <Hae aus> den uhrkunden des stiffts Hildesheims (+ forte verbis Jordani +) E. K. T. 2. c. 3. §. 27.

Comes Theodoricus de Hohnstein 1239 < - > filio Henrico quaedam in loco Othsted vendit fratribus de Walkenrieth. Cujus autem negotii et exitus et processus in civili judicio quod vulgo Landtb<urc> dicebatur, praesidente Comite Conrado de Clettenberg factus est, et legitime consu<mm>atus, ubi etiam strenui viri Borcardus de Ascatero et Fridericus de Bruggen bona ista secundum quandam juris formama quae vulgariter Sale dicitur ad manum Ecclesiae susceperunt. E. K. T. 2. c. 6. §. 20.

Urbs Hala olim dicta urbs Ginikenstein. Nam Otto imp. Aug. (cognomento Magnus 961) ind. 4. in Wisbaden dat Ecclesiae in Magdeb. pagum Neltici urbem Giviconstein cum <salsagine> etc.

Amelungsbornische Chronick haben sowohl Cranzius als Conradus Urspergensis außgeschrieben Ehrkl. c. 10. §. 44[.]

Burkardus Blankenburgius AEp. Magdeb. 1300. Droysig et Werben oppignorat Dieterico juniori landgravio Thur. et March. < - > in Ostland et < - > vicissim a landgravio erant Marchiam Lusatiae 60.000 maris, ea conditione ut Landgravius vitae tempore in feudum teneret < - > Landgravii Albertus et < - > marchi Fridericus simulque accurate descripti est Marchia Lusatiae vid. eam in Cod. ms. documentorum Magdeb. p. 725 et p. 418[.]

c. 9 (Blankenb.) §. 30.

Post mortem Ottonis largi fratres ejus Magnus et Ernestus conscribi fecere ein lehnbuch ubi omnes vasalli qui tunc feuda a ducibus his Ottonis tunc Largi defuncti< - > recepere 1344. v. Com. Blank. c. 9. §. 11.

Sifridi Comitis de Blankenborch (qui ante et post mortem Henrici Leonis < - > auff Pergament beschrieben lehenbuch ubi das die graffen zu Blankenb. Regenstein et Sylvam attinentem a dominis de Brunxvic (+ qui tunc filii Henrici Leonis videntur fuisse +) zu lehn getragen. Lehenbuch welches die beyden herren gebrudere herzog Magnus und H. Ernestus 1344 nach absterben ihres H. brudern herzogen Ottonis Largii verzeichnen laßen verba: Anno domini MCCCXLIV mortuo inclyto principe domino Ottone duce in Brunswichpro memoriae nobilies Comites, Barones, milites, famuli, Burgenses et cives infra scripti receperunt in feodo ab illustribus principibus dominis Magno et Ernesto ducibus in Brunsvic bona infra scripta p. c. 9. de Comit. Blank. §. 11. (< -  darunter> die Barones gewesen seyn?

Grona bey Gottingen nicht Gronda an der Weser wie Meibom gewolt. Ehkl. p. 1. c. 10.

Hoiensium origo circa 1200. vid. Leerbeck Chron. Schawenburg. p. 25. et <Mind>. Meibom. E. K. T. 2 c. 4. §. 10. Inter testes divisionis filiorum Henrici leonis Padebornae 1203. vocatur Comes Henricus de <Stumpenhu sen>. E. K. T. 2. c. 4. §. 10. Origo ex <fundatoribus> Ecclesiae in Wietzen bey <Nim>burg[.]

1396 hatten die stadte Lubek Hamb. Luneburg und Hannover streit mit denen herzogen zu Braunschw. den hat Erich graf von Hoya geschlichtet. E. K. T. 2. c. 4. §. 32.

