In Godrici et Rolfi Westrogothiae Regum Historia a Verelio edita Upsal. 1664. invenio versus carere homoteleusi, seu leoninitate, contra quam hodie solet. ut cap. 3. fin. Sua seigr Starkadr // Ba var eg ungr, er inni brann // Flokna fiold med faudur piod etc. // Vers. Suecica Verelii // Ung War jag naer innebran // min fader och mang rasker man // Ita saepe alias ibid. < - > Versio per rimas textus sine rimas[.]

Thorum Odinum caeterosque non diu ante Christum natum ex Asia in Septentrionem venisse ex [. . .] antiquitatis monumentis probatis adserit Arngrimus[.]

Vossio [. . .] magna a nobis habetur gratia quod Martem nostrum [. . .] ex Suida et Chronico Alexandrino in lucem protraxit. lib. 1. c. 16. Idol. Thurras inquit Nino, ut Ninus Belo successit [. . .] egregius bellator fuit propterea [. . .] Mars dictus. [. . .] Praeit Suidas in Uourrav ac pene eadem [. . .] in fastis Siculis seu chronico Alexandrino [. . .] post Ninum inquit Chronicon Assyriis imperavit Rex nomine Thurras cui pater Zames idemque ex Rhea frater, Martis nomen indidit a planeta ejus nominis Area eiw onoma tou planhtou asterow. <Eum addit> Arctoas paterno imperio plagas addidisse. Addit lib. 2. c. 33. Babylonis stella martis dicta Thurras indeque nomen accepit rex Assyrius qui Nino successit sic saepe vocatur a Dorotheo Sidonio[.]

Odin Metaforie de sole. Solem ab Hyperboreis maxime cultum Diod. Sic. lib. 2. c. 47. Ibi talonam natam; in < - > Runici atavi Odin (absoluto cursu in Danorum quos fabula refert)[.] Thor id est tonitum filius [. . .] Odini [. . .] in Edda (Verel. p. 42)[.] Vodan sive Odinus Germanis ut [. . .] indigenam adoratum [. . .] vix credam, inquit Verelius contra Cluver. Nam quod de eo scribunt [. . .] Adamus et Warnefridus, ad Scandianum pertinent[.] Si Bedam objicias de Saxonibus haec scribentem scimus Saxones Caesaris et Taciti aevo Germaniae incognitos illuc ex Dania forte vel Scandia eo progressos. (Ego credo Odinum a Deo nomen sumisse, quem colebat, habeatur pro mago[.])

Sevo mons Riphaeis jugis opponitur: sed mons non minor Riphaeis jugis[.]

Quod multum Latini olim in septentrionalibus testantur Morimarusa [. . .] mortuum mare; Arimaspis (spie, specere, videre)[.]

Edidit [. . .] Nic. Petreius Hafniensis Chronicon Gothlandico-Cimbricum, quod vult esse <Saxone> 1800 annis vetustius [. . .] in Danicam postea linguam ab Nicolao Michaelis translatum titulo Danmarks forste begynsele og herkomst, sed fabulosa sunt, et linga non est Gothica, sed barbarismis fictitibus scatens. Stephanii exempl. Ms. hujus est in Bibl<iotheca> Cancellarii [. . .] de la Gardie, ibi Stephanus notaverat, < - > accepisse ab errone quodam qui scriptor fuerat M^r Claudii Christophori, (+ < - > +) ejusque se scrinia compilasse aperte profitebatur. Additur Castigatum haud injuria foetum hunc ipsi vindicaverit. [. . .] Pari fuco carmen quoddam Ebbe oc age de Hellode fro etc. de Longobardorum egressu [. . .] aevo ut vult Carol. M. concinnatu [. . .] nobis obtrudere conatur Stephan. in not. ad Sax. Gram.

