Excerpta qvaedam ex Vita Ludovici Sancti Galliae Regis divisa in libros XV Tom. I et II. Parisiis edita apud Joh. Bapt. Coignard in 4^o. Opus fuit a Sassio (M. de Sacy) adolescentiae Delphini destinatum.

Qvanto zelo is Rex flagraverit, ut religionem Christianam gentibus barbaris insinuaret, non solum expeditiones ejus ostendunt, in quarum prima ingenites opes et libertatem multo aere redemtum, in altero ex lue sastrensi vitam ipsam omisit, sed et multa alia documenta afferri possunt. Inprimis legationes in extremas Scythiae sive Tartarorum oras missae, nec illi quicquam laetius fuit, quam si de conversione gentilium aut Mohamtanorum spes appareret. Cum aliquando Judaei cujusdam baptismum in tempo Sandionysiano procurasset, et Legati Regii Turretani ex Africa adesent, dixit illis Ludovicus se lubentissime reliquam vitae temporis in Saracenorum vinculis quae evaserat transacturum esse, si modo videret regi illoum idem baptismi beneficium contingere. Incredibilis vero patentia ejus maxime in captivitate illa Saracenica conspecta est ,quam ipse tanti fecit, ut post aliquot annos Regi Angliae quam Lutetiae hospitem habebat affirmaret, se mu< - > feliciorem videri illo patientiae sibi in deo in extrema illa calamitate concesso quam si totum orbem armis subegisset. Tali erat pietate in DEum tali religionis, disciplinae sacrae et studio, ut ad bella inter alios princips componenda tanquam communis qudam arbiter haberetur. De justitia ejus vix satio digne scribi potest, quam sanctissime semper coluit; et tam promte ac liberter restituit subditis et peregrinis quae apparebat jure non possideri, quam alii aliena invadunt. Libertatis etiam ligiemum usum antiquo more regni ordinibus sincere praebuit nullam magnam rem sine illorum consilio aggressus gravesque causas omnes in comitiis decide< - >, quae tum pro commoditate regum habebantur, a Ludovico autem frequentissime et singulis fere trimestribus postea quidem < - > ria facta sunt, sed non ejusdem quae olim potestatis fidem promissorum etiam hostibus sanctissime praestitit, ita ut Saracenis, qui aliqua parte lytri sua quidem incuria et ignari inter numerandum fraudati erant, restitui subucta ultro jusserit. Pro regula tenuit merito omnibus principibus commendanda, nihil utile esse principi quod nocet populo. Moriturs filio inter alia hoc praeceptum dedit: in jure dicendo praesume pro pio paupere et misero donec causa liqueat; in rebus tuis contra te praesume usque dum veritas eruatur Ut defectus Cleri patienter feras, ab<avi> tui, Philippi Regis dictum recordaret: Tot tantaque beneficia a den accepi, ut aliquid a ministris ejus tolerare non possim <dens>are. Bella omnia dissuasit nisi summa necessitas imperaret, neque ullo modo pax obtineri posset[.]

Illustris ille Campaniae praetor sive Seneschallus Joinvillaeus, tanto quidem majori fidem dignus, quod ei in Aegyptiaca expeditione affuit, licet subditus non esset, et quod magna viri ingenuitas et veritatis studium in aperto est, Historiam suam de sancto hoc Rege ita claudit: Ludovicus aeternum decus illis afferet, quos comtemplatio vitae ejus sanctissimae ad imitationem excitatabit. Summam ignomeniam et condemnationem secus facientibus[.]