Otto Comes de Hoya (filius Ottonis et Mechtildis Brunsvicensis) duxit Adelheidam de Ritberg haeredem Conradus filius successit in Rietberg, et Hoyensi <tran - > passus est ad agnatos nullo jure sibi reservato (+ mirum.) (+ an ab hoc Comites hodierni de Rietberg? +) circa 1399 duxit uxorem Arnigardem Dipholtinam. E. K. T. 2. c. 4. §. 29[.]

1427 zug der < - > biß nach Sost in Westphalen daruber der von den Oßnab. gefangene graf <Johan> von Hoye befreyet worden. E. K. T. 2. c. 4. §. 33[.]

Ehr. Kl. p. 2. c. 11. in <Luter bey Stamregister> sub Udone Comite in Lisga, der werde gewiß der Otto seyn, so dux ad Wisurgin citat p. 1. Ehr. Kl.

Ordo et series Eporis Osnabrugensium 4^o. initium < - > incipit a p. 13. synodi ibi < -  F - > Guilielmus Wartburgici synodi ipsa satis ampla < - > de religione qui reformante seu disciplina

Joh. Klinckhamer citat. Ep. Osnab. Ehr. Kl. p. 2. c. 10.

Otto Com. de Everstein cecidit in praelio inter Magnum Torq. et Com. de Schauenburg. Lerbeck p. 41. Meibom not. p. 8. fuit Scholasticus in Hildesh. et praepos. <in> Hamelen. E. K. T. 2. c. 2. §. 21[.]

De fundatione Episcopatus Halb. Ehr. Kl. p. 2 c. 9. § 1.

Von den bildnüßen der alten Sachß. Keyser sind in der hauptkirche zu Gottingen (S. Johannes) noch deutliche anzeige zu finden[.] Ehr. Kl. p. 1. c. 10. §. 20[.]

Praeceptum Ludovici I. super terminationem [. . .] finium Ecclae Hild. et praeceptum Henrici sancti, de libertate ac defens. Ecclae. Hild. [. . .] Werlae 1013. ubi etiam termini Ecclae. E. K. T. 2. c. 3. §. 5.

Diploma Ludovici pii quo fines Ecclesiae Hild. E. K. T. 2. c. 3. §. 5.

De fundatione Monasterii Walkenrid. ab Adelheda filia Comitis de Lare Ludovici E. K. T. 2. c. 7. § 4.

Charta Alfridi Abbatis Huisburg in ditione Halberstat. sub domino Alfrido venerabili Abbate Huisburgensis coenobii res gesta ipso jubente comscripta est < - > quidam nomine Volcmarus de Thuringia (ortus +) in toto notus provincia (+ dicitur Comes fuisse de Clettenberg +) . . . semet ipsum cum omnibus quae habere potuit . . . DEo . . . et ejus . . . genetrici in conventu Huisburgensi obtulit praesentibus et collaudantibus haeredibus suis, filis scilicet conjuge . . . fratre . . . testibus . . . Episcopo Halb. Reinhard, et eodem . . . Alfrido . . . sed conjux ipsius Adelbedis concepit in animo suo in villa quae dicitur Walkenrieth habitationem posse < - > Monachiorum . . . coepit ergo . . . Abbati suggere ut illuc fratres dirigeret . . . sed Dominus Abbas re< - > adhibito consilio . . . illa tamen . . . tandem quosdam monachuae institutiones viros ut poterat acquis< - > . . . locum . . . digna commutatione a jure nosto absolvere coenobii . . . insuper etiam 4 mansos quos ipsa in Serestidi pro beneficio a duce Ludegero postea rege factus, sibi condonatuos possederat, per manum Episcopi Halberstadensis Ottonis ipso duce < - > . . . nostae Ecclesiae tradi . . . impetravit . . . nam eosdem quatuor mansos idem dux ab Epo Halb. in beneficio acceperat, testibus . . . militibus Adolfe Comite de Scowenburg Bernhardo et Friderico de Blankeburg . . . con< - >ante domino Alfrido Abbate et Advocato nostro Friderico Palatino Comite . . . quae commutatio facta Goslariae in praesentia Ludgeri Regis et Reginae Richinze Com< - > atio Innoc. II. in bulla confirmationis 1137 anno pontificatus 8. id. januar ind. 1. ubi con< - >atur inter alia et concambium pro loco vestro scil. Walkenredem a nobili muliere Adeleide cum Alvero et fratribus Monasterii in Husberg.