Gothici et Rolfi Westrogothiae regum Historia lingua antiqua Ghotica conscripta, quam ex Mso vetusiss[im]o edidit [. . .] versione notisque illustravit Olaus Verelius Antiq. patr. professor accedunt [. . .] Schefferi [. . .] notae politicae Ubsaliae 1664. 8^o. Versio est antiqua in < -  Suedic - > Autor anonymus < -  editor  -  fabulos  - > lingua <vetus> hodie Islandis solis superstes[.]

Solitudines excultae dum quidam pressi aut functi se so recepere. Vid. Verel. Ad Hist. Goth. F. 14[.]

Morimarusa, Arimasp. p. probant multum in antiq. septentr. Graeci <et Latini>

Lapponiae tractus Mauremanskoy cujus incolae [. . .] Russis Mauremans [. . .] a circumjecto forte mari Cimbris Morimarusa dicto quod Philemon apud Plin. N. H. lib. 4. c. 13. mare mortuum interpretatur vel congelatum[.]

Plinius lib. 4. c. 12. pone [. . .] Riphaeos esse Hyperboreos gentem felicem esse felices aegritudines ipsis ignotas et discordias < - - - >[.] Martianus Cap. in eundem sensum lib. 6. distinguit ab Ariphaeis in Asia constitutis. Plinius addit d. l. < - - - > Diod. Sic. lib. 2. c. 47. ex Hecataeo contra Galliam in Oceano insulam esse non minorem Sicilia, Arctis subjectam, ibi Hyperboraeei solum [. . .] optimum [. . .] bis <messis>[.]

Russi antiquis dicti Huni Verelius p. 11 notis ad Gothic<am>[.] Ego dubito[.]

Ex Scythia linguam Gothicam seu Islandicam illatam putat Verelius a primis incolis postea per Oddini et Asiaticorum immigrationem mutata lingua nam et Edda < - > Asiatici matrimoniae in his terris inierunt genusque suum in Saxonia et noctuo orbe admodum propagarunt[.] Sola ipsorum lingua [. . .] in usu hic [. . .] fuit[.] Addit Verelius hanc linguam dictam Asamal Asiaticorum sermonem, sed Heranos saga abula Gautam habet Regem Ostrogothiae < - > Et Edda vult Gothos (Gotnar) dictos qui Gothum fuissent secuti[.]

Odin prius ad Saxones inde ad Danos et Suecos vid. excerpta ex Verhelii in Gothrici sagam[.]

Snorro scribit Suediam dictam Manheim quasi virorum fortium patriam tempore Odini. Asiam vero unde dii et sacra [. . .] accesserant Gudheim appellatam[.] Pro Manheim suspicatur Verhelius legendum Vanheim hoc est Scythia [. . .] Vanaquist esse Tanaim < - > Hervarar saga [. . .] in antiquis Historicis scriptum est gigantum patriam (Jotnaheimar) ad Gandricum sinum (Gandryk) versus septentrionem sitam esse, et ad Lunsland versus meridiem. Priusquam enim Graeci et Asiatici (Girkiar oc Asiae menn) in septentrionem venissent gigantibus et semigigantibus (Risar oc sumi half risar) hunc tractum inhabitatum fuisse[.] Haec ista saga. Sic St. Olafs Saga Gandvyk meminit et intelligit Mare album. Luns land [. . .] forte legendum [. . .] Huns land (id est Russia. Russi enim inquit Verelius Hunni prisicis temporibus dicti (Ita Verel. p. 11.) Vocatur Jutnaheim alias Risaland in extrema Finmarchia sita, sed distinguit Arngrinus cap. 4. Adde inquit quod provincia quaedam Norvegiae cum Finmarchia contermina Risaland id est Gigantum terra antiqu< - > dicta a quo non longe abest Jotunheimar id est gigantium habitatio (+ fieri < - > potest potentes Sveonum tam septrentrionales quam meridionales di<cisse> Soten Sotnaheim[. +)]

Jutenheim Verhelio ad septentrionem, Rudbeckio alicubi ad meridiem Sveciae quod mihi credibilius, septentrioni< - - > parvi[.]