Ecclesia Coloniensis dignitatem [. . .] Metropolitanam ut ex Zachariae papae literis ad Bonifacium [. . .] constat, [. . .] ante annum Christi 745 non recuperavit.

Serarius [. . .] not. 20. 21. in vitam Bonifacii in Eichsfeldea in monte Stuffenberg fuisse idolum cui nomen Stuffo, Bonifacius idolum confregit, et aediculam in vertice montis construxit. Inde progressus [. . .] in Gottingense territorium, [. . .] ubi hodie Hardesianum opidum, ne fortunae idolum displiceret a furente paganorum multitudine prohibitus est, et Gottingam versus in solitudinem ubi nunc Weenda pagus venit. ibique pernoctavit, et in honores S. Petri, ut postea factum, [. . .] sacellum erigi voluit. < - > vix credo. Wisurgo transgressu certe. <Propones> solum cis Wisurgim vastat.

Origo Monasterii Ordorf ad Oraham fluvium autore Bonifacio vid. Othlon lib. 1 c. 29 in ejus vita.

In Responsione, [quam] S. Gregorius II. papa dat Bonifacio, nulla sunt recepta Ecclesiae Romanae doctrinae aliena, partim laxiora, partim strictiora. Laxius est quod verum divortium consummato licet matrimonio conceditur, etsi his verbis resp. 2 si mulier infirmitate correpta non valuerit viro debitum reddere quid ejus faciat jugalis [ - - ] ille qui se non poterit continere nubat magis. Ubi Gratianus hoc sacris Canonibus < - > Evangelicae Apostolicae doctrinae penitus, inveniri adversum sed recte Glossa objicit, quod Leo IV. dicta, Gregorii minoris (II) sine exceptione mandavit tenenda I. dist. 20 c. 1. Glossa rem accipit de muliere arcta Baronius 726. p. 45 de impedimento perenni quod nesciebatur quando matrimonium contractum est. scilicet volunt matrimonium non consummatum. Sed verba in contrarium manifesta de infirmitate superveniente.

[ - - - - - - - - ] lib. 1 [ - - - - ] [patre] vel matre in infantiae annis traditos, postquam pubertatis impleverint annos egredi posse. Id hodie mitum videtur. Sed Cointius notaverat etiam id jus fuisse in Reg. S. Bened. ann. 344 n. 74. et in responsis Gregorii 726. n. 25.

De quibus ignoratur an <babtisari> Gregorius scribit Bonifacio (+  gnorabatur tunc baptismum sub conditione +).

Gregorius III Bonifacio Agrestem caballum aliquantos (multos) comedere adjunxisti, plerosque (aliquos) et domesticum. Hoc nequaquam fieri sinas immundum enim est atque execrabile.

Deneardus presbiter Romano pontifici Zachariae literas attulerat a Bonifacio, ut ex responsione patet. Deneat presbyter attulit Gregorio ab eodem. Puto esse eundem.

Browerus in lib. 1. antiq. Fuld. ostendit Buraburg vel Buriaberg in Hassia, ubi Bonifacius Episcopatum instituit (non minus ac Wirzeburgi in Francia et Erphesfurti in Thuringia et Aichstadensem Coint. 743 n. 19 Wurzburg tunc non in Bavaria sed Francia) situm esse prope Fritislariam in monte ad Ederam, ubi hodie ruina. (tres Episcopos in Buraburg <Erpesford>, Wurzburg Coint. 743 n. 19) Ibi primus Episcopus Witta quem Lupus Servatus Albuinum vocat et praesulem Fritislarensis opidi. Coint. 742. n. 7. < - > volunt quidam Buriburgensis Episcopatus Ottonem in alium transtulisse credo in Padebornam +). Synodus Bonifacii 743. n. 38. Coint. 743 n. 19.