Alfrido Abbati ascriptam in inscriptione extare adhuc in originali ai E. K. T. 2. c. 8. §. 12. Suspicor esse in Walkenredensibus[.]

Die grafen von Oldenb. hatten Harpstett von Braunschw. zu lehen, als diese grafen abgangen, hat es herzog Georg W. wieder an sich bracht. E. K. T. 2. c. 4. §. 33.

Winnigstadius et Finkius narrant Comites de Blankenburg in pago Hartrugow castrum ejus nominis jam Carol<inis> temporibus habuisse, et mallum publicum habuisse < - - - > vor Halberstadt auff einem hugel wo iezo etliche alte mauerstucke von S. Johannis kirche zu sehen bele<genen uhr>alten Schloße welches Hartingaw soll geheißen haben, sed haec minus probabilia. c. 9. de Com. Blankenb. §. 9[.]

Chronicon Saxonico dialecto scriptum tempore Sigismundi imperatoris zu Bardelrich oder Lubek, ita Hofmannus qui verba inde exhibet part. 1. c. 3. n. 9. et putat ibid. n. 11. Cranzium hoc Chronicon vidisse. Allegat Hofm. verba quae pertinent ad Leonem Brunsvigae <fusum>, et cur Henricus nomen leonis sumserat. Hoc Chronicon <puto> illud esse quod est in Bibliotheca Electorali. Et fere consentit cum his quae habet Cornerus, ut suspicor Cranzium non tam hoc Chronicon vidisse quam Cornerum[.]

Henricus vulgo superbus nomen habuit Catuli, ita notavit Cranzius post alios Sax. lib. 6. c. 34. Hunc principem (Henricum Leonem) ab initio aetatis suae cognomentum accepisse Leonis quomodo pater ejus Catuli et Albertus Marchio ursi. Et autor Chronici Ms. Sax. dialecto scripti, putat Henricum ducem sumpsisse Leonis cognomen, ut se patre dicto Welfo praestantiorem declararet, quod falsum puto, nam et pater jam Leo cognominatus est. Welfum dictum puto a genere[.]

Henricus Leo sigilla duo in quibus eques cum vexillo, et scuto, sed ambo sine figuris, unum in quo repraesentatur adolescens, inscriptio: + Heinricus. dei. gratia. dux. Barvarie. et. Saxonie, alterum viri quod ann. 1170. indict. III in Hertisberch. II. id. Nov. per manum dni Balduini notarii dni ducis. < - - - > diplomati < - > coenobio S. Johannis Evangelistae Katelenburgensi, 8+ non adjectus annus et dies +) sed Leo comparet in sigillo minore. Ubi: sigillum. Henrici ducis. quale pendet ex diplomate dato Monasterio. < - > 1191[.] Henricus palatinus comes Rheni, dux Saxoniae Leonem simplicem gessit tum in vexillo tum in scuto, in dipl. quod extat in Tabulario Walkenredensi, ubi Acta sunt haec anno ab incarn. dom. 1200. ind. 3.

Henrici Leonis sigilla tria ex quibus duo majora, prius adolescentis, posterius viri, ubi eques ipseexhibetur vexillum ferens dextra scutum sinistra utrumque purum seu sine figura, sed sigillum minus habet figura leonis nullum hominem vel equitem[.]

Henrici leonis diploma datum monasterio S. Blasii Northem anno M^o. C^o. LXX^o. indict. III in Hertisberch II. id. Novemb. per manus Balduini notarii domini ducis. Additum sigillum majus in quo eques cum vexillo et scuto vid. < - >[.]

Synodus Halberst. 1148. ind. XII. die Lucae [. . .] Meibom. [. . .] chron. Marienthal. p. 8. v. Com. Blank. §. 25[.]

