Kritik, Wünsche und Fragen bitte an: luckscheiter(at)bbaw.de


Erklärung der Spalten
Id Id des Eintrags
Kat.-Nr. Katalog und Katalognummer
Signatur Signatur. Römische Zahlen werden als arabische wiedergegeben
Titel Titel
Incipit Incipit
ca. Angaben zur Datierung: w = wohl; A = Anfang; E = Ende; < = vor; > = nach; k = konjiziert; n = neu datiert; ~ = circa; H1 = 1. Hälfte; H2 = 2. Hälfte; Q1 = 1. Quartal; F = Frühjahr; S = Sommer; H = Herbst; W = Winter; -nn = von dem im Datierungsfeld angegebenen Datum bis nn; F- = Frühjahr bis zu dem im Datierungsfeld angegebenen Datum.
Datum Datum neuen, d.h. gregorianischen Stils, z.B. 23. Februar 1701 = 1701-02-23 (in Klammern Datum alten, d.h. julianischen Stils, sofern der Textzeuge diesem Stil gemäß von Leibniz oder einem Korrespondent datiert wurde).
Akademie Ausgabe Druckort in der Akademie-Ausgabe in der Form Reihe | Band.Nummer / Unternummer
Sigle Sigle des Textzeugens laut „Überlieferung“ in der Akademieausgabe
Absender Absender
Adressat Adressat
Absendeort Absendeort
Textart Textart: Abf. = Abfertigung; Abschr. = Abschrift; Anm. = Anmerkung; Aufzeichn. = Aufzeichnung; Ausz(z). = Auszug (Auszüge); Bemerkg(n) = Bemerkung(en); eigh. = eigenhändig (Leibniz oder Korrespondent); Erg. = Ergänzungen; ermitt. = ermittelt; Exz. = Exzerpt; Hd = Hand; Konz. = Konzept; Korr. = Korrekturen; MF = mitgeteilte Form; MFF = mitgeteilte Formen; Schr. = Schreiber; tlw. = teilweise; unbek. = unbekannt; zs. = zusammen; S = Seite(n); Z = Zeile(n).
Format und Umfang Format und Umfang
Exzerpierte Stelle Das Werk, aus dem Leibniz exzerpiert oder paraphrasiert.
Ordnungsvermerk Ordnungsvermerk von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum in vereinheitlicher Schreibung (in Klammern in diplomatischer Transkription)
Ordnungsnummer Ordnungsnummer von Leibniz zur Ordnung seiner Vorarbeiten zum Opus historicum
Wortlaut Wortlaut
Drucke Drucke außerhalb der Akademieausgabe
Bemerkungen Vermischte kürzere Bemerkungen.
Längere Bemerkungen Vermischte längere Bemerkungen
Bezüge zu anderen Textzeugen Bezüge zu anderen Textzeugen desselben Stückes oder zu anderen Stücken.
Druckvorlage Die Zahl in diesem Feld ist die ID desjenigen Textzeugen, der Druckvorlage in der Akademie-Ausgabe war. Es wurden noch bei weitem nicht alle Druckvorlagen erfaßt.

6 Ergebnisse für die Suche:

select where (`Wortlaut` contains "p10468")
Id Kat.-Nr. Signatur Titel Incipit ca. Datum Akademie Ausgabe Sigle Absender Adressat Absendeort Textart Format und Umfang Exzerpierte Stelle Ordnungsvermerk Ordnungsnummer Wortlaut Drucke Bemerkungen Längere Bemerkungen Bezüge zu anderen Textzeugen Druckvorlage
30646 49054 Ms 12, 713h Bl. 52 (alt: Nr. 244) [Gamberti] an [Papebroch] für Leibniz Quaesitis hic propositis abundè satisfaciunt Jo. Baptista Pigna < 1686-05-24 5 | 1150.044 Gamberti (KorrespDB) (GND)
Papebroch (KorrespDB) (GND)
Leibniz (GND)
Abf., eigh. Folio, 1.2 Seiten/Spalten
Quaesitis hic propositis abunde satisfaciunt Jo. Baptista Pigna Italus, et Historiographus ubique notissimus Alphonsi II. ducis postremi Ferrariae, domo Atestii, aut Estensis, qui <diligenter  - > antiquissima monumenta, eo quicquid pa< - > erudito sapere < - - > in < - >, complexus omnia Tomo majori, cujus in substantiam coegit quae sex Tomis, adhuc ineditis, et a me perlectis, complexus fuerat labore immani < - > Hieronymus Falettus, arboris Atestinae compactor: nec non Gabriel Bucelinus, Monasterii Weingartensis Ascetae Tom. II. Germaniae Topo-Chrono-Stemmatographicae a Pag. 381, et deinceps. Hic enim test<atum> habet, ac pact< - >, Stirpem Guelphicam posteriorem ex st- A<testio> pro<bat>inasse; solidissimis sane rationibus, ac fide dignissimis, quoniam ejus Coenobii Weingartensis in < - >, cujus ad aram mihi - - sacram facere, in- aliquot - - divini, libris celebre ea - quae M- asservatur, - - - eo imagines antiquissimae, parieti affixae, quarum prima ejus Guelphi, aut Welphonis < - >, qui natus ex Azone IV. < - >, vel < - >, marchione Ferrariae, dicto etiam Marchione Italiae. Cum igitur hi bini scriptores quaesitis satisfaciant, non habeo quid addam, < - >andum ex enim Historiographis iis, qui Principum genealogias ita -ere, ut emendem - - tabulam - scripta, penes mundi fidem acceptata. - - - Wilhelmus Dux Cellensis ad me transmisso stemma suae stirpis Brunsviciensis, -demque primordia - ea, sibique - et posteriori como Guelphica, quae fuit ramus Arboris Italicae Atestinae < - > ergo id <f - > ultro Principes Brunsvicenses quis audeat < - > id revocare in dubium, et ad < - > denuo compellere <jam> penes < - > a me perlectis, sanctissime confirmatam?