Germaniae primae olim metropolitanus [. . .] Moguntinus, secondus Coloniensis. Amisso [. . .] jure Metropolitico Mog. subditus [. . .] Coloniensi ita de S. Evergislo utriusque Germaniae Metropolitanum fuisse constat, aetate Faramundi et Clodionis. Sed quapropter interpontificum quo Colonia diu laboravit post obitum [. . .] Evergisli [. . .] Episcopo Trevirensi Belgicae primae Metropolitano attributa est utraque Germania donec regnante Clodovaeo primo metropolitanus utriusque Germaniae constitutus est Crotoldus tunc Wormatiensis Episcopus, cujus successores eadem Metropolitana dignitate gavisi sunt ad sanctum usque Amandum qui pontificatum Dagoberto primo Austrasiae jam Rege suscepit.

Ab anno Christi 622 quo Dagobertus I. apud Austrasios regnare coepit ad annum Christi 742 quo Bonifacius Romano pontifici Zachariae literas misit (qua dicit Franci ut seniores dicunt plus quam per tempus 80 annorum synodum non fecerunt, nec Archiepiscopum habuerunt) cum sunt 120. Franci intelligendi de utraque Germania. Prima Synodus 743 sequens Liptinensis 744 Carl. Mart. < - >.

In synodo quam primam Bonifacius habuit 743. cap. 12 prohibentur Nedfyr. Lindebrogius modis exponit, quae pagani eum exercitunt[.] Spelmannus in glossario aliter explicet. Neod priscis Saxonibus esse obsequium. Ergo Neodfyr esse < - nem> in obsequium <deorum> (+ +)

Ex codice M[anu]s[cript]o Palatino post Liptinense Concilium excusa est Romae ut Philippus Labbaeus testatur anno Christi 1666 abrenuntiatio diaboli operumque ejus et brevis professio fidei vetere lingua Teotisca cum indiculo superstitionum et paganiarum a quibus populum revocandum statuunt Synodi prima sub Bonifacio (vulgo Germanica 743.) cap. 12. 744 Liptiensis canone 4. Indiculum superstitionum edidit inter supplementa Conciliorum antiquorum Galliae Petrus de La Lande 1666. Ex quo Cointius 744 n. 8.

In excerpta cujusdam Bened. Levitam collectorem capitularium Liptinae hodie Lestines regium tunc palatium dioecesi Cameracensis. < - > de aliis synodis.

746. deposito Gewilibe vel Gervilione Ep[iscop]o Mog. qui Saxonem occiderat a quo pater suus fuerat occisus, Bonifacius factus Ep[iscop]us Moguntinus, et placuit Majoribus domus ut Moguntia esset Metropolis. Ita Othlonus.

Cointius Bonifacio favet contra Virgilium 747. 18. 746. n. 10. Putat alium fuisse Virgilium qui postea Ep. Salisb.

748. Zacharias papa scribit responditque Bonifacio, in octavo Capitulo de Virgilio ait. si clarificatum fuerit ita eum confiteri quod alius mundus et alii homines sub terra sint seu sol et Luna, hunc habito Consilio ab Ecclesia pelle sacerdotii honore privatum. Velserus lib. 5 Baron. 748. n. 2. Adelzreiter part. 1 lib. 7. n. 29., putant difficultates improborum hominum rumoribus ortas. Nempe putant omnes hactenus eundem esse cum episcopo postea Salisburgensi. Cointius contrarium probare conatur ex lecta vita Virgilii ed. a Canisio Tom. 6. et Surio inserta editione postrema ad 29. Novembr. Virgilius in Hiberna nascitur ex nobili prosapia, venit ad Pipinum Regem Carisiaci commorantem 762. ab eo mittitur in Bajoariam 764. Fuit Ep[iscop]us 766. 17 Cal. Juli die Dominica (+ sed cur duos Virgilios sibi tam propinquos in Bojaoria ad Episcopatum tendentes fingamus. Nihil facilius quam Virgilium non tantum et Romam ivisse, et ad Pipinum, ut dilueret quae contra se sparsa erant, et < - demum> Episcopatum in Bajoaria consecutum, qui ei jam ante destinatum, dicebatur.) Inepte Cointius in malam partem interpretatur de mundo alio dicta, quae Velserus < - - - >. Simili errore mihi videtur distinguere Ep[iscop]um Laureacensem et Pataviensem Sidonium factum 745 n. 109. qui obiit 756. n. 24 a Sidonio presbytero de quo ipse agit 749. n. 59 <tanquam> accusato a Bonifacio. Credibile non admittendos duos Sidonios et duos presbyteros, hoc anno a consilio ne Bonifacius aliquid humani < - > credatur. Zacharias sumpsit Bonifacio Sidonio et Virgilio Presbyteris quod eos sit <evocatum> Coint. 748. n. 59. Hinc colligit Cointius alium a Sidonio Bajoariae Metropolitano qui jam ante triennium sedere coeperit. Sed credibile est, errorem esse in Chronologia. Nam solius Hundii autoritate ait Coint. 745. n. 109. in dioceses Laureacensem ac Patavinam a multis annis [unitis] successit Sidonius vir magna doctrina et philosophus insignis[.] non dicit Cointius cur haec ad annum deferat 745. nisi quia Hundius obiit Vivilo Antistes ille venerabilis anno Christi 745. 10. Cal. Mart. unde P. Landus in indice praetermissorum sed forte non statim subrogatus, Sidonius idque illa ipsa contentio cum Bonifacio fecit.