1197 praesidente Romanae Ecclesiae Coelestino papa Gardolfus Epus de Halberstat suae consecrationis anno 4, 3tio auf ergangenen rechten anspruch Bernardi ducis Saxoniae, Dedonis Comitis judicio praesidentis in principum et Baronum terrae, Berengerum Comitem jurisdictionis et Advocatiae in monasterium Hildesleve exortam pronuntiavit, et monasterio libertatem eligendi advocatum adjudicavit, quo facto Abbas Conradus < - > conventu elegit filium Berengeri Comitis Comitem Ottonem de<lpibene> quem confirmavit Episcopus[.] (+ De Comitibus de Gribens et adocatis monasterii Hillesleve, dictum quando memoratum quosam ab his derivare Blandekburgios, quia ad illos mox eadem Advocatio pervenit[.] +)

Conradus Comes de Blankenborch, filius postponis frater Sifridi factus monachus in monasterio Michelstein ejus 1197. dedit 10 hufen landes zu Mordorff, und 15 huben zu Aßmenstett filios habuit Fridericum Com. et Burcardum vel Bernhardum, et filiam Juttam quae fuit Abbatissa in Monasterio Trübeck [. . .] an der Nordseite des Brockenberges [. . .] in der grafschafft Wernigerode. E. K. T. 2. c. 9. §. 25. non afertur probatio de Abatissa[.]

Sifridus Comes de Blankenborch ab Arnoldo Lubecensi memoratur inter viros liberos ducis Henrici lib. 3. c. 2. p. 241 ubi Bangertus in c. 3. p. 243. qui 1171 cum eo ivere in terram sanctam[.] Hujus filii Henricus et Sifridus duas lineas severe Henricus in Regenstein, Sifridus in Blankenborch, tertius frater Conradus. vid. in Ottone IV.

Origo Genealogica Monasteriorum Cisterciensium per Sax. Thuring. Slav. Ehr. p. 2. c. 6.

Quomodo ex monasterio Alten-Campen in Westfalia prograt< - > alia Monasteria in Saxonia ad< - >us Walkeredensis, vid. Tabulam quasi Genealog. monasteriorum per Saxoniam Thuringiam et Slaviam. E. K. T. 2. cap. 7. §. 4.

Inter filias < - stecii M - d - > ex hoc Campen < - > Cisterciensium in Germ. 1122 fundante < - > AEp. <Col.> <Po>ns alten in Comitatu <Marcano> 1133. Miraeus chron. Cist. p. 93. fundante 1133 Eberhardo comite Montensi cum ignotus in M< - >do esset < - > et in patriam reditus. Et Altencampen venere 1. Walkenridem <fund.> Adelheidis com. Altenb. 1127. 2. Amelungsbornam ad <s - > condita a Sifrido comite 1130. 12 Kal. Xb. 3. Volkeroda in Thuringa fund. < - > Heimburgis comitissa de Gleuchem 1131. 8. cal. oct. 4. VallisMarcae in diocesi Halb. prope Helmstad. condita 1138 per Fridericum Pal. Com. Sax. 5. Hegina sive Haina Hassiae extincta 1140 hodie est celeber< - > Nos< - > (+ de eo diss. Lezneri +)[.] 6. Herwit Hessiusen in dioco. pad. fund. a Bernard < - > 1140 ut habent Gobelin Miraeus chron. Cist.7. Lapis S. Michaelis in dioecesi Halb. est comitatu Blanceb. per Rudolf Halb. Ep. Beatricem < - > Quedl. et Burcard. Com. Blanc. 1152. ind 16. 9. Kal. April. Walkeredae filiae sunt <portas Mariae> in Osterlandia Cisterdiensibus tradita ab Adone Ep. Naumb 1132. antea dicta s< - > vid. <Petuch.> pag. Et lib. 2. c 5. antiq. W. Et sichem sive <sittuhegbach> jacenti fundatoris B. Wolkinus prior primus Walk. ibidem factus primus Abbas 1141. Ab his duobus alia in Misnia Brandeb. Slavia. vid. Tab. ex Amelungsborna Riddagshua coenob. conditum Ludolpho < - > 1145. ind. 8. et Dobberan< - > aedificatum a Pribislav ppe in Mechelb. circa 1160 in quo sepultus 1179. add. Henricus fascic. ss. ord. Cisterc. lib. 2. dist. 42. c. 5. A Riddagshusa, Isenhaga in agro Luneb. condita ab Agnete vidua Henrici pal. 1227, sed migravit postea ad 1259 Bacierodam in dioeces. Hildesin. Isenhaga succedentibus monialibus. Bacceroda <verius> Bezzingeroda sec. vetustas literas et < - > Hodie vocatur Mariaeroda quae <Isen - >gensis excepit 1250 promovere< - > Johanne Ep. Hild. Ex Volkeroda Lucca < - > dioec. extincta 1163 a Wilbrando seniore Com. Hallermund et Reiffenstein in Eichsfeld. Hujus lucca filia < - - - > Remefeld in Wagria dioc. Lubec. condita 1210. ab Adolfo Com. Host.