Dominicus Gambertus Societatis Jesu Bononiae ad S. Ignatium.

Bemerkg von Papebroch 5581=49054

Beil.zu:3710

30646
61894 24184 Ms 23, 183 Bl. 53 [Exzerpt aus Exzerpt aus Merenda, Ferrara] de Alfonso II. vid. Merenda excerpta scheda > 1690-06 5 | 4560.050 L Aufz.; eigh.; Streifen Leibniz: Exzerpt aus Merenda: Ferrara; Ms; Ms 23, 181, 2, 5 Bl. 6-14 | Bl. 12v-14v
De Alfonso II. vid. Merenda excerpta scheda 4. 1. versus finem et pag. 2. et scheda 5.
Leibniz' Vorlage war ein Exzerpt aus einer handschriftlichen Fassung von Merendas "Ferrara", das er in Modena angefertigt hatte und das sich heute in Hannover NLB Ms XXIII 181, 2, 5 Bl. 6-14 befindet. Weitere Exzerpte aus diesem Exzerpt finden sich hier. Leibniz hat seine italienischen Exzerpte sicher erst nach seiner Rückkehr nach Hannover im Juni 1690 ausgewertet. 61894
61903 24193 Ms 23, 183 Bl. 69 [Exzerpt aus Testi: Ristretto delle ragioni, ca. 1643] Ristretto delle ragioni della Sma Casa d'Este con la riposte 5 | 4560.065 L Aufz.; eigh. Folio, 1 Seite/Spalte Testi: Ristretto delle ragioni, ca. 1643 Dux Mutinae ("Dux Mutinae")
Ristretto delle ragioni [che la] Sma casa d'Este [ha colla camera apostolica] con le risposte di Roma e contrarisposte per parte del Ser

fol. 16 (ex scripto pontifico) poco dopo il duca Alfonso mandò Marc. Antonio Ricci à Rodolfo Imperatore per dimandare la nuova investitura del ducato di Modena di Reggio del Marchesato d'Este, del Contado di Rovigo, e di Carpi per li suoi figli et in difetto de figli una facoltà e potestà di poter nominare uno della famiglia d'Este ex duobus stipitibus qui hodie supersunt, licet tanquam forte nati ex radice ex infecta, vel ob alios quoscunque defectus non essent comprehensi in investituris antiquis, e con lo sborso di buona somma di denarii, come dicono ottenne la gratia di poter nominare fra un anno una persona della famiglia Estense, nel testamento o in altro acto, la quale persona nominata dal Duca promise Rodolfo di non palesarla ad alcuno comme si legge nell' investitura sotto li 8 Agosto 1594 . . . Alfonso morì l'anno 1597 li 27 d'Ottobre e si scoperse che Alfonso l'anno 1595 li 17 di Luglio haveva fatto testamento, nel quale instituiva herede universale il suo figlio [. . .] Maschi instituiva et sostituiva D. Cesare d'Este suo cugino, il quale in vertu di questo testamento e nominatione ottenne la confirmatione dal medesimo Rodolfo li 13 Gennaro 1598.

genalog. Skizze: Hercole I  -  Hercole II  -  Alfonso II [. . .] che mori [. . .] 1597