Apud Othlonum [. . .] literae Zachariae ad Bonifacium sunt <et> in editionibus Suriana, [. . .] Serariana, [. . .] Sirmondana.

Odilo dux Bavariae videtur obiisse anno 748. ejus adhuc mentionem fecit Zacharias papa, quem putat hoc anno Epistolam scripsisse ad Bonifacium ubi mentio Virgilii <simul lites  - entis> Bonifacium et Odilonem. obiisse hoc anno ex eo confitur probare Cointius 748, n. 89 <cum> argumentatis non malis ex Hundio et Canisio. Post ejus mortem videtur Grifo invasisse Bavariam Thassilone puero pulso 749. ita Annalista Metensis sed Annales Petaviani dicunt 749. Gripponem reversum ab exilio.

Quaesivit Bonifacius a Zacharia pontifice de igne paschali et videtur de <quorum> opinione quaestionem movisse, qui crystallis incendendum putabant. Sed respondit Bonifacius; de crystallis autem ut asseruisti, nullam habemus Traditionem. Fuerit aliquod <hic> dioptricae vestigium, nisi velimus crystallos pro speculis duxisse.

Loiselianus annalista habet consultum Romanum pontificem quis regnare debet. Nempe 749 ait Burcardum Ep[iscop]um Wirzburgensem et Fulradum Capellanum missum ad Zachariam <et ait> Pipinum Regem factum Suessionis <750>. sed hoc factum <dein> 752. (+ Zacharias 748. respondit Pipino ad interrogatum[.] Nam Pipinus Romam miserat Ardobannum presbyterem. suspicor illum praetextum scivisse, et occulte cupisse < - > Pipinum, non alias < - > ad Bonifacium ut alias rejecisse.

Loiselianus Annalista 750 a Bonifacio unctum dixit Pipinum, sed < - > apud Othlonum aut appendice Hystoria Childebrandi jussu scriptae. Nulla unctio, nuda in clypem sublevatio, Male Eginhardus Childericum jussu Stephani papae in Monasterium detrusum magno consensu autorem Loiselianum secuti vid. Coint. 752. n. 1 sqq.

Bollandus et [. . .] Henschen. [. . .] d. 20. Feb. [. . .] com. vitae S. Eucherii praevio cum textum citassent. Ad<revaldi> lib. de mirac. S. Bened. qui ex Eginhardo narrat Reges Merowingos carpento [. . .] bobus juncto tractos, et mox Carolomannum reliquisse dignitatem, quod S. Eucherius et S. Bonifacius ei ostenderint corporeis visibus patris [. . .] damnationem; subjiciunt ejusdem fariae figmentum esse, carpentum regnandi de Caroli Martelli damnatione visione.