Ab Herwiteshusa < - > S. Mariae seu Scarmbeck ad Luneburgam in doecesi instructus 1242 a Ludero Episcopo Verdensi et Ottone Duce Brunsvciensi.

Fridericus Comes de Blankenburg 1321. coenobio Michelstein dedit den Stauffenberg (+ ubi hic?)

1546 ist Magdalena graf Bodo zu Stolberg tochter graf Olrichs zu Blankenburg gemahlen mit dem schloß Blankenburg verbrandt der Sohn Ernst n. 1529 propagirt die blankenburgische famili ob er schon 1540 domprobst zu Naumburg gewesen; Ein ander Sohn n. 1535 Casp. Ulricus wird abt zu Michelstein und domprobst zu Naumburg stirbt 15. Xb. 1565 Ernesti sohn Ulricus n. 1563. fit Abbas Mich. 1574 stirbt 4 jahr hernach 14. Xb. Sein bruder Martinus n. 1570 wird abt zu Michelstein 1594. stirbt 13. April. 1597. verlaßet (von Dorothea grafin zu < - > 1595) einen Sohn Joh. Ernest nat. 2. Octob. 1596 mortum 9 Jul. 1599 ita familia extincta[.]

Henricus Rex. Adalberto AEpo Hammaburgensi dat nostrae proprietatis praedium < - > scilicet Liestmona in comitatu Marchionis Udonis, in pago <Wirnodi> Ad consilio dilect. Magistri nostri (+ Gubernatoris hofmeister +) dat etiam <farestum> cum < - > per totum pagum Wiginod. Cum insulis Bremensi scilicet et lachter dictis, cum paludibus quae ibi nominantur usque in Eiterna fluvium. Altstedi V. Kal. Jul. 962. Hoc privilegium Hartwico confirmavit Frid. II. Frankenfort 1158. XVII. cal.. April. indict. 6 diplom. < - > E. K. T. 2. c. 4. §. 27.

Otto d. G. rex . . . pro incolumnitate . . . nostrique dilecti filii Ottonis jam primo ann Regis . . . <o - nem> regionem pagumque vocatum Neletice . . . urbem videlicet Giuiconsten (+ est Hala +) cum salsagine ejus caeterasque urbes . . . municipium etiam vel burg< - >ardum urbis Q< - >uitneburg in pago nudhici . . . praedium quale <Hu>odo in beneficium habet in pago Helmingouue in Comitatus Wilhelmi Comitis . . . Taleque praedium quale Adalbertus comes in Comitatu ipsius in pago Nortthuringorum, in locis sic nominatis Dunumsteti, Flasriturgen . . . ex nostro jure in jus et proprietatem S. Martyris Mauritii ad Ecclesiam Magdeburgensem . . . transfundimus. Signum domini Ottonis magni et invictissimi imperatoris. Ludolphus Cancellarius ad vicem Brunonis Archicapellarii 2- id. April. dom. inc. 965. ind. 4. Wisiba<chum> E. K. T. 2. c. 6. §. 25.

Diploma Ottonis ? datum Kisilario Epo Merseburgensi ob bonam pago Helmengouue in Comitatu Kizonis. Ecbertus Cancellarius ad vicem Uuilligisi Archicapellarii 3. Kal. Aug. 967. indict. 5. anno regni 16. imp. 10. actum Magdeburg[.] Ejusdem aliud diploma datum Gisilario AEp. Magd. de bonis in pago Melmengouue in Comitatu < - ponis> Hildeboldus Epus et Cancellarius vice Willigisi Archicapellanii. 2 Kal. Feb. 983. ind. XI. anno regni 26. imp. 16. juxta civitatem <matera - >[.]

Theodericus Comes in Wernigerode principibus Saconiae AEpo Magdeb. Ottone duce de <Leiben> Henrico de Hohenstein Comite Alberto de Querfurde accusante Bussone de Regenstein Comite suspendio condemnatus est . . . Ex <militaribus> ejus quendam (vetus chron. Sax. ad 1386 p. 444. vocat Blikeroda) quem praecepto adegerunt ut primus capiti ejus v< - > infligeret paruit ille sub < - > honore suo admonibus mox circumstantes mox circumstantes gladiis eum suis confixerunt inde f< - >o sui equi alligatem suspendio finisse volebant interpretari Crantz. Saxon. lib. X. c. 2.

Cum extinquerentur Comites de Hoye, supererant Comites de Ritberg ex eadem stirpe, similiter cum extinquerentur Comites de Hohnstein ad Hercyniam, superant Comites de Hohnstein < - > in Marchia, ex eadem stirpe non tamen habiti sunt haeredes; ac ne jus quidem sibi asseruisse deprehenuntur[.]

Fundi Ecclesiis appropriabantur, id si essent prius feudales resignabantur do< - > directo, seu proprietat< - > habente, qui eam deinde dabat Ecclae nam antiquis tem< - > Ecclesiae feuda non habenabt. Vid. appropriationis fundi Ecclae Ilefeld 1190 ab Henrico imp.<incutionem> in lapide qui adhuc extat in Ecc< - > coenobii[.]

Ludgerus provincialis postea Comes Udonis Episcopi Neuenburg frater habuit dominium <irr>ectum villae Chinder<o>t alterius Comitatu, nempe in Comitatu Comitis de Lara. dip. extat E. K. T. 2. c. 7. §. 2[.]

<Esusteni> castrum fuit allodium H. Leonis, quia filiis mansit et Ottoni IV. <obvenit>. 1203. divisione, sed Otto puer omnia imperio obtulit. v. E. K. T. 2. c. 6. §. 5. < - > feudum Brunsvicense et 1428[.]

Puto Ilefeld, et prope castrum d< - > Ilburg, ab Eilger habuisse nomen nam Elgerus natus de Bilstein aedificavit castrum Ilburg, scil. erat Ilgersburg; et Ilefeld et Ilgersberg. Monaster (an ad Henric. leno[.)]

Ottonis IV. diploma quo confirmat Advocatiam villae <roth>, quam Elgerius de Hohnstein dabat coenobio Walkenr. 1215. /+ ubi notandum tunc Elgerum eodem anno fuisse apud Frid. II. Herbipoli, et Northusae apud Ottonem IV. sed 1219 < - > habuit < - >. vid. diplomata Ottonis IV. et Frid. II. E. K. T. 2. c. 6. §. 19.

Utile Collligere ex antiquioribus diplomatibus nomina Comitis cujusque qui in tali pago, v. g. in pago Etelimingowe nominantur in Ottonianis diplomatibus <res> Comites, Wilhelmus 961., Kizo 967. <Enso> 983 vid. E. K. T. 2. c. 8. §. 10[.]