Alfonso

Alfonso primo Laura Eustochia  -  Alfonsino  -  D. Cesare  -  Alfonso Capuccino  -  Francesco Duca

Ferdinando II. Imperatore ha investito degli stati imperiali il duca Francesco vivente non come semplice successore del duca Alfonso II ma come chiamato e compreso nelle antiche investiture

Genealogisti della casa d'Este, essendosi serviti ben spesso di libri apocrifi e finti. fol. 21.

pag. 23) Rudolphus II etc. . . . Dux [. . .] petierit, ut ejusdem Alphonsi filios et descendentes masculos etc. de novo investigare dignaremur [. . .] quibus non extantibus vel quandocunque deficientibus [. . .] eidem illmo duci Alphonso dare et concedere vellemus arbitrium et potestatem jus et facultatem irevocabilem nominandi et eligendi semel et pluries tam inter vivos quam in ultima voluntate unum ex familia Estensi ex duobus stipitibus qui hodie supersunt, quemcunque inter eos eligere et nominare voluerit, licet tanquam forte nati ex radice infecta vel ob alios quoscunque defectus non essent comprehensi in investituris in antiquis etc.

Ex certa igitur scientia damus [. . .] concedimus praedicto Illmo Alphonso arbitrium et potestatem jus [. . .] facultatem [. . .] nominandi et eligendi semel et pluries, tam inter vivos quam in ultima voluntate unum ex familia Estensi et descendentibus Illmi domini Algonsi Estensis, olim filii Illmi Domini Ducis Alphonsi primi, vel ex descendentibus Illustrissimi Domini Sigismundi Estensis fratris olim Illustrissimi ducis Herculis primi, et hoc etiamsi [. . .] forte nati ex radice infecta vel ob alios quoscunque defectus non essent comprehensi in investituris antiquis[.] Datum Ratisbonae 8 Aug[.] 1594[.]

pag. 28) Il Ministro (del Smo di Modena) dice che la città di Comacchio dell'anno 848 fu donata da Lotario e Lodovico Imperatori ad Ottone d'Este. Pigna narrat Ottonem Comitem Estensem 30 Maji 854 obtinuisse investituram Comacchii con le valli e marine, Leandro Alberti nella descrittione d'Italia riferisce che li figliuoli di Caino Co. di Poitiers i quali havenano acquistati molti poderi nel territorio d'Este, furono creati Marchesi di Scorsia d'Este l'anno 881. da Carlo Grasso imperatore mentre passò per detti luoghi; Girolamo di Rossi nell' Historia di Ravenna vuole che Comacchio fosse donato l'anno 854 ad Ottone da Este il quale stava in Francia. Haec non consentiunt. Si anno 848 Ottoni datum cur anno 854 investituram ejus quaesivit. Et si erat comes Estensis anno 854 cur Leander non Comitem Estensem vocat, et in territorio Estensi bona acquisisse vult[.]

In Badia della Pomposa, ibi Principes Estenses praetendunt jus patronatus[.]

Defensio Mutinensis verba Rudolphi Imp. de radice infecta[,] ita explicat, pag. 83. quod legitimati per subsequens matrimonium olim in Imperialibus judiciis nonnihil obstaculi senserint, ideoque abundante cautela Alphonsum petentem et Rudolphum Caesarem consentientem <porrigere> successori Alphonsi voluisse[.]

fol. 173. trovandosi [. . .] l'originale autentico (Comacchii a Lothario et Ludovico 854 donati Ottoni Estensi) nell Archivio di questi principi[.]

Das Exemplar des exzerpierten Werkes in Hannover NLB Gi-A 7185 (mit Provenienz HOFBIB) enthält keine Marginalien; ob Leibniz es benutzt hat, ist offen. Exzerpte aus vorliegendem Exzerpt finden sich hier.

-Wasserzeichen: 1680

61903
63834 24068 Ms 23, 181, 1, 5 Bl. 12 [Sur le Tasse et la maison d'Este] Tasso Gier. lib. Canto I. 5 | 4365.012 L Aufz.; nicht eigh. und eigh.; unregelm.Zettel
Tasso Gier[usamelle] lib[erata]

Canto I. ottava 41

ott. 58

Canto 17 verso il fine

Cant. 2. Alete inviato del Soltan d'Egitto significa <It.> pigna< -   -   - >.

