De origine Francorum Schilterus in annotatione ad Joh. de Konigshoven p. 466 originem Francorum a Trojanis eodem fere modo ut Joh. de Konigshoven rem narrat Ludolphus de Bebenburg secuti videntur Vincentia Bellovacensis speculum Historiale et partim Poloni Chronicon. Sed et jam ante hos Sigebertus Genblacensis initio sui Chronici et Aimoinus omnibus prior in praef. ad Abbonem c. 10. ubi quodam referre narrat Francos Troja egressos regem Phrygem nomine elegisse et deinde partem in Macedonia consedisse, et sub Alexandro M. rex egregius gessisse caeteros sub Francione in Europam praefectos ad Istrum processisse, et in duos populos abisse, et sub Torgato Torgos, sub Francone Francos dictos Sifridus etiam lib. 1. Evang. c. 1. v. 174. in libro quodam se legisse scribit, Francos sub Alexandro bella gessisse et demum Macedonia excessisse. Sed de Trojana origine nil habet. Primus Fredegarus scholasticus Troja capta fuisse egressos, partem in Macedoniam venisse (+ credo fabla de Heleno in Epiro +) partem cum Friga Rege Asiam pervagantes in litore Danubii et maris Oceani consedisse. Denuo bifaria divisione mediam ex iis partem cum Francone Rege Europam pervagantes cum uxoribus et liberis Rheni ripam occupasse qui ad Danubium remanserant Turcam Regem elegisse < - > Turcos dictos. Gregorius tantum lib. 2. cap. 9. Tradere multos e Pannonia fuisse degressos deinde transmisso Rheno Thoringiam transmeasse et Reges crinitos super se creavisse. Lucanus lib. 1. v. 427. Arvernique < - > Latio se fingere fratres sanguine ab Iliaci populi. Ambitio scilicet exemplo Romanorum Trojanae originis. Ita tabula < - > Aenaeae nepotem Ascanii filium fuisse et Gulfridus Mornmettensis in antiquo Britone < - > invenit. Occasio Hieronymi citandi, quod in Chronico Eusebiano quod Hieronymus < - > Prosper continuavit, sub Gratiano Priamus quidam regnat in Francia quantum alius colligere possum. P< - > lib. 6. orig. Franc. et Casp. Bartha in Brit. lib. 1. v. 126. legit priarius. Paulus Warnefridus (+ credo in Episcopis Met.) Hoc tempor apud Galliass in Francorum regnum Andris Arnulfi filius qui de nomine Andrisae quondam Trojani creditur appellatus sub nomine majoris domus gerebat principatum[.] Et ut Epibiphio Rothadis fili< - > Regis:

Ast abavus Anchise potens qui ducit ab illo Trojano Archisa longo post tempore nomen Add. Thom. Aquinas a S. Josepho de orig. gent. Franc. p. 43. Chiflet vind. Hist. p.  429. 453. idem in Lampad. ad vindic. p. 5. Alexander M. apud initium in exercitu et Illyiros habuit, adeoque Pannonios, ergo si credimus et Francos. Sicabri Franci dicti, sed fabulosa urbs Sicambria in Pannonia[.] Prima Francorum mentio apud Trebellum Pollionem in Gallieno, ubi posthumum Celticis ac Francis < - - > Copiscus in Probo ad 280 < - > Franci < - > strati paludibus. Sigebertus ridicule a Valentiniano primum Francos appellasse[.]

Carolus Calvus Genealogiam consignaret, eam contemporaneis versibus < - > expressit. Primus edidit Th. Aquin. a S. Josepho < - > 1644 inde repetit Chifletius[.]

Eginhardi esse Annales regum Francorum Pipini, Karoli, Ludovici editos primum a Pithoeo, ostendit Andr. du Chesne tom. 2. sub ejus nomine citant Pet. de Marca, <id>que P. Lambecius pro certo habet vid. Sand. ad Voss. p. 45[.]

Ughell. [. . .] Aep. Mediol. Tom. 4. [. . .] p. 134 allegat quaedam ex codice Manuscripto qui dicitur Chronicon rerum Germanicarum[.]

[Arnulphi] Mediolanensis chronicon apud Voss. citat Pigna in Atestinis[.] Vixit seculo XI^mo vocans Arnolphum Mediolanensem. Ex eo quaedam de Arnulfpho Aepo Mediol. Aequivoce citat Ughellus [. . .] Tom. 4 [. . .] Aep. Mediol. p. 134.

De Epo Vercellensi vel Numburgensi vel Trajectensi autore libri a Frehero editi contra Gregor VII. Vid. Sand. (ad Voss.) p. 97.

Jardani Saxonis Theologi Paris. libell. De initio ordinis dominicani, editum Rom. [. . .] 1587. [. . .] Obiit 1230. Jordanus [. . .] autor chronici de rebus Germ. usque ad Rudolphum Habsp. de quo et Engelhusius. Jordani de Saxonia alias dicti Jordani de Quedlinburg vitae Patrum. [. . .] Msae in Bibl. Trajectensi [. . .] Voleterrano nominatur Jordanus Osnaburgius. Sandius ad Voss. p. 156[.]

Ludolphus Bebenburgensis (factus postea Epus [. . .] Bamb. scripsit libellum ad Rudolphum [. . .] ducem Sax. de Germanorum [. . .] principum veterum zelo.

Matthaeus [. . .] Parisius non fuit Parisiensis[.]

De Martino Polono vide quaedam notanda apud Sandium p. 174[.]

Balduini Ninivensis meminit Flander est idem qui Balduinus de Avesnis cujus Genealogias [. . .] edidit Dacher Tom. 7. spicilegii[.]

Ricobaldi codicem habuerat Scriverius teste Vossio atque edere constituisse sed disparuisse asseruit [. . .] Graevius [. . .] cum Bibliotheca Scriveriana dist<rah>eretur[.] Boxhornius [. . .] ex eo testimonium [. . .] allegat de Suetonio. Ita Sandius p. 187.

Labbaeus integrum edidit Prosperi chronicon [. . .] Tom. 1. sect. 1. novae bibl. Manuscr.

Genealogiam S. Arnulphi Epi Metensis diversam ab ea quam primus in scriptoribus Francorum edidit Pithoeus ex Bibliotheca Caesarea pollicetur Lambe[dius] v. Sand. ad Voss. p. 30[.]

Isidori Chronica Gothorum [. . .] Suevorum et Vandalorum [. . .] auctiora [. . .] edidit Labbaeus Tom. 1. Bibl. Novae Ms. Sect. 1[.]

Conradum Turicensem id est Tigurinum citat Pigna in opere [. . .] de principibus Atestinis[.]

Lupoldeus de Bebenburg, qui libros pro imperio contra papam scripsit praeter alias dignitates Caveo aliisque memoratus fuit praepositus Severi Erfodiensis[.] Tenzelius supplem. 2. Hist. Goth. sect. 1.

Mechitildis uxoris Henr. Auc. fundationes mores et obitum ex Lupoldi Bebenburgii libro de Germanorum veterum principum zelo et fervore in Chr. religionem deique ministros <c. 13>[.] Vol. I. Sax. H[.]