Kritik, Wünsche und Fragen bitte an: luckscheiter(at)bbaw.de


Erklärung der Spalten
Id Id des Eintrags
Kat.-Nr. Katalog und Katalognummer
Signatur Signatur. Römische Zahlen werden als arabische wiedergegeben
Titel Titel
Incipit Incipit
ca. Angaben zur Datierung: w = wohl; A = Anfang; E = Ende; < = vor; > = nach; k = konjiziert; n = neu datiert; ~ = circa; H1 = 1. Hälfte; H2 = 2. Hälfte; Q1 = 1. Quartal; F = Frühjahr; S = Sommer; H = Herbst; W = Winter; -nn = von dem im Datierungsfeld angegebenen Datum bis nn; F- = Frühjahr bis zu dem im Datierungsfeld angegebenen Datum.
Datum Datum neuen, d.h. gregorianischen Stils, z.B. 23. Februar 1701 = 1701-02-23 (in Klammern Datum alten, d.h. julianischen Stils, sofern der Textzeuge diesem Stil gemäß von Leibniz oder einem Korrespondent datiert wurde).
Akademie Ausgabe Druckort in der Akademie-Ausgabe in der Form Reihe | Band.Nummer / Unternummer
Sigle Sigle des Textzeugens laut „Überlieferung“ in der Akademieausgabe
Absender Absender
Adressat Adressat
Absendeort Absendeort
Textart Textart: Abf. = Abfertigung; Abschr. = Abschrift; Anm. = Anmerkung; Aufzeichn. = Aufzeichnung; Ausz(z). = Auszug (Auszüge); Bemerkg(n) = Bemerkung(en); eigh. = eigenhändig (Leibniz oder Korrespondent); Erg. = Ergänzungen; ermitt. = ermittelt; Exz. = Exzerpt; Hd = Hand; Konz. = Konzept; Korr. = Korrekturen; MF = mitgeteilte Form; MFF = mitgeteilte Formen; Schr. = Schreiber; tlw. = teilweise; unbek. = unbekannt; zs. = zusammen; S = Seite(n); Z = Zeile(n).
Format und Umfang Format und Umfang
Exzerpierte Stelle Das Werk, aus dem Leibniz exzerpiert oder paraphrasiert.
Ordnungsvermerk Ordnungsvermerk von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum in vereinheitlicher Schreibung (in Klammern in diplomatischer Transkription)
Ordnungsnummer Ordnungsnummer von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum
Wortlaut Wortlaut
Drucke Drucke außerhalb der Akademieausgabe
Bemerkungen Vermischte kürzere Bemerkungen.
Längere Bemerkungen Vermischte längere Bemerkungen
Bezüge zu anderen Textzeugen Bezüge zu anderen Textzeugen desselben Stückes oder zu anderen Stücken.
Druckvorlage Die Zahl in diesem Feld ist die ID desjenigen Textzeugen, der Druckvorlage in der Akademie-Ausgabe war. Es wurden noch bei weitem nicht alle Druckvorlagen erfaßt.

4 Ergebnisse für die Suche:

select where (`Wortlaut` contains "p19308")
Id Kat.-Nr. Signatur Titel Incipit ca. Datum Akademie Ausgabe Sigle Absender Adressat Absendeort Textart Format und Umfang Exzerpierte Stelle Ordnungsvermerk Ordnungsnummer Wortlaut Drucke Bemerkungen Längere Bemerkungen Bezüge zu anderen Textzeugen Druckvorlage
67529 Ms 23, 47(1) Bl. 16 [3. Notiz] [Verweis auf Geographica] De Nimia super Visurgim, et 1690-06 5 | 1230.015 / 3 L Aufz.; eigh.; Streifen Carolingica ("Carolina")
De Nimia super Visurgim, et Holsingis sub Lud[ovico] Pio 814. (Carolina) vid. in Geographicis[.]
67529
67993 Ms 13, 877 Bl. 94 [1. Notiz] [Exzerpt aus Blondel, Genealogiae Francicae plenior assertio] Adelboldus in vita Henrici II. haereditarium >= 1715 5 | 4200.091 / 1 L Aufz.; eigh. Oktav, 0.2 Seiten/Spalten Blondel: Genealogiae Francicae plenior assertio, Bd. 1-2, Amsterdam 1654 | Bd. 1, Bl. LXXII * 2 v
Adelboldus in vita Henrici II. [. . .] haereditarium [. . .] (solium[)] diximus, quia ut ab his qui Genealogias computare noverant audivimus a Carolo M. ex parte patris decimam septimam et parte matris decimam sextam lineam propagationis tenebat. Blondellus praef. Apol. LXXII. * 2. b. pro decimam legit descendens[.] Nam per patrem fuit septimus a Carolo Magno.

Carol. M. --- Lud. Pius --- Lud. Germ. --- Hadwid uxor Ottonis --- Henricus [. . .] Auc. --- Henr. [. . .] Bav. --- Henricus Bav. II --- Henricus imp.

(+ sed error est +)[.]

Wasserzeichenrest: Wappen? oben (unten?) Szepter? mit Kreuz/Kleeblatt Leibniz hat das Exemplar von D._Blondel, Genealogiae Francicae plenior assertio, Bd. 1-2, 1654, der Bibliotheca Augusta (Wolfenbüttel HAB A: 239.2 Hist. 2°) am 25. August 1705 ausgeliehen (vgl._M._Raabe, Leser und Lektüre, Teil_A, München 1998, Bd. 1, S._185); weitere Exzerpte daraus finden sich hier. Leibniz griff vermutlich auf vorliegende Notiz zurück in LH XLII 7 Bl. 23. 67993
69245 Ms 12, 713h Bl. 147-159 [ 2. Notiz (auf Bl. 147r)] [Exzerpt aus Le Cointe, Annales ecclesiastici Francorum] Inter eos qui cognationem spiritualem > 1685-03 5 | 1150.400 / 2 L Aufz.; eigh. Folio, 0.1 Seiten/Spalten Le Cointe: Annales ecclesiastici Francorum, Bd. 1-8, Paris 1665-1683 | Bd. 5, S. 521-523 Carolingica ("Carolina")
Inter eos qui cognationem spiritualem quam vocant contraxere, nulla esse matrimonia aut etiam prohibenda novam doctrinam esse statuit Cointius Annal. Franc. 755. § 161. ubi fabulam esse contendit, quod Audovera regina a Chilperico repudiata sit quia a Fredegunda persuasa, filiam de sacro fonte suscepit; et haec illi in thoro successit uti narravit Anonymus de Gestis Francorum quem Aimoinus est secutus. Ait Cointius ex Greg. Turon. pendit Galiswindam filiam regis Wisigothorum Brunehildis sororem super inductam Audoverae lib. 4 c. 28. Praeterea Chilperici avo hoc jus nondum fuisse in usu. Lex Augustini Epistola 23 ad Bonifatium Episcopum apparere parentibus licuisse liberos suos e baptismate suscipere. Serius Synodus Moguntina 813 sub Carolo M. canone 55. constituit: nullus proprium filium vel filiam de fonte baptismatis suscipiat, nec filiolam nec commatrem ducat uxorem, nec illam cuius filium et filiam ad confirmationem duxerit. Ubi autem factum fuerit separentur. Idem canon est in capitularibus centesimus libri 5ti. Citatur ab Yvone (parte 9. c. 83) ex concilio Triburiensi, sed in marginali notatiuncula secundo Moguntinae restituitur. Alius est apud Gratianum c. 30. q  1. < - > ex posteriore Concilio Moguntiacensi quod praesente Ludovico Imp. Caroli M. filio ipso Lothario Augustis 828 est celebratum in claustro S. Albani cuius alias canones non extant. ubi <mutatur> quod est in Carolina synodo et habetur cap. 10. his verbis: Si unus aut alter ex industria fecerint ut filium suum de fonte suscipiant, ut dissidium fiat . . . tale consilium damus, si innupti manere voluerint bonum est, sin autem, gravis poenitentia insidiatori injungatur, et simul manentibus et si supervixerit praevaricator conjugii, acerrima poenitentia mulctetur, et sine spe conjugii maneat. Anterior tamen synodis Compendiensis sub Pipino Rege, in qua statutum, [. . .] ut si quis filiastrum aut filiastram ante Episcopum ad confirmationem tenuerit, separatur ab uxore sua et alteram non accipiat.
Leibniz' Handexemplar von Ch._Le Cointe, Annales ecclesiastici Francorum, Bd. 5, 1673, (mit Provenienz HOFBIB) findet sich heute in Hannover NLB Gf-A 10098; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 69245
69271 Ms 12, 713h Bl. 147-159 [ 27. Notiz (auf Bl. 148r)] [Exzerpt aus Le Cointe, Annales ecclesiastici Francorum] Ludovicus pius > 1685-03 5 | 1150.400 / 27 L Aufz.; eigh. Folio, 0.1 Seiten/Spalten Le Cointe: Annales ecclesiastici Francorum, Bd. 1-8, Paris 1665-1683 |
Ludovicus pius patri suo Carolo cognomentum Magni tribuit in Epistola ad Hilduinum Abbatem S. Dionysii apud Sur. 9 octobr. et Sirmond T. 2. Concil. Gall. ubi ait Pipinus . . . ad altare S. Dionysii a papa Stephano dedicatum (Pipino) intra sacra missarum solemnia una cum duobus filiis Karlomanno videlicet et divae memoriae domino et genitore nostro Karolo jure praenominato Magno ab eodem Apostolico papa in regem Francorum unctus superni muneris benectionem accepit.
Leibniz' Handexemplar des exzerpierten Werkes (mit Provenienz HOFBIB) findet sich heute in Hannover NLB Gf-A 10098; weitere Exzerpte daraus finden sich hier. 69271