Alphonsus II Dux maximus Ferrariae

Il Tasso <valio> la moglie del duca Alfonso II. in presentia del Duca, <de - ndo in> presentia <la  - ezz> in obserta del copie< - >. Il Duca com< - >ero a <ri - e>, en esse <e masto>, <lattestin> che sia menato a S. <Anna>, hospitale de pazzi in Ferrara. La fece per un < - ito> cathechismo and<ati  -  ved - i>, et <l>ui non dicendo < - > cosas, una donna disse, < - > che pensa il Signor Torquato lui rispose, io penso et ripenso, et pensando io impazzo. Che l'huomo non sia altro ch'il spulato d'un lazzo. Scappò dopp< - > con connivenza del duca, et andò in <Suovia>, et doppo in Roma. Et scritte mal assai. Morì in Roma.

La prima moglie del Duca Alfonso lui <parto> un figlio moro, si dice, ch'essendo p<ort>ando al Duce, lo butto contra la muraglia, dicendo non e figlio mio, il bambino ne mori et la duchessa qualche tempo doppo di dolore. Il duca non hebbe mai figliuoli benche hebbe piu moglie. Il Tasso (come si crede fece qualche allusione à questo parlando di Clorinda figlia bianca d'una regina mora, all' l'imitatione d'Heliodoro.

63834
63885 23967 Ms 23, 181, 1, 5 Bl. 15 Ad Historiam Estensem Anecdotam Ad Historiam Estensem 5 | 4365.015 L Aufz.; eigh.; breiter Streifen
Ad Historiam Estensem Anecdotam.

Torquatus Tassus Bergomensis, Bernardi filius, Cardinalis primum Ludovici deinde Alphonsi II ducis <aulicus>, et puto secretarius. Familiaris Leonorae sororis <eorum>, et ut creditur amatus. Il mio < - > Leonora. Erat nobilis <foemina> in servitio principissae, etiam Leonora. <hu -   -   - > suos <amores> legebat. < -   -   -   - > suo detexit. Is <pr - it>. Tassus eum in duella vocat. Ambo tunc <detra - t - >. Tassus <con - > ducis Alphonsi II. < - >, quem rigide sciebat. Diu post jubente Alphons<o> regal< - > Leonora, et tute viam spondente <rediit>. Sed Alphonsus, praetextu sumto in domum <stultorum  -  pazz - lli> duci jussit, ubi 12 annis stetit, frustra multis intricedentibus, tandem dux <certum> conjugem ducens Mantuariam precibus soceri Tassum donavit.

Soror Eleonorae hujus et Alphonsi< - > alia, Lucretia postea Urbini ducissa cum Marchione contrario familiaris erat, rem Alphonsus patruus (pater Caesaris postea Mutinae ducis) detexit et Cardinali Ludovico dixit, hic <d - i> frat<ri>. Dux Contrari<um> ad se vocari jubet praesentibus <Beatriolio> Marchione et <P>igna ministro. Ajunt contrarium strangulat<um> sparsa apoplexiae voce, et medico vocato. Erat ultimus familiae, et multa feuda et castella ejus morte ad ducem rediere[.] Lucretia numquam hoc Alphonso condonare potuit, et in Caesare ejus filio vindicavit. Nam cum ejus mandataria esset cum plena potestate in Faventino tractatu, <cum> Boncompagno Cardinale Nepote papae Clementis, conditiones gravissimas signavit, nempe ignoraverat hunc ejus animum Dux Caesar.

Ugo Nicolai III March. Est. et Ferr. filius naturalis frater ex Pella Ptolemaea, Borsi et <C>eonelli erat princeps suae aetate pulcherrimus. Sed noverca Parigina Malatesta eum <aderat>. Jubetur a patre comes ipsi adesse ut itinere. Reconciliati < - > in amorem mutuum papa des< - >. Res per famulos detegitur. Marchio ex Camera super< - > spectator mox ambos ut fama est decollari jussit.

Plerumque secundogeniti haeredes.

Pleraque Estenses principes extrorsum desponsatos, infelices[.] Ita Beatrix uxor Regis Ungariae, ita Maria Beatrix uxor regis Angliae[.]

Welchem Werk die vorliegenden Notizen entnommen sind, ließ sich noch nicht ermitteln. Exzerpte aus diesem Exzerpt hier. 63885
68651 Ms 12, 713h Bl. 71e [Ferrariae Scriptores] Hieronymus Faletus, Alfonsi II. Ducis Ferrariae apud > 1685-03 5 | 1150.241 k Aufz.; nicht eigh.; kurzer Streifen
Hieronymus Faletus, Alfonsi II. Ducis Ferrariae apud Senatum Venetum Legatur, < - > ostendit in Historia Ferrariens. principum. p. Vicus pf. in Juli Caes. Numism